Tuesday, March 27, 2018

മഹാമായ




ഒരു വലിയ ആരവത്തോടെ, കെട്ടുകാഴ്ചകളോടെ, ദാ വരുന്നു കാണാൻ എല്ലാവരും തയ്യാറായിക്കോളൂ എന്ന മട്ടിലുള്ള ടീസറുകളുടേയും ട്രെയ്ലറുകളുടേയും അകമ്പടിയോടെയൊക്കെയായിരുന്നു യഥാർത്ഥത്തിൽ അതു സംഭവിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. എന്നാൽ അവസാനം സംഭവിച്ചതോ, വൈകീട്ട് അഞ്ചരയ്ക്ക് പെട്ടന്ന് വിളിച്ചു ചേർത്ത ഒരു സ്റ്റാഫ് മീറ്റിംഗിന്റെ രൂപത്തിലും. പെട്ടന്നു വിളിച്ചു ചേർത്തതായതുകൊണ്ട് മീറ്റിംഗിന് സത്യം പറഞ്ഞാൽ ആരുമില്ലായിരുന്നു എന്നു പറയാം. ശേഖർ സർ, ജിനു, കാർ ലോണിലെ എബി, പിന്നെ മായയും. ഓടിപ്പാഞ്ഞ് വാഷ്റൂമിലൊന്ന് മുഖം കാണിച്ച് കോൺഫറൻസ് റൂമിലെത്തിയപ്പോഴാണ് വെറും സ്റ്റാഫ് മീറ്റിംഗ് മാത്രമല്ല അജണ്ടയിൽ എന്നു മനസിലായത്. പുറത്തു  നിന്നുള്ള മൂന്നുപേർ കൂടിയുണ്ട് മീറ്റിംഗിന്. മായയെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ലാപ്ടോപ്പും പ്രൊജക്ടറുമെല്ലാം കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ച് മീറ്റിംഗിന് തയ്യാറായിരുന്നു.

ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് മേഖലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന കമ്പനിയുടെ പ്രതിനിധികളാണ് വന്നിട്ടുള്ളത്. ബാംഗ്ലൂരു നിന്നാണു വരവ്. മുതിർന്ന രണ്ടു പേരും മലയാളികളല്ല. കാര്യങ്ങൾ മലയാളത്തിൽ തന്നെ വിശദീകരിക്കുന്നതിനായി കലേഷ് എന്ന മലയാളി എഞ്ചിനീയർ തന്നെ മൈക്കെടുത്തു.

ഇന്ത്യൻ ബാങ്കിംഗ് രംഗത്ത് ആദ്യമായി ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസിലെ പുതിയൊരു ചുവടുവയ്പിനാണ് കലേഷും കൂട്ടരും എത്തിയിരിക്കുന്നത്. സംഭവം മറ്റൊന്നുമല്ല, റോബോട്ട്. അതായത് യന്ത്രമനുഷ്യൻ. ഫയലുകൾ ഒരിടത്തുനിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേയ്ക്കു കൊണ്ടുപോവുക, പണമെണ്ണുക തുടങ്ങിയ സാധാരണ പ്രവർത്തികൾ തൊട്ട് ഇടപാടുകാരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകുക, ഫോൺ അറ്റന്റു ചെയ്യുക, ലോൺ പ്രോസസ് ചെയ്യുക പോലുള്ള പ്രയാസമേറിയ ജോലികളും ചെയ്യാനുള്ള ത്രാണി കലേഷിന്റെ യന്ത്രമനുഷ്യനുണ്ട്. വിശദവിവരങ്ങളടങ്ങിയ ലഘുലേഖയുടെ കോപ്പി കലേഷ് എല്ലാവർക്കും വിതരണം ചെയ്ത ശേഷം കഴിഞ്ഞയാഴ്ചയെത്തിയ, ഒരു ഫ്രിഡ്ജിന്റെയത്ര ഉയരമുള്ളതും കമ്പനി പ്രതിനിധികൾ മാത്രം തുറന്നു നോക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതുമായ വലിയ കാർഡ്ബോർഡ് പെട്ടി ഓഫീസ് ബോയിയും സ്വീപ്പറും ചേർന്ന് കോൺഫറൻസ് റൂമിലെത്തിച്ചു.

നാടകീയമായി കലേഷ് പെട്ടി തുറന്നപ്പോഴാണ് ഇതു വെറുതേ പെട്ടന്നൊരു ദിവസം അങ്ങു തുടങ്ങുന്നതിനു പകരം കൊട്ടും കുരവയുമായി, ടീസറും ട്രെയ്ലറുമൊക്കെയായി തുടങ്ങേണ്ട കാര്യമായിരുന്നില്ലേ എന്ന സംശയം മായയ്ക്കുണ്ടായത്. പെട്ടിയിൽ യന്ത്രമനുഷ്യനായിരുന്നില്ല, അതിസുന്ദരിയായ ഒരു യന്ത്രസ്ത്രീ ! കറുത്ത ഓവർകോട്ട്, റോസ് ജാക്കറ്റ്, മിഡി, ഷൂ, ലിപ്സ്റ്റിക്ക്, ബോബ് ചെയ്ത മുടി. കൈകൾ മാറത്തു പിണച്ചു വച്ച് പുഞ്ചിരിയോടെ പെട്ടിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു വന്നത് ജീവനില്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീ രൂപമാണെന്ന് മായയ്ക്കു വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അത്രയ്ക്കായിരുന്നു ഒറിജിനാലിറ്റി. മേഡ് ഇൻ ചൈനയായിരുന്നെങ്കിലും മുഖം ഇന്ത്യാക്കാരുടെതു പോലിരുന്നിരുന്നു. ബോളിവുഡിലെ കൃശാംഗികളെ പോലെ.

പാക്ക് ചെയ്ത് രണ്ടാഴ്ചയായതിനാൽ യന്ത്രസ്ത്രീ പ്രവർത്തിച്ചു കാണാൻ ചാർജ് ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. കലേഷ് അവളുടെ വിഗ് എടുത്തുമാറ്റി തലയോട്ടി തുറന്ന് അകത്തു ചുറ്റിവച്ചിരുന്ന വയറെടുത്ത് പ്ലഗ്പോയിന്റിൽ കുത്തി. പ്രിന്റർ ഓണാക്കുമ്പോൾ കേൾക്കുന്നതു പോലെ എന്തൊക്കെയോ ശബ്ദങ്ങൾ യന്ത്രസ്ത്രീയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നുകേട്ടു. പിന്നെ അവൾ കൈകൾ കൂപ്പി മുഖത്തു മന്ദഹാസം വിരിയിച്ച് പതിയെ ചുറ്റിലും നോക്കി ‘ഗുഡ് ഈവനിംഗ് ഓൾ’ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ കലേഷും ടീമും ഒഴികെയുള്ള എല്ലാവരും  ഏതോ സ്വപ്നലോകത്തിൽ നിന്നെന്ന പോലെ പരസ്പരം നോക്കി.

‘ഹായ്, ഹൗ ആർ യു ’ , കലേഷ് യന്ത്രസ്ത്രീയ്ക്ക് കൈകൊടുത്ത് പറഞ്ഞു.

‘അയാം ഫൈൻ കലേഷ്, ഹൗ ആർ യു?’ യന്ത്രസ്ത്രീ മറുപടി പറഞ്ഞു.

‘ദിസീസ് യുവർ ന്യൂ ഓഫീസ്. മീറ്റ് മിസ്റ്റർ ശേഖർ’, കലേഷ് ശേഖർ സറിനെ പരിചയപ്പെടുത്തി.

ശേഖർ സറിന് കൈകൊടുത്തിട്ട്  യന്ത്രസ്ത്രീ മായയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

 ‘മൈ നെയിം ഈസ് മായ’, മായ പറഞ്ഞൊപ്പിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഇതൊക്കെ സ്വപ്നമല്ലേ എന്നു പോലും തോന്നിപ്പിക്കുന്ന മട്ടിലായിരുന്നു കാര്യങ്ങൾ. യന്ത്രസ്ത്രീയുടെ കൈകൾ യഥാർത്ഥ കൈകൾ പോലെ പതുപതുത്തതായിരുന്നു. സിനിമകളിലൊക്കെ കാണുന്ന യന്ത്രമനുഷ്യരെ പോലെ യാന്ത്രികമായിരുന്നില്ല അവളുടെ ശബ്ദം. ശരിക്കും മനുഷ്യസ്ത്രീകളുടെ ശബ്ദം പോലെ തന്നെ. നോക്കുന്നതും നടക്കുന്നതും ഇരിക്കുന്നതുമെല്ലാം മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്നതുപോലെ തന്നെ.

എല്ലാവരേയും പരിചയപ്പെട്ടിട്ട് യന്ത്രസ്ത്രീ അടുത്തൊരു കസേരയിൽ പോയിരുന്നു. കലേഷിന്റെ ബോസ് മൈക്ക് കയ്യിലെടുത്ത് ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. ഇന്ത്യയിലാദ്യമായി ബാങ്കിംഗ് രംഗത്ത് യഥാർത്ഥ മനുഷ്യരെ പോലത്തെ യന്ത്രമനുഷ്യരെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ആദ്യ കമ്പനിയാണ് അവരുടേത്. സ്വന്തം ബ്രാഞ്ചിൽ ഒരു യന്ത്രമനുഷ്യനെ പരീക്ഷിക്കുക എന്ന  വെല്ലുവിളി ധൈര്യപൂർവം ഏറ്റെടുത്ത ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യ ബാങ്ക് അതിനു പറ്റിയ ശാഖയായി തങ്ങളുടെ പാലാരിവട്ടം ശാഖയാണ് തെരഞ്ഞെടുത്തത്. ഒരുമാസക്കാലം യന്ത്രസ്ത്രീ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാനായിരിക്കും വിനിയോഗിക്കുന്നത്. ഒരു കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ഫീഡ് ചെയ്യുന്നതു പോലെ ഈ യന്ത്രസ്ത്രീയിൽ ഏതെങ്കിലും ഡാറ്റ ഫീഡ് ചെയ്തിട്ട് കാര്യമില്ല, കാരണം ഡാറ്റ പ്രോസസിംഗ് മാത്രമല്ല അവൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്, കസ്റ്റമറുമായി നേരിട്ട് ഇടപെടുകയാണ്. അപ്പോൾ അതിനു വേണ്ടി ആദ്യമായി മലയാളം പഠിക്കേണ്ടി വരും, അതും പല സ്ലാംഗുകൾ ഉൾപ്പെടെ.

യന്ത്രസ്ത്രീയെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടതിന്റേയും പരിപാലിക്കുന്നതിന്റേയും ചുമതല മായക്കായി. മീറ്റിംഗിനു ശേഷം അര മണിക്കൂർ കലേഷ് മായയ്ക്ക് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു. അപ്പോഴാണ് രസകരമായ കാര്യം അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്, യന്ത്രസ്ത്രീയ്ക്ക് കമ്പനി നൽകിയിട്ടുള്ള പേരു മായ എന്നാണ്. മനുഷ്യനല്ല, എന്നാൽ എല്ലാ തരത്തിലും മനുഷ്യനാണ്. ഈയൊരവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഭാരതീയ തത്വചിന്തയിൽ മികച്ച മറ്റൊരു വാക്ക് ഇല്ലാത്തതിനാലാണ് മായ എന്ന പേരു തന്നെ തെരഞ്ഞെടുത്തത്.


തന്റെ പേരു തന്നെ യന്ത്രസ്ത്രീയ്ക്കും എന്നതിൽ മായയ്ക്ക് പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും തോന്നിയില്ല.

പക്ഷേ ശേഖർ സറിന്റെ അഭിപ്രായം മറ്റൊന്നായിരുന്നു: ‘അവളെ യന്ത്രമായ എന്നു വിളിച്ചാലോ? കൺഫ്യൂഷൻ വേണ്ടല്ലോ’.

‘ഷി ഇസ് നോ ലോങ്ങർ എ യന്ത്രം. ഡോണ്ട് കാൾ ഹെർ മെഷീൻ’, കലേഷിന്റെ ബോസ് എതിർപ്പു പ്രകടിപ്പിച്ചു.

‘എന്നാൽ പിന്നെ ഉണ്ണിമായ എന്നായാലോ,’ അല്പം മടിച്ചാണ് മായ പറഞ്ഞത്. പതിനെട്ട്- ഇരുപതുവയസു പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന യന്ത്രസ്ത്രീയ്ക്ക് ഉണ്ണിമായ എന്ന പേരിലും നന്നായി മറ്റൊന്നും ചേരില്ല.

ഉണ്ണിമായ എന്ന പേരങ്ങ് എല്ലാവർക്കും പിടിച്ചു. കയ്യടിച്ച് അംഗീകരിച്ചു. പൂർണ്ണമായും ചാർജാവാതെ അവളെ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല എന്നതിനാൽ മീറ്റിംഗ് തൽക്കാലത്തേക്ക് മതിയാക്കി.

നന്നുവിനോടും ദിലീപിനോടും ഉണ്ണിമായയുടെ കാര്യം വീട്ടിൽ ചെന്ന് മായ ആവേശത്തോടെയാണ് വിവരിച്ചത്. അതിശയോക്തി എന്ന് ദിലീപിന് തോന്നിയപ്പോൾ പച്ചക്കള്ളം എന്നാണ് നന്നു പറഞ്ഞത്.

പതിവു സമയം ഒൻപതരയായിരുന്നിട്ടും പിറ്റേന്ന് എട്ടരയ്ക്കു തന്നെ മായ ഓഫീസിൽ എത്തി. കലേഷ് എത്താൻ വീണ്ടും പത്തു മിനിട്ടെടുത്തു. കൂടെ ബാംഗ്ലൂരുകാർ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. രാത്രി മുഴുവൻ കറണ്ടു വലിച്ചെടുത്തതിനാൽ ഉണ്ണിമായ നല്ല ഉത്സാഹത്തിലായിരുന്നു. ഗുഡ്മോണിംഗ് പറഞ്ഞതു കൂടാതെ ചെറുതായി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് മായയുടെ കവിളത്ത് കവിൾ ചേർക്കുകയും ചെയ്തു അവൾ.

ഉണ്ണിമായയെ കൊണ്ടുവന്ന പാർസലിന്റെ കൂടെ വന്ന മറ്റൊരു പാർസൽ കലേഷ് തുറന്നു. അഞ്ചടി ഉയരത്തിൽ അടുക്കുകളായി ചെറിയൊരു പോർട്ടബിൾ വാർഡ്രോബ്. ഉണ്ണിമായയ്ക്കുള്ള മേക്കപ് സാധനങ്ങളും ജീൻസ്-ഷർട്ട്, കുർത്തി, മിഡി, തുടങ്ങി നിരവധി വസ്ത്രങ്ങളും കൂടാതെ, അടിവസ്ത്രങ്ങൾ, സ്റ്റോക്കിംഗ്സ്, കയ്യുറകൾ, പലവിധത്തിലുള്ള വിഗ്ഗുകൾ എന്നുവേണ്ട, സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു ബ്യൂട്ടി പാർലർ എന്നു പോലും പറയാവുന്ന ഒന്നായിരുന്നു ആ വാർഡ്രോബ് !

എല്ലാ ദികസവും രാവിലെ ഉണ്ണിമായയെ പുതിയ വസ്ത്രമണിയിച്ച്, മേക്കപ്പ് ചെയ്യേണ്ട ജോലി മായയ്ക്കാണ്. തുടർന്ന് താനിരിക്കുന്ന പ്രീമിയം കസ്റ്റമർ ലോഞ്ചിൽ കൊണ്ടിരുത്തി എങ്ങനെയാണ് ഇടപാടുകാരെ അറ്റൻഡു ചെയ്യുന്നതെന്ന് പഠിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാന ജോലി. ആദ്യത്തെ മൂന്നുനാലു ദിവസം ഉണ്ണിമായ എല്ലാം കണ്ടു പഠിക്കട്ടെ. അതിനിടെ ബാങ്കിന്റെ എല്ലാ പ്രൊഡക്ടുകളെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായ ധാരണ നേടിയെടുക്കാനാവണം.  അടുത്തയാഴ്ച മുതൽ  ഫോൺ അറ്റൻഡു ചെയ്യാനും കാഷ് എണ്ണാനും തുടങ്ങട്ടെ. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ്, ഉണ്ണിമായയുടെ പുരോഗതി വിലയിരുത്തി സോഫ്റ്റ്വെയറിൽ വേണ്ട മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ കലേഷ് എത്തുന്നതാണ്.

മായയ്ക്ക് ചെറിയൊരു പരിഭ്രമം തോന്നാതിരുന്നില്ല, ഉത്കണ്ഠയും. മുപ്പത്തഞ്ചു ലക്ഷം രൂപയാണ് ഉണ്ണിമായയുടെ വില എന്നു കേട്ടപ്പോഴായിരുന്നു അത്. അവളുടെ തലയ്ക്കകത്ത് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിപ്പുകൾ മാത്രമല്ല വിലക്കൂടാൻ കാരണം, അവളുടെ ശരീരം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് യഥാർത്ഥ മനുഷ്യശരീരം പോലെ തന്നെയാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ഉണ്ണിമായയുടെ ചർമ്മം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് എട്ടുകാലി വലയിൽ നിന്നാണ്. അതാണ് ശരീരം ഇത്ര സോഫ്റ്റായിരിക്കുന്നത്. അല്ലാതെ സന്തൂർ സോപ്പിട്ട് കുളിച്ചിട്ടല്ല, കലേഷ് തമാശ പറഞ്ഞു. അതുപോലെ ഒരു പ്രത്യേക ജല്ലിയാണ് മസിലിന് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. അസ്ഥികൾ പൂർണ്ണമായും മനുഷ്യന്റേതു തന്നെ. മുടി വിഗ്ഗാണെങ്കിലും രോമങ്ങൾ യഥാർത്ഥമാണ്. രക്തചംക്രമണം പോലുമുണ്ട്. രക്തത്തിനു പകരം മറ്റൊരു ഫ്ലൂയിഡാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്നു മാത്രം.
 
എല്ലാം മൊത്തത്തിൽ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന വിവരങ്ങളായിരുന്നു. എന്നലുമൊരു ആശങ്ക ! ഉണ്ണിമായ എല്ലാം പഠിച്ചെടുത്താൽ അത് സോഫ്റ്റ് വെയറിന്റേയും കമ്പനിയുടേയും മിടുക്കായി വിലയിരുത്തപ്പെടും. ഉണ്ണിമായ വേണ്ടവണ്ണം പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ അത് മായയുടെ വീഴ്ചയായി തീർപ്പാക്കപ്പെട്ടാലോ ? ഇതായിരുന്നു മായയുടെ ആശങ്ക.

അങ്ങനത്തെ ഭയമൊന്നും വേണ്ട എന്ന് കലേഷ് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. മായയെക്കുറിച്ച് നല്ല അഭിപ്രായമാണ് ബാങ്ക് മാനേജ്മെന്റിന്. ഇടപാടുകാർക്ക് മികച്ച സർവീസ് നൽകിയതിന്റെ പേരിൽ പത്തോളം അപ്രിസിയേഷൻ ലെറ്ററുകൾ ലഭിച്ച ബാങ്കിലെ ഒരേയൊരു സ്റ്റാഫാണ് മായ. അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് മായയുടെ രീതികളാവട്ടെ ഉണ്ണിമായ കണ്ടുപഠിക്കാൻ എന്ന തീരുമാനത്തിനു കാരണവും.

‘മാഡം ധൈര്യമായി തുടങ്ങിക്കോളൂ, എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഒരു കോൾ മതി, ഞാനെത്താം,’ കലേഷ് ധൈര്യം കൊടുത്തു. ‘പിന്നെ മാഡത്തിന്റെ ഫീഡ്ബാക്കും വളരെ വിലപ്പെട്ടതാണെന്ന കാര്യം മറക്കണ്ട. ഉണ്ണിമായയുടെ പ്രോഗ്രാമിൽ മാഡത്തിന്റെ ഫീഡ്ബാക്കിനനുസരിച്ചുള്ള മാറ്റങ്ങൾ എല്ലാം ഞങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട്, മാഡത്തിന്റെ ഒബ്സർവേഷൻസ് എല്ലാം എഴുതിവെക്കുന്നത് നല്ലതായിരിക്കും. ഞാൻ നെക്സ്റ്റ് വീക്ക് വരുമ്പോൾ ഡിസ്കസ് ചെയ്യാം.’ 

മായ തലകുലുക്കി. പിന്നെ, എല്ലാം നല്ലതിനാവും എന്നു സ്വയം പറഞ്ഞ് ഉണ്ണിമായയുടെ കവിളത്തു തൊട്ട് കൊച്ചുകുട്ടികളോടെന്നതു പോലെ ചോദിച്ചു: ‘മോക്കെന്നെ ഇഷ്ടായോ? ഞാൻ നിന്റെ ടീച്ചറാകട്ടെ?

‘സോറി കുഡ് യു പ്ലീസ് റിഫ്രേസ് യുവർ ക്വസ്ച്യൻ?’ ഉണ്ണിമായ പുഞ്ചിരിച്ചു.

മായ വാ പൊളിച്ചുപോയി.

‘മാഡം, അവൾക്ക് മലയാളം അറിയില്ല.’ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കലേഷ് പറഞ്ഞു. ‘പിന്നെ, ഇംഗ്ലീഷിൽ തന്നെ അവൾക്കറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാലും ഇതു തന്നെയായിരിക്കും സ്റ്റാൻഡേർഡ് മറുപടി.’ അതുകൊണ്ട് മാഡം എല്ലാം ഒന്നിൽ നിന്ന് തുടങ്ങണം. ഓക്കേ ?’ 

‘ശരി’, മായ തല കുലുക്കി. ഒന്നിൽ നിന്നു തുടങ്ങണം എന്നു പറഞ്ഞാൽ സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ച് മേക്കപ്പാണ് എന്തിനും ആദ്യം വേണ്ടത്. അപ്പോൾ ആദ്യം അതു തന്നെയാവട്ടെ. മായ മേക്കപ്പ് സാമഗ്രികളെടുത്ത് പരിശോധിച്ചു. കുറച്ചു സാധനങ്ങളൊക്കെ എന്തിനെന്ന് മനസിലാവുന്നില്ല. അവൾ സംശയത്തോടെ കലേഷിനെ നോക്കി.

‘ സോറി മാഡം,’ മായയുടെ അവസ്ഥ മനസിലാക്കി കലേഷ് പറഞ്ഞു,’ ലേഡീസ് ഐറ്റംസ് ആണ്. ഐ ഹാവ് നോ ഐഡിയ. ബ്രോഷറിലും കാണാൻ വഴിയില്ല.’

‘ഒക്കെ ഞാൻ പഠിച്ചോളാം,’ മായ പറഞ്ഞു.’ ഇനി എന്നാൽ നിങ്ങളെല്ലാം പുറത്തേക്കു പോകൂ ഉണ്ണിമായ ഡ്രസ്സ് ചേയ്ഞ്ച് ചെയ്യാൻ പോകുവാ.’

‘എന്താ മാഡം !’ കലേഷ് ചിരിച്ചു. ‘ഞങ്ങളു നിന്നാൽ എന്താ. ഇറ്റ്സ് ഒളിയെ റോബോട്ട്!’

‘റോബോട്ടാണെങ്കിലും സ്ത്രീയല്ലേ ? പുറത്തു പോയേ,’ മായ എല്ലാവരേയും പുറത്താക്കി വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.

മായ ആദ്യം ഉണ്ണിമായ ധരിച്ചിരുന്ന മിഡിയും ടോപ്പും ഊരി മാറ്റി. അടിവസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റണോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ശങ്കിച്ചു. പിന്നെ, ഇന്ന് ആദ്യ ദിവസമല്ലേ, മൊത്തത്തിൽ തന്നെ പുതുപുത്തനാവട്ടെ എന്ന തീരുമാനത്തിൽ മായ എല്ലാം ഊരി മാറ്റി.

പൂർണ്ണ വസ്ത്രത്തിലും പൂർണ്ണനഗ്നതയിലും ഉണ്ണിമായയുടെ മുഖത്ത് ഒരേ പുഞ്ചിരി. മായയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു.
‘നാണമില്ലേടീ നിനക്ക്, പിറന്ന പടി നിക്കാൻ?

‘സോറി കുഡ് യു പ്ലീസ് റിഫ്രേസ് യുവർ ക്വസ്ച്യൻ?’ ഉണ്ണിമായ പുഞ്ചിരി തുടർന്നു.
‘നിന്റെ തല’, മായ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി. പിന്നെ കുനിഞ്ഞ് വസ്ത്രശേഖരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ഓഫ് വൈറ്റ് ഷർട്ടും ക്രീം കളർ ജീൻസും എടുത്തു. പുതിയ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ചു. പുരികം വരക്കുമ്പോൾ ഉണ്ണിമായ കണ്ണുകൾ അടച്ചുകൊടുത്തതും ലിപ്സ്റ്റിക്കിടുമ്പോൾ ചുണ്ടുകൾ കൂർപ്പിച്ചതും ഷർട്ടിടാൻ കൈകൾ നിവർത്തിയതും ജീൻസിടുന്നതിന് കാലുകൾ ഉയർത്തിയതും   മായയെ തെല്ലൊന്നുമല്ല അതിശയിപ്പിച്ചത്. നിനക്ക് ജീവനുണ്ട്, പക്ഷേ ബുദ്ധി കുറവാണെന്നേയുള്ളൂ, അല്ലേടീ, മായ പിറുപിറുത്തു.

മായയുടെ പിറുപിറുക്കൽ കേട്ട് ഉണ്ണിമായ വീണ്ടും സോറി കുഡ് യു പ്ലീസ് റിഫ്രേസ് യുവർ ക്വസ്ച്യൻ ആവർത്തിച്ചു.
തലചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് മായ ദേഷ്യം അഭിനയിച്ച് നിന്നെ ഞാൻ എന്നു പറഞ്ഞ് തമാശയ്ക്ക് ഉണ്ണിമായയുടെ ചന്തിയിൽ പതിയെ തല്ലി.

എന്തു പതുപതുപ്പ് ! ജീവനുള്ള ശരീരം പോലെ തന്നെ. മായ ഉണ്ണിമായയുടെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്കു നോക്കി. കണ്ണുകളിലും മുഖത്തും പുഞ്ചിരി. മായ ഉണ്ണിമായയുടെ കവിളുകൾ മെല്ലെ തലോടി. കഴുത്ത്, മാറിടം. ചുണ്ടുകളായിരുന്നു ഏറ്റവും ലോലം.

പെട്ടന്ന് താനെന്താണ് കാട്ടുന്നതെന്ന ചിന്തയിൽ മായ ഞെട്ടിയുണർന്നു. പിറകോട്ടു മാറി അവൾ ഉണ്ണിമായയെ നോക്കി. ജീൻസിൽ ഉണ്ണിമായ പെർഫെക്റ്റ്. ഷർട്ട് മുറിക്കയ്യനായതു കൊണ്ട് ഗോതമ്പു നിറമുള്ള, സ്വർണ്ണരോമങ്ങളും നീലഞരമ്പുകളുമുള്ള കൈകൾ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയായിരുന്നു. മാറിടം അല്പം തെറിച്ചു നിൽക്കുന്നോ എന്ന സംശയം തോന്നിയതിനാൽ ബ്രൗൺ നിറത്തിലെ ഒരു ചെറിയ ഷോൾ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിയാണ് മായ ഉണ്ണിമായയെ പുറത്തേക്കിറക്കിയത്.

റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നതും പുറത്തൊരാൾക്കൂട്ടമായിരുന്നു. കയ്യിൽ ബൊക്കെയുമായി ശേഖർ സർ. പിന്നെ ബാക്കി സ്റ്റാഫ് എല്ലാവരും.

‘മേക്കപ്പിന് ദിവസവും ഇത്രേം സമയം എടുക്കുമോ ?’ ശേഖർ സർ തമാശ പറഞ്ഞു. ‘എന്തായാലും ഗംഭീരമായിട്ടുണ്ട്. യു ഹവ് ഡൺ എ വെരി ഗുഡ് ജോബ് മായാ.’

ഉണ്ണിമായ കൂപ്പുകൈകളുമായിട്ടാണ് നിന്നത്. ശേഖർ സർ ബൊക്കെ നീട്ടിയപ്പോൾ അവൾ വാങ്ങി മാറോടു ചേർത്തു. ശേഖർ സർ വെൽകം ടു പാലാരിവട്ടം ബ്രാഞ്ച് എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ താങ്ക്യു സർ പറഞ്ഞു.

എല്ലാവരും ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് കൈ കൊടുത്തു. വായ് നിറയെ ഇടമ്പല്ലുള്ള റോബി ഉണ്ണിമായയുടെ കൈവിടാതെ പിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് മായയെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.

‘ശരിക്കും മനുഷ്യരുടെ കൈ പോലെ. കിളുന്ത്, അല്ലേടാ എബീ?’ ഇടമ്പല്ലുകൾ കാട്ടി റോബി ആഭാസച്ചിരി ചിരിച്ച് മായയോടായി ചോദിച്ചു: ‘എല്ലായിടോം ഇങ്ങനെ തന്നെ സോഫ്റ്റാന്നോ?’

ദേഷ്യമങ്ങ് ഉച്ചിലെത്തി മായയ്ക്ക്. റോബീ കൈവിട് എന്ന് അലറിപ്പോയി. റോബി ശരിക്കുമങ്ങ് ഞെട്ടി. മായയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ട് ഡാറ്റാ എൻട്രി സെക്ഷനിലെ മുടിമുറിച്ച പെൺകുട്ടി മുഖം പൊത്തിച്ചിരിച്ചതിന് എന്ന മട്ടിൽ തെറിയെന്തോ പറഞ്ഞിട്ടാണ് അവൻ കടന്നുപോയത്.

മായയ്ക്ക് നന്നായി ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നെങ്കിലും ഉണ്ണിമായയുടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖം പെട്ടന്നു തന്നെ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഒരു ദീർഘശ്വാസമെടുത്ത് മായ ഉണ്ണിമായയെ പ്രീമിയം കസ്റ്റമർ ലോഞ്ചിലേയ്ക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. അക്കൗണ്ടിൽ പത്തുലക്ഷം രൂപയിൽ കൂടുതൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന വ്യക്തികൾക്കു മാത്രം പ്രവേശനമുള്ള കൗണ്ടറായിരുന്നതിനാൽ ലോഞ്ചിൽ ഒരിക്കലും ഒന്നോ രണ്ടോ ഇടപാടുകാരിൽ കൂടുതൽ ഒരേസമയം ഉണ്ടാവാറില്ല. ഇടപാടുകാരെ ഫോണിൽ ബന്ധപ്പെടുക,  അവരുടെ ബാങ്കിംഗ് ആവശ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയുക,  ബാങ്കിന്റെ പുതിയ പ്രൊഡക്റ്റുകളെക്കുറിച്ച് അറിയിക്കുക തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു മായയുടെ പ്രധാന ജോലി. ഇതെല്ലാം ഉണ്ണിമായയെ എങ്ങനെയാണ് പഠിപ്പിക്കുക എന്നതിനെക്കുറിച്ച് സത്യത്തിൽ ഒരു ധാരണയുമില്ലായിരുന്നെങ്കിലും മായ അങ്ങു തുടങ്ങി.

കലേഷ് പറഞ്ഞുകൊടുത്തതു പോലെ ഉണ്ണിമായയുടെ വിഗ്ഗ് മാറ്റി തലയോട്ടി തുറന്ന് ‘ലേണിംഗ് മോഡി’ൽ ഇട്ടിട്ടാണ് മായ ജോലി തുടങ്ങിയത്. ഇനി മായയുടെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ച്, മനസിലാക്കി, പകർത്തുക എന്നതാണ് ഉണ്ണിമായ ചെയ്യുക.

 ‘സോറി കുഡ് യു പ്ലീസ് റിഫ്രേസ് യുവർ ക്വസ്ച്യൻ’ എന്ന കേട്ടാൽ ഓക്കാനം വരുന്ന വാചകം മാറ്റി ‘ഒന്നൂടി പറയാവോ സർ’, ‘സോറി സർ’ തുടങ്ങിയ നാലഞ്ചു വാചകങ്ങൾ ഉണ്ണിമായയ്ക്കു പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുകയാണ് മായ ആദ്യം ചെയ്തത്. ഓരോ അവസരത്തിനും അനുയോജ്യമായ മറുപടി തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ തക്കവണ്ണം ഉണ്ണിമായ മിടുക്കിയായത് മായയുടെ പണി എളുപ്പമാക്കി.

വന്ന ഇടപാടുകാർക്കെല്ലാം ഉണ്ണിമായയെ നന്നായി ബോധിച്ചു. ചിലരെല്ലാം സെൽഫിയെടുത്തു. ഹൈക്കോർട്ടിലെ സീനിയർ അഡ്വക്കേറ്റായ കെ ആർ വർമ്മയുടെ ഭാര്യ ഉണ്ണിമായയെ കണ്ട് തന്റെ മരിച്ചു പോയ കുട്ടിയുടെ അതേ ഛായയെന്നു പറഞ്ഞ് കണ്ണീരുതിർത്തത് മായയ്ക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടമായി. അവർക്ക് ഉണ്ണിമായയെ വിട്ടുപോകാൻ വലിയ വിഷമമായിരുന്നു. ഉണ്ണിമായയാവട്ടെ, മുഖത്തു പുഞ്ചിരിയോടെ ‘സോറി മാഡം’ എന്ന ഒരേ പല്ലവിയും. ‘ഇതു നമ്മുടെ മോളല്ല, ജസ്റ്റ് അ റോബട്ട്’ എന്ന് ശാസിച്ചാണ് അവസാനം വർമ്മ സർ ഭാര്യയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത്.

യുകെയിൽ നിന്ന് അവധിക്കെത്തിയ ഡോക്ടർ ഫിലിപ്പ് നൈനാൻ, കൂടെ വന്ന സായിപ്പിനോട് പുതിയ കേന്ദ്രഭരണത്തിനു കീഴിൽ ഇന്ത്യ എത്ര അഡ്വാൻസ്ഡ് ആയെന്നതിന് ഉദാഹരണമായി ഉണ്ണിമായയെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

വൈകുന്നേരമായപ്പോഴേയ്ക്കും ഫേസ്ബുക്കിലും വാട്ട്സാപ്പിലുമൊക്കെ ഉണ്ണിമായ താരമായി. അഞ്ചുമണിയായപ്പോൾ ശേഖർ സർ ലോഞ്ചിലേയ്ക്ക് ധിറുതിയിൽ വന്നു. ഏതോ ചാനലുകാർ എത്തുന്നുണ്ട് മായയും കൂടെ വേണം, എന്തൊക്കെയാണ് ചോദ്യങ്ങളെന്ന് പറയാനാവില്ലല്ലോ, മായയുടെ സഹായം വേണ്ടി വരും.

ഒന്നല്ല, നാലഞ്ചു ചാനലുകാർ വന്നു. ഇന്ത്യൻ ബാങ്കിംഗ് രംഗത്തെ ആദ്യ സംഭവമായതിനാൽ ദേശീയ തലത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ണിമായ വാർത്തയായി. രാത്രി മായയ്ക്കു വന്ന ഫോൺകോളുകൾക്ക് കയ്യും കണക്കുമില്ലായിരുന്നു. ഇന്ത്യ മുഴുവൻ തന്നെ മായയെയും അറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നു, ഉണ്ണിമായയുടെ ഗ്രൂമറായി.

പിറ്റേന്നത്തെ പത്രങ്ങളിലും ഫോട്ടോ സഹിതം വാർത്തകൾ വന്നതിനു പിറകെ ഒരാൾക്കൂട്ടം തന്നെ ഉണ്ണിമായയെ കാണാൻ ബ്രാഞ്ചിലെത്തി. ഉണ്ണിമായേച്ചിയെ കാണാൻ കൂട്ടാത്തതിന് നന്നു ചിണുങ്ങി. തിരക്കെല്ലാമൊഴിഞ്ഞ് വൈകീട്ട് സ്വസ്ഥമായി കാണാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്രകാരം ആറര കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ദിലീപും നന്നുവും എത്തിയത്. നന്നുവിനെ കണ്ടതും ഉണ്ണിമായ ‘ഹായ് നന്നൂ’ എന്നു വിളിച്ച് രണ്ടു കൈകളും നീട്ടി അവനെ പുണർന്നു. നന്നു മാത്രമല്ല ദിലീപും മായയും തന്നെ അമ്പരന്നു പോയി. ഉണ്ണിമായ എങ്ങനെയാണ് നന്നുവിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞത് ?

മായ വേഗം തന്നെ കലേഷിനെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു. കലേഷ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഇതത്ര അദ്ഭുതപ്പെടാനൊന്നുമില്ല, ഉണ്ണിമായ നന്നുവിന്റെ ഫോട്ടോ മായയുടെ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിലോ മറ്റോ കണ്ടുകാണും. മായ അപ്പോഴാണ് ഓർത്തത്, തങ്ങളുടെ ഫാമിലി ഫോട്ടോ ഉണ്ണിമായയെ കാട്ടി ഇത് ദിലീപ്, ഇത് നന്നു എന്ന് ഇന്നലെ ചുമ്മാ പറഞ്ഞിരുന്നു. അമ്പടി ! അവൾ അതെല്ലാം ഓർത്തു വച്ചു

‘ഇതൊരു ചെറിയ സുഖിപ്പിക്കൽ ടെക്നിക്കാണ്,’  കലേഷ് പറഞ്ഞു.’ ഇടപാടുകാരുടെ പേരൊക്കെ ബാങ്ക് സ്റ്റാഫിന് ഓർത്തിരിക്കാൻ പറ്റും. പക്ഷേ അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ പേരോർത്തിരിക്കുക എളുപ്പമല്ല. ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് ഒരു തവണ ഫുൾ ഫാമിലി ഹിസ്റ്ററി പറഞ്ഞു കൊടുത്താൽ മതി. പിന്നെ എല്ലാം ഓർത്തിരുന്നോളും. പിന്നെ ഇടപാടുകാർ വരുമ്പോൾ ‘സർ, ഡെയ്സി മോൾ വന്നില്ലേ, അപ്പച്ചനു സുഖമല്ലേ, മോൾടെ പ്രൊപോസൽ എന്തായി’ തുടങ്ങിയ ഡയലോഗുകൾ ചുമ്മാ തട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഇതെല്ലാം കേൾക്കുന്ന ഇടപാടുകാർ ഫ്ലാറ്റ് !’

ഉണ്ണിമായ അപ്പോൾ ചില്ലറക്കാരിയല്ല, മായ മനസിലോർത്തു.

ബാങ്കിലെ പണിയല്ലാതെ വീട്ടിലെ പണികൾ പഠിപ്പിച്ചാൽ ഉണ്ണിമായ ചെയ്യുമോ എന്നായിരുന്നു രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ ദിലീപിന്റെ സംശയം.

വീട്ടുപണിയും ചെയ്യും എന്ന് മായ പറഞ്ഞപ്പോൾ  ‘അങ്ങനെയെങ്കിൽ സ്വന്തം വീട്ടിലേയ്ക്കു പോകും എന്ന് ഭാര്യമാർ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയാൽ ഇനിമുതൽ ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ണിമായയെ വാങ്ങി വീട്ടിൽ വയ്ക്കും’ എന്ന ഒരു ഊള വർത്തമാനം ദിലീപ് പറഞ്ഞുപോയി. ദേഷ്യമങ്ങു വന്നുപോയി മായയ്ക്ക്. മുപ്പത്തഞ്ചുലക്ഷം മുടക്കാൻ പ്രാപ്തിയുണ്ടെങ്കിൽ ആയ്ക്കോട്ടെ എന്നങ്ങു മറുപടി പറഞ്ഞതു കൂടാതെ തന്റെ തുടയെ ലക്ഷ്യമാക്കി വന്ന ദിലീപിന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി, നടുവിനു ചവിട്ടി ദിലീപിനെ കട്ടിലിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്താക്കി ഇരുവരുടേയും നടുവിൽ തലയണകൾ നിരത്തി അപ്രഖ്യാപിത അതിർത്തി സൃഷ്ടിച്ചു കളഞ്ഞു മായ. തൊടപ്പെടുന്ന ശരീരം തന്റേതാണെങ്കിലും ദിലീപ് ഇന്ന് ആഹരിക്കാൻ കൊതിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന്  വ്യക്തമായി അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാണ് മായ അങ്ങനെ ചെയ്തത്.    

പിന്നെയും നാലഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കൂടി നല്ല തിരക്കു തന്നെയായിരുന്നു. ഇതിനിടെ ബാങ്കിന്റെ എംഡി, സ്ഥലം എം പി, എം എൽ എ, മേയർ തുടങ്ങിയവർ വന്നു പോയി. ഉണ്ണിമായ കുറേയൊക്കെ സ്വയംപര്യാപ്തയായതായി മായയ്ക്കു തോന്നി. ഇടപാടുകാരുമായി സംസാരിക്കുക, അവരെ ലോക്കർ റൂമിൽ കൊണ്ടുപോയി ലോക്കർ തുറക്കാൻ സഹായിക്കുക, തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തികൾ ഉണ്ണിമായ ഇപ്പോൾ അനായാസം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, വസ്ത്രം ധരിക്കുക, മേക്കപ്പ് ചെയ്യുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളൊന്നും തനിയെ ചെയ്യാൻ അവൾക്കിനിയും അറിയില്ല. അത്തരം ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ പഠിക്കാനുള്ള തരത്തിലല്ല അവളെ പ്രോഗ്രാം ചെയ്തിരിക്കുന്നതെന്ന് കലേഷ് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അവളുടെ മെമറിയുടെ ശക്തിയിലാണത്രെ കമ്പനി ഊന്നൽ നൽകുന്നത്. 

അങ്ങനെയിരുന്ന ഒരു ഉച്ചതിരിഞ്ഞനേരം  മായയെ തികച്ചും സങ്കടപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ടു സംഭവങ്ങൾ നടന്നു. ആദ്യത്തേത് ഒരു ഫോൺ വിളിയായിരുന്നു. ബാങ്കിലെ യൂണിയന്റെ പ്രസിഡന്റ് മായയെ നേരിട്ട് വിളിച്ചു. വിശേഷങ്ങളൊക്കെ തിരക്കിയതിനു ശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ഉണ്ണിമായയെക്കുറിച്ചാണ്. ഉണ്ണിമായ നമ്മുടെ ബാങ്കിലെ  എന്നല്ല എല്ലാ ബാങ്കുകളിലേയും ജീവനക്കാർക്ക് ഭീഷണിയാണ്. പത്തു മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്ന ജോലി ചെയ്യാൻ ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് നിമിഷങ്ങൾ മതി. ഒരു ഉണ്ണിമായയെ ബാങ്ക് ജോലിക്കു വെച്ചാൽ ഭാവിയിൽ നൂറുപേരുടെ ജോലിയായിരിക്കും ഇല്ലാതാവുന്നത്. ബാങ്കിംഗ് ലോകത്തെ ഉന്നതർ നിലവിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പരീക്ഷണം ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അതു വിജയിച്ചാൽ ഉണ്ണിമായമാർ ബാങ്ക് ജീവനക്കാർക്ക് ഒന്നാകെ ഭീഷണിയാകും. അതുകൊണ്ട്- 
 ‘അതുകൊണ്ട്?’ മായയുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഈ പരീക്ഷണം പരാജയപ്പെടുത്തണമെന്നാണ് പ്രസിഡന്റ് ചുരുക്കത്തിൽ മായയോടു പറഞ്ഞത്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ ഉണ്ണിമായയുടെ പ്രോഗ്രാം താറുമാറാക്കുക, തലയിലെ സ്ക്രൂ ഊരിയോ മറ്റോ. അല്ലെങ്കിൽ ഇടപാടുകാരോട് മോശമായി പെരുമാറാൻ പഠിപ്പിച്ചോ മറ്റോ. മാനേജ്മെന്റ് മായയെ ക്രൂശിക്കാതെ തങ്ങൾ നോക്കിക്കൊള്ളാം എന്നു കൂടി പ്രസിഡന്റ് പറഞ്ഞു.

‘പറ്റില്ല സർ,’ കടുപ്പിച്ചു തന്നെയാണ് മായ പറഞ്ഞത്. ‘ഉണ്ണിമായയെ ഞാൻ ദ്രോഹിക്കില്ല, അവൾ എന്റെയാണ്. അവളുടെ മുഴുവൻ റെസ്പോൺസിബിലിറ്റിയും എനിക്കാണ്.’

തൊഴിലാളി വിരുദ്ധനിലപാടാണ് കോമ്രേഡ് കൈക്കൊള്ളുന്നതെന്ന് പ്രസിഡന്റ് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കൊന്നുമറിയില്ല, നിർബന്ധിക്കരുത് സർ എന്നു പറഞ്ഞ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു മായ.

പിന്നെ കുനിഞ്ഞ് മുഖം പൊത്തിയിരുന്ന് രണ്ടു മിനിട്ട് കരച്ചിലടക്കിയിട്ട് കണ്ണുകൾ തുടച്ച് നിവർന്നപ്പോൾ തൊട്ടു സമീപം ഉണ്ണിമായ. മായയുടെ മുഖം കൈകളിലെടുത്ത് ഉണ്ണിമായ പുഞ്ചിരിയോടെ ‘ഡോണ്ട് വറി, എവരിതിങ് വിൽ ബി ഓൾ റൈറ്റ്’ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ വിതുമ്പിപ്പോയി മായ.

തുടർന്ന് കഷ്ടി ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞായിരുന്നു മായയെ സങ്കടപ്പെടുത്തിയ രണ്ടാമത്തെ സംഭവം നടന്നത്. മുഖമൊന്നു കഴുകി വെടിപ്പാവാനും മുടിയൊന്ന് അഴിച്ചു കെട്ടാനുമൊക്കെയായി വാഷ്റൂമിൽ പോയതായിരുന്നു മായ. എല്ലാം കൂടി പത്തു മിനിറ്റോളം എടുത്തുകാണണം. ‘ഒറിജിനലിനെക്കാളും സോഫ്റ്റല്ലേ’ എന്ന റോബിയുടെ സംസാരത്തിന്റെ ഒരു ചീളു കേട്ടുകൊണ്ടാണ് മായ ലോഞ്ചിൽ മടങ്ങിയെത്തിയത്. റോബിയും അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായ രണ്ടു വൃത്തികെട്ടവരും ഉണ്ണിമായയെ ചുറ്റി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുത്തന്റെ കൈ ഉണ്ണിമായയുടെ തോളിൽ !

‘എന്താ ഇവിടെ !?’ മായയുടെ അലർച്ചയിൽ മൂന്നുപേരും ഞെട്ടി.

‘ചേച്ചീ’, ഞെട്ടലിൽ നിന്ന് ഉണർന്ന് റോബി മുക്കിമൂളിപ്പറഞ്ഞു: ‘എന്റെ ഫ്രണ്ട്സാണ്, ഉണ്ണിമായേനെ കാണാൻ
‘ഫ പന്നീ, ചെറ്റേ എറങ്ങ്ടാ ഇവ്ടന്ന്’. ഒറ്റത്തള്ളായിരുന്നു മായ റോബിയെ. ഡ്രോയർ വലിച്ച് ഹാൻഡ്ബാഗ് തുറന്ന് എപ്പോഴും കൂടെ കൊണ്ടുനടക്കാറുള്ള ചെറുകത്തി പുറത്തെടുക്കുക കൂടി ചെയ്തപ്പോൾ കൂട്ടുകാർ ഭയന്ന് പെട്ടന്നു തന്നെ സ്ഥലം കാലിയാക്കി.

ഒച്ചകേട്ട് ശേഖർ സറും എബിയും മറ്റും ഓടി വന്നു.

‘ഞാൻ ചുമ്മാഫ്രണ്ട്സ്.. ചേച്ചി..’ എന്നിങ്ങനെ റോബി എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പി.

ഉണ്ണിമായ പുഞ്ചിരിയോടെ റോബിയ്ക്കടുത്തേയ്ക്കു ചെന്ന് ‘ഡോണ്ട് വറി, എവരിതിങ് വിൽ ബി ഓൾ റൈറ്റ്’ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ പച്ചത്തെറിയാണ് മായയ്ക്ക് വായിൽ വന്നത്. എല്ലാം കടിച്ചമർത്തി മായ ശേഖർ സറിനോടു പറഞ്ഞു: ‘സർ, ഇപ്പൊതന്നെ സിസിടിവി റെക്കോഡിംഗ്സ് എടുക്കണം. റോബി ഉണ്ണിമായയോട് മിസ്ബിഹേവ് ചെയ്തു. പ്ലീസ് ആക്റ്റ് സർ. ഐ ഹാവ്  കംപ്ലയ്ന്റ്.’

ശേഖർ സർ ശാന്തനായിരുന്നു. ‘കം വിത് മി’ എന്നു പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം കാബിനിലേയ്ക്കു നടന്നു.

‘മായ അല്പമല്ല, കുറച്ചേറെ ഇമോഷനലാണ്,’ കാബിനിലെത്തിയപ്പോൾ ശേഖർ സർ പറഞ്ഞു. ‘ഉണ്ണിമായ എന്നത് ഒരു പേരു മാത്രമാണ്. ഷി ഇസ് ഒൺലി എ മെഷീൻ. ഷി ഹാസ് നോ ഫീലിങ്സ്. മനസിലായോ. റോബി മിസ്ബിഹേവ് ചെയ്താൽ പോലും നോബഡി കാൻ ആക്റ്റ് എഗൻസ്റ്റ് ഹിം. അവൻ ആ മെഷീൻ കേടാക്കിയാൽ ആക്ഷനെടുക്കാം. പക്ഷേ സെക്ഷ്വൽ ഹരസ്മെന്റ് എങ്ങനെയാ ചാർജ് ചെയ്യുക?

‘ഉണ്ണിമായ മെഷീനാണ് സർ. സത്യമാണ്. പക്ഷേ ഫീലിംഗ്സ് ഉണ്ടാവുന്ന തരത്തിൽ അവൾ പ്രോഗ്രാം ചെയ്യപ്പെട്ടാൽ അവൾക്ക് ഇതെല്ലാം ഹരസ്മെന്റായി ഫീൽ ചെയ്താൽ, അപ്പഴോ ?

‘അപ്പൊ നോക്കാം. എനി വേ, ഞാൻ റോബിയെ വാൺ ചെയ്യാം, ഓക്കേ?’

ഓക്കെ പറഞ്ഞ് കാബിനിൽ നിന്ന് മായ പുറത്തിറങ്ങിയതും കണ്ടത് കലേഷിനെയാണ്.

‘മാഡം എക്സലന്റ് ട്രെയ്നിംഗാണ് ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്നത്. ഷി ഹാസ് ലേൺട്  സോ മച്ച്’.
മായയ്ക്ക് വളരെ ആശ്വാസം തോന്നി.

‘കലേഷിനെ കാണണമെന്ന് ഇപ്പോ ഓർത്തതേയുള്ളൂ ഞാൻ’, മായയ്ക്കു പറയാൻ ധിറുതിയായി.’അതായത്, ഇപ്പൊ ഒരേയൊരു വികാരം മാത്രമേ ഉണ്ണിമായയ്ക്കുള്ളൂ, പുഞ്ചിരി മാത്രം. ആൾക്കാർ വഴക്കു പറഞ്ഞാലും പുഞ്ചിരി. നമുക്കുള്ളതുപോലെ നവരസങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, ബേസിക്കായുള്ള ദേഷ്യം, നാണം, ഭയം തുടങ്ങിയ വികാരങ്ങളെങ്കിലും അവൾക്കു വേണ്ടേ?’

‘ആയ്ക്കോട്ടെ. നോക്കാല്ലോ. ഇന്നിപ്പൊ ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് ഒരു പ്രോഗ്രാം അപ്ഡേറ്റുമായാണ് എന്റെ വരവ്. ഒരു പത്തുമിനിറ്റ്. അതുകഴിഞ്ഞാൽ ഉണ്ണിമായ പുതിയ ഉണ്ണിമായ 2.0 ആയിരിക്കും. മാഡം പറഞ്ഞത് നെക്സ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റിൽ നമുക്കു നോക്കാം.

ഉണ്ണിമായയെ അല്പസമയത്തേക്ക് ‘ഓഫ്’ ചെയ്ത് കലേഷ് പുതിയ ‘പാച്ച്’ ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്തു. തുടർന്ന് പുതിയ ഉണ്ണിമായയുടെ സവിശേഷതകൾ വിശദീകരിക്കുന്നതിനായി ഒരു സ്റ്റാഫ് മീറ്റിംഗും വിളിച്ചു ചേർത്തു.

പഴയ ഉണ്ണിമായ ചുരുങ്ങിയ ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടു തന്നെ മായ പറഞ്ഞുകൊടുത്തതിന്റെ എത്രയോ ഇരട്ടി പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞത്രെ. ലോഞ്ചിലെ ടെലിവിഷൻ, കമ്പ്യൂട്ടറിൽ മായ നോക്കുന്ന സൈറ്റുകൾ, ഇടപാടുകാരുടെ പരസ്പരമുള്ള വർത്തമാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മാർഗങ്ങളിലൂടെയാണ് ഉണ്ണിമായ പലകാര്യങ്ങളും പഠിച്ചത്.  പുതിയ ഉണ്ണിമായയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാവട്ടെ മൾട്ടി ടാസ്കിംഗ് ഫസിലിറ്റി ആണത്രെ. പല ബ്രാഞ്ചുകളിലേയും ടെലഫോൺ ലൈനുകൾ ഒരേസമയം ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് ആക്സസ് ചെയ്യാൻ പറ്റും. പാലാരിവട്ടത്തിരിക്കുന്ന ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് മുംബൈ ഫോർട്ട് ബ്രാഞ്ചിലേയ്ക്കു വിളിക്കുന്ന ഇടപാടുകാരന് മറുപടി കൊടുക്കുന്നതിന്റെ കൂടെ പാലാരിവട്ടത്ത് തന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഇടപാടുകാരനുമായി സൗഹൃദസംഭാഷണത്തിലേർപ്പെടാൻ സാധിക്കുകയും ചെയ്യും. നിലവിൽ ഇങ്ങനെ 20 ലൈനുകൾ ഒരേസമയം ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതാണ്. കൂടാതെ ഇടപാടുകാർക്ക് കൈകൊടുക്കുന്നതിലൂടെ അവരുടെ ഫിംഗർപ്രിന്റ് കാപ്ചർ ചെയ്ത് ആധാർ നമ്പരുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി മെമറിയിൽ സേവ് ചെയ്യും. അതായത് ആളുമാറി ബാങ്കിംഗ് ട്രാൻസാക്ഷൻ ഇനി സാധ്യമേയല്ല. അടുത്ത അപ്ഡേഷനിൽ ഇടപാടുകാരുടെ റെറ്റിന സ്കാൻ ചെയ്ത് ഇൻഫർമേഷൻ സേവ് ചെയ്യുന്ന ഫസിലിറ്റിയും വരുന്നുണ്ട്.

‘ഇവളെ ഇനിയപ്പോൾ ഉണ്ണിമായ എന്നു വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല,’ ശേഖർ സർ പറഞ്ഞു. ‘മഹാമായ ആണിവൾ, മഹാമായ !’
‘കഴിഞ്ഞില്ല സർ സവിശേഷതകൾ, ഇതുകൂടെ കേട്ടിട്ട് പേരുമാറ്റാം. ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഉണ്ണിമായയുടെ മെമറി പവറിനെക്കുറിച്ചാണല്ലോ. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ വരുത്താൻ പോവുന്ന മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയാം. പ്രധാനമായും ഗുഡ് ആന്റ് ബാഡ് ടച്ച് തിരിച്ചറിയാനുള്ള പവർ ആണ്. നെക്സ്റ്റ് അപ്ഡേഷനിൽ എനേബിൾ ആവും.’  

മായയുടെ സന്തോഷത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു. ‘ബാഡ് ടച്ചാണെങ്കിൽ അവൾ എന്തു ചെയ്യും, കരണം നോക്കി പൊട്ടിക്കുമോ ?’

റോബിയുടെ തല കുനിഞ്ഞുപോവുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മായയ്ക്ക് ആഹ്ലാദം അടക്കാനായില്ല.

കലേഷ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി.’നോ മാഡം, അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. കമ്പ്യൂട്ടറല്ലേ, ബാഡ് ടച്ചെന്ന് തെറ്റായി റീഡ് ചെയ്ത് നമ്മുടെ ബെസ്റ്റ് കസ്റ്റമറുടെ കരണം പുകച്ചാൽ കഴിഞ്ഞില്ലേ കാര്യങ്ങൾ.’

‘അപ്പൊപ്പിന്നെ എന്താ ഗുണം?’

‘ആ ടച്ച് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടും. ഒന്നിലേറെ തവണ ഒരേയാൾ ബാഡ് ടച്ച് ചെയ്താൽ നമുക്ക് വാൺ ചെയ്യാമല്ലോ, കൂടാതെ ആക്ഷനുമെടുക്കാം.’

മായയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ് തോന്നിയത്. അടുത്ത അപ്ഡേഷൻ വരെ മാത്രമേ ഉണ്ണിമായയെക്കുറിച്ചു വേവലാതിപ്പെടേണ്ടതുള്ളൂ.

പിറ്റേന്ന് കേരളപ്പിറവിയായിരുന്നു. സെറ്റ് സാരി നേരത്തേ റെഡിയായിട്ടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഉണ്ണിമായയ്ക്കു ചേർന്ന ബ്ലൗസൊരെണ്ണം സംഘടിപ്പിക്കാൻ മായയ്ക്ക് വിഷമിക്കേണ്ടി വന്നു. സാരിയുടുപ്പിക്കാനും അല്പം വിഷമിച്ചു. ഉണ്ണിമായ വയറൊന്ന് ‘എക്ലിച്ചു’ കൊടുത്താലല്ലേ സാരി ശരിക്ക് ഉടുപ്പിക്കാൻ പറ്റൂ. പിന്നെ മൂന്നാലു തവണ സ്വയം വയർ എക്ലിച്ചു കാണിച്ചു പഠിപ്പിച്ചാണ്  മായ ഉണ്ണിമായയെ സാരി ഉടുപ്പിച്ചത്.

അന്നു ചാനലുകാർ ചിലർ വന്നു. നല്ല ശുദ്ധമായ മലയാളത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ണിമായ കേരളത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിച്ചു. മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയൻ അനൗൺസ് ചെയ്ത് ചില പദ്ധതികളെക്കുറിച്ചൊക്കെ  പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഇതൊന്നും തനിക്കറിയാത്ത കാര്യങ്ങളാണല്ലോ ഇവളെങ്ങനെ പഠിച്ചു എന്ന് മായ അതിശയിച്ചു.

നവംബർ 5. തന്റെ ജീവിതത്തിലെയും, പൊതുവെ സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതത്തിലെയും, ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഉണ്ണിമായയെപോലുള്ള എല്ലാ യന്ത്രസ്ത്രീകളുടെ ജീവിതത്തിലെയും ഒരു പ്രധാനദിനമാവുമെന്ന് മായയ്ക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ഞായറാഴ്ചയായിരുന്നു. അവധി. നന്നുവിനെ കരാട്ടെക്ലാസിനു കൊണ്ടാക്കി മടങ്ങുന്ന വഴി മായ എന്തിനോ ബ്രാഞ്ചിനു മുന്നിലൂടെ പോവാമെന്നു തീരുമാനിച്ചു. ഷട്ടർ പകുതി തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. എന്തെങ്കിലും പ്രധാന ജോലികൾ ചെയ്യാനുണ്ടെങ്കിൽ ശേഖർ സറോ എബിയോ ഒക്കെ ഞായറാഴ്ചകളിലും വരാറുണ്ട്. പക്ഷേ, പാർക്കിംഗിൽ റോബിയുടെ കാർ കണ്ടപ്പോൾ മായയ്ക്ക് വല്ലാത്ത ആശങ്ക തോന്നി. മുന്നോട്ടു പോയി യൂടേണെടുത്ത് മായ ബാങ്കിന്റെ മുന്നിലെത്തി.

മായയെ കണ്ട് സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടൻ ഓടിയെത്തി ഷട്ടർ ഉയർത്തിക്കൊടുത്തു.

ആരൊക്കെയുണ്ട് അകത്ത് എന്ന മായയുടെ ചോദ്യത്തിന് റോബി സർ മാത്രേ ഉള്ളൂ എന്ന മറുപടി ഒരു കാളലോടെയാണ് മായ കേട്ടത്.

ഉണ്ണീ, ഉണ്ണീ എന്നു കൂവി മായ ലോഞ്ചിലേയ്ക്ക് ഓടി. അവിടെ ആരുമില്ലായിരുന്നു. മെയിൻ ഹാളിലും ആരുമില്ല. ശേഖർ സറിന്റെ കാബിനിലും ഡൈനിംറൂമിലും ഇല്ല. മായ പിന്നെ കോൺഫറൻസ് റൂമിലേയ്ക്കാണ് ഓടിയത്.  അവിടെയും ആരെയും കാണാനില്ല. പക്ഷേ, എങ്ങോ ഒരു ഞരക്കം പോലെ.

മിടിക്കുന്ന  ഹൃദയവുമായി മായ റൗണ്ട് ടേബിൾ വലംവച്ചു. അവിടെ, ദാ, താഴെ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ കഷ്ടപ്പെടുകയാണ് ഉണ്ണിമായ. കൈ നിറയെ ചോര. മായയെ കണ്ടതും ഉണ്ണിമായ പുഞ്ചിരിച്ച് ‘ഹായ് മായ, ഹൗ ആർ യു? എന്നു പറഞ്ഞ് കൈകൾ നീട്ടി. മായ ഉണ്ണിമായയെ കോരിയെടുത്ത് കസേരയിലിരുത്തി എന്താ പറ്റിയതെന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് വാഷ്റൂമിൽ നിന്ന് ഞരക്കം കേട്ടത്. ഓടിച്ചെന്നു നോക്കി. ഒറ്റനോട്ടമേ മായയ്ക്കു നോക്കാൻ സാധിച്ചുള്ളൂ, അരക്കെട്ടിൽ നിന്ന് ചോരയൊലിപ്പിച്ച് കിടക്കുകയാണ് റോബി !

തിരികെ ഓടി ഉണ്ണിമായയുടെ അടുത്തുവന്നപ്പോഴാണ് മായ ശ്രദ്ധിച്ചത്, അവളുടെ ഒരു കയ്യിൽ തന്റെ കുഞ്ഞുകത്തി, മറുകയ്യിൽ.. അതെ, അതുതന്നെ, മാംസകഷണം !

നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ മായ കവിളിൽ തലോടിയതും ഉണ്ണിമായയുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് കത്തിയും കഷണവും ഊർന്നുവീണുപോയി. പിന്നെ മായയുടെ കണ്ണീർ തുടയ്ക്കുമ്പോൾ ചുണ്ടത്തു തെല്ലും പുഞ്ചിരിയില്ലാതെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഉണ്ണിമായ പറഞ്ഞു: ‘ഗുഡ് ടച്ച്, ബാഡ് ടച്ച്

മറുപടിയായി മായ പറഞ്ഞുപോയതെന്താണെന്നോ : ‘സോറി കുഡ് യു പ്ലീസ് റിഫ്രേസ് യുവർ ക്വസ്ച്യൻ ?’

*********                         ***********                                  ***********                      ***************
(സമകാലിക മലയാളം - 2018 മാർച്ച് 26)

Wednesday, January 10, 2018

ഭാഷ- 2

വടക്കൻ കേരളത്തിലുള്ളവർ കഴിയാവുന്നതും ഇംഗ്ലീഷ് വാക്കുകളെ മലയാളത്തിലാക്കി പറയുമെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഓംലറ്റിന് കോയീന്റെ ദോശ, സെവൻ അപ്പിന് ഏയിന്റെ വെള്ളം എന്നങ്ങനെ. ഇതൊക്കെ തമാശയായിരിക്കാം. അറിയില്ല. പക്ഷെ എന്നെ ആദ്യം ഉത്കണപ്പെടുത്തുകയും പിന്നെ ചിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു മലയാളവത്കരണത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഈ കുറിപ്പ്:

ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന ശാഖയിൽ ഭൂരിപക്ഷവും പ്രവാസികളാണ് ഇടപാടുകാരായിട്ടുള്ളത്. എല്ലാവരും നല്ലവർ, സൗഹൃദാന്തരീക്ഷം.  ഫോൺ വിളി , ഇ മെയിൽ എന്നിവയും കടന്ന് പ്രവാസികളുമായുള്ള ആശയവിനിമയം ഇപ്പോൾ വാട്സപ്പിലെ വോയിസ് മെസേജിൽ എത്തി നിൽക്കുകയാണ്. 
അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം ബുജൈറിന്റെ ഭാര്യ ബുഷ്‌റ (ഇരുവരുടേയും പേരിതല്ല) കാബിനിലെത്തുന്നത്. ബുജൈറിന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ പുതിയതായി ഇഷ്യു ചെയ്ത ATM കാർഡ് ബുഷ്റക്ക് കൊടുക്കണം. ഇതാണ് ആവശ്യം. ബുജൈർ ബാങ്കിലേക്ക് ഇ മെയിൽ അയച്ചോ എന്നൊന്നും ബുഷ്റക്കറിയില്ല. ഇമെയിൽ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് കാർഡ് കൊടുക്കാനാവില്ലെന്ന് കൗണ്ടർ സ്റ്റാഫ് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് എന്നെ കാണാൻ വന്നതാണ്.
'ഇമെയിലോ കത്തോ മറ്റോ വേണമല്ലോ മാഡം', ഞാൻ പറഞ്ഞു.
'ഇക്കാന ഞാനിപ്പ വിളിച്ചാർന്ന്. വെരിലിട്ട സാറാണ്, ഈമെയിലൊന്നും വേണ്ടന്ന് ഇക്കാ പറഞ്ഞ്', ബുഷ്‌റ നാണം എന്ന് എനിക്കു തോന്നിയ മുഖഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

വിരലിട്ടെന്നോ! ഞാനോ ?! എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല.
'ഈമെയിലോ മറ്റെന്തെങ്കിലും മാൻഡേറ്റോ ഇല്ലാതെ കാർഡ് തരാൻ പാടില്ലല്ലോ മാഡം', ഞാൻ.

ബുഷ്റക്ക് സങ്കടമായി. ഉടനടി ബുജൈറിനെ വിളിച്ചിട്ട് എന്തോ കുശുകുശുത്തു. എന്നിട്ട് ഫോൺ എനിക്കു തന്നു.
ബുജൈർ നല്ല ദേഷ്യത്തിലായിരുന്നു. കാർഡില്ലാതെ ഭാര്യ നേരിടുന്ന കഷ്ടപ്പാടും കാർഡു വാങ്ങാനായി ബാങ്കിലേക്കു വന്നതിന്റെ കഷ്ടപ്പാടും ജോലിയുടെ ഇടക്ക് ഭാര്യ ബുജൈറിനെ ഫോൺ ചെയ്ത് സങ്കടം പറയുന്നതിന്റെ കഷ്ടപ്പാടും ഒക്കെ പരത്തിയങ്ങു പറഞ്ഞു. ഇടക്കൊരു ഗ്യാപ്പു കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ മാൻഡേറ്റിന്റെ കാര്യം സൂചിപ്പിച്ചതും ബുജൈർ ക്രുദ്ധനായി.
'ബെരലിട്ടപ്പ സാറ് ഇതൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലാ'.
ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. എന്റെ തൊണ്ടയിൽ എവിടുന്നോ ഒരു കഫക്കട്ട കുടുങ്ങി. ഞാൻ ചുമച്ചുപോയി.
'ബുജൈറേ, ഞാൻ... എപ്പ...?'
'ങ്ങാഹാ, സാറപ്പ അങ്ങനെയാണാ? ഒന്ന് വാട്സാപ്പ് നോക്കീട്ട് എന്നെ വിളിക്ക് ട്ടാ' എന്നലറിയിട്ട് ഒറ്റ കട്ടായിരുന്നു ബുജൈർ. 
മനസ്സിലേക്കോടി വന്ന വിരലിടൽ എന്ന വാക്കിന്റെ നാനാർത്ഥങ്ങൾ തട്ടിമാറ്റി ഞാൻ ബുഷ്റക്ക് ഫോൺ തിരികെ കൊടുത്തതും ബുജൈറിന്റെ കോൾ വന്നു. ഫോണെടുത്ത ബുഷ്റ, ആ ശെരി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് എന്നോട് വാട്സപ്പ് നോക്കാൻ പറഞ്ഞു.

വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ ഞാൻ വാട്സപ്പ് ക്ലിക്ക് ചെയ്തു.  ഇനി എന്റെ രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ആരെങ്കിലും യുടൂബിൽ... ഛായ്, അങ്ങനെയൊന്നും വരില്ല. ഞാനത്തരം ചിന്തകളൊക്കെ തൂത്തെറിഞ്ഞു.

ടാർജറ്റ്, ഇൻഷുറൻസ്, തേഡ്പാർട്ടി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് റീജിയണൽ ഓഫീസിൽ നിന്നുള്ള മെസേജുകൾ, സിനിമാ ഗ്രൂപ്പിൽ ഈട സിനിമയുടെ റിവ്യു, സ്പോർട്സ് ഗ്രൂപ്പിൽ ഇന്ത്യയുടെ എട്ടാം വിക്കറ്റും പോയ വാർത്ത എന്നിവയല്ലാതെ ഞാൻ ഭയന്നതു പോലെ മറ്റൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.

ഇനി ബുജൈർ എനിക്ക് പണ്ടെന്തെങ്കിലും മെസേജ് അയച്ചതായിരിക്കുമോ എന്നറിയാൻ തെരഞ്ഞെങ്കിലും ആ പേര് എന്റെ കോണ്ടാക്ട് ലിസ്റ്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

എന്താ ചെയ്ക എന്നർത്ഥത്തിൽ നിരാശയോടെ ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ പെട്ടന്ന് പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു നമ്പരിൽ നിന്ന് ഒരു വാട്സപ്പ് വോയിസ് മെസേജ്. ഞാനതു തുറന്നു.
'സാറേ ബുജൈറാണ്. എന്റെ പയേ മെസേജൊന്ന് നോക്കിയേ. സാറ് ബെരലിട്ടത് കണ്ടാ? ആ കാർഡ് ന്റെ വൈഫിന് കൊടുത്താ വല്യ ഉപകാരാവും സാറേ'

ഞാൻ ധിറുതി പിടിച്ച് പഴയ മെസേജ് സ്ക്രോൾ ചെയ്തു. ആകെ ഒരു വോയിസ് മെസേജേ ഉണ്ടയിരുന്നുള്ളൂ. കേട്ടു. അതിത്രേയുള്ളൂ. ഞാൻ ബുജൈറാണ്, അക്കൗണ്ട് നമ്പർ ഇന്നതാണ് വൈഫ് അടുത്ത മാസം വരും, കാർഡ് കൊടുക്കണം. മറുപടിയായി ഞാൻ ദാ ഇത് '👍' അയച്ചിരുന്നു. ഇതിനെയാണ് ബുജൈറും ബുഷ്റയും വിരലിടൽ എന്നു പറഞ്ഞതെന്ന് മനസിലായപ്പോൾ, എന്താ പറയേണ്ടത്, ഞാൻ ആശ്വസിച്ച ആശ്വാസമുണ്ടല്ലോ, മരിക്കും വരെ മറക്കില്ല.

 എൻഡ് ഓഫ് ദ ഡേ:

കാർഡ് ഒപ്പിട്ടു വാങ്ങിയ ബുഷ്റ ആക്ടിവേഷനു വേണ്ടി പത്തു മിനിറ്റു കാത്തിരുന്നു. പിന്നെ എടിഎമ്മിൽ നിന്ന് പണമെടുത്ത് കാർഡ് പ്രവർത്തനക്ഷമമെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി തിരികെ വന്ന് കാബിന് പുറത്തു നിന്ന് കാർഡ് ഓക്കെ എന്ന് എന്നെ വിരലിട്ടു കാണിച്ചിട്ടാണ് മടങ്ങിയത്.

ഇമെയിലൊന്നുമില്ലാതെ മാനേജർ സാർ  കാർഡ് തരീച്ചു എന്ന് ബുഷ്റ ബുജൈറിനോടു പറഞ്ഞു കാണണം, വാട്സാപ്പിൽ ബുജൈർ ഒന്നല്ല, നാലു വിരലിട്ടു, കൂടെ ഒരു കയ്യടിയും രണ്ടു പൂവും...

****                      ****                           ****                          ****                             ****

ഭാഷ-1

ഞാൻ കർണാടകത്തിലെ കുന്ദാപുരയിൽ മാനേജരായിരുന്ന കാര്യം ഈ ഗ്രൂപ്പിൽ പലർക്കും അറിവുള്ളതായിരിക്കുമല്ലോ. അവിടത്തെ ഒരു കസ്റ്റമർ ഇന്നെന്നെ ഒരു ശിപാർശക്ക് വിളിച്ച കാര്യമാണ് പറയാൻ പോവുന്നത്. നാൽപതു കൊല്ലത്തിലധികമായി കുന്ദാപുരത്ത് സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ ധാരാളം മലയാളികളുണ്ട്. അവരിലൊരാളാണ് വിളിച്ചത്. വർഷങ്ങളായി കന്നഡ തന്നെ സംസാരിക്കുന്നതിനാൽ മലയാളം പറയുമ്പോൾ അവർക്കെല്ലാം യഥേഷ്ടം കന്നഡ വാക്കുകൾ കടന്നു വരും. തലെബിസി- തലവേദന, മത്തെ- പിന്നെ, ആരാമാ - സുഖമാണോ, ഹേളി- പറ, ഹൗദാ - ആണോ,  പ്രാണി - കാട്ടുമൃഗം, ബഡ്ഡി - പലിശ എന്നിവയൊക്കെയാണ് ഇത്തരം വാക്കുകൾ. ഇതിൽ എന്നെ ചിരിപ്പിച്ച ഒരു വാക്കുണ്ട് -- കന്ത്. മാസതവണ, അതായത് ഇൻസ്റ്റാൾമെന്റ് എന്നാണ് കന്ത് എന്നതിന് കന്നഡയിൽ അർത്ഥം.

തന്റെ കുടിശിക അടക്കാനുള്ള തീയതി ഒന്നു നീട്ടിക്കൊടുക്കാൻ നിലവിലെ മാനേജരോട് ഞാൻ ആജ്ഞാപിക്കുകയോ കുറഞ്ഞ പക്ഷം റെക്കമെൻറ് ചെയ്യുകയോ ചെയ്യണം എന്ന അപേക്ഷയുമായാണ് അയാൾ വിളിച്ചത്. നിലവിലെ മാനേജർ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നില്ലത്രെ .

അയാളുടെ കാർഷിക വായ്പയിൽ 2 വർഷമായി പലിശ അടച്ചിട്ടില്ല. ഭാര്യയുടെ പേരിലുള്ള ഓട്ടോലോണിൽ നാലഞ്ച് ഇൻസ്റ്റാൾമെന്റ് പെൻഡിംഗ്.

NPA,  CIBlL തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വിശദമായി അയാൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.

അവസാനം പുള്ളി യാചിച്ചു പറഞ്ഞ അപേക്ഷയാണ് ഈ കുറിപ്പിന് ആധാരം.

പുള്ളി പറഞ്ഞതിതാണ് : 'റബറൊക്കെ വല്യ ഇടിവാ സാറേ, എന്നാലും എങ്ങനേലും എന്റെ ലോണിന്റെ ഒരു വർഷത്തെ ബഡ്ഡി  ഞാൻ അടക്കാം. പക്ഷെ, എന്റെ പെമ്പ്രന്നോത്തീടെ കന്തൊണ്ടല്ലോ, അതേൽ സാറെന്തെങ്കിലും ചെയ്തേ പറ്റുവൊള്ള്'.

(ഇതുപോലെ ചിലത് ഇനിയുമുണ്ട്, വഴിയേ പങ്കുവയ്ക്കാം ).



*********                                         ************                                       ***************

Wednesday, January 11, 2017

നാരീപൂജ




ഞങ്ങളിൽ പലര്‍ക്കും പരിഹാസപാത്രമായിരുന്ന എന്റെയൊരു കൂട്ടുകാരന്റെ അച്ഛനെക്കുറിച്ച് കുറച്ചുനാൾ മുമ്പ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത് ഓര്‍മ്മയുണ്ടാവുമല്ലോ. അത്രയ്ക്കില്ലെങ്കിലും മറ്റൊരു രീതിയിൽ, സമൂഹത്തിൽ നിന്നു മാറി ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു അപ്പൂപ്പന്‍ എനിയ്ക്കുണ്ട്. സംസ്കൃതത്തിലും പുരാണങ്ങളിലും അവഗാഹമുള്ള, അവിവാഹിതനും എണ്‍പതുകാരനുമായ കിട്ടനപ്പൂപ്പന്‍. എന്റെ അച്ഛന്റെ ചെറിയച്ഛനാണ്. എന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ അച്ഛന്‍ മാവോവാദിയും വിപ്ലവപാതയോട് ആഭിമുഖ്യമുള്ളയാളുമായിരുന്നെങ്കിൽ കിട്ടനപ്പൂപ്പൻ മിതവാദിയും സമകാലിക സമൂഹത്തിലെ മത-ഭാഷാ-സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ മൂല്യച്യുതികളെക്കുറിച്ച് ഉത്കണ്ഠപ്പെടുന്നവനും പ്രസ്തുത മേഖലകളിൽ തന്നാലാവും വിധം പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തുന്നവനുമായിരുന്നു.        

എൺപതുകഴിഞ്ഞിട്ടും യുവാക്കളുടെ ചുറുചുറുക്കോടെ അമ്പലങ്ങളിലും വായനശാലകളിലും പഞ്ചായത്തിലുമൊക്കെ ഓടിച്ചാടി നടക്കുന്ന അപ്പൂപ്പനെക്കുറിച്ച് ‘കിട്ടന്‍സാറ് അഴീക്കോടിന് പഠിക്കണേണ്’ എന്നു ചിലർ പരിഹസിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്ന് ഇടയ്ക്ക് ലീവിൽ ഞാൻ വരുമ്പോൾ പലപ്പോഴും അപ്പൂപ്പന്റെ പുതിയ കാര്യങ്ങളെന്തെങ്കിലും കേള്‍ക്കാം- പഞ്ചായത്തിലെ അഴിമതിയ്ക്കെതിരെ വി എസിനു കത്തയച്ചത്, ഭാഗവതസത്രത്തിനു പതിനായിരങ്ങൾ മുടക്കിക്കൊണ്ടുവന്ന ഉത്തരേന്ത്യൻ സ്വാമിയെ സംസ്കൃതം സംസാരിച്ചു തോല്‍പ്പിച്ചത്, തുറവൂരു പുതുതായി തുടങ്ങിയ സ്പോക്കണ്‍ ഇംഗ്ലീഷ് സെന്ററിലെ ട്യൂട്ടറെ അസൽ നേറ്റീവ് ഇംഗ്ലിഷ് സംസാരിച്ച് നാണം കെടുത്തിയത് തുടങ്ങി പലതും.      

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം കിട്ടനപ്പൂപ്പന്‍ എന്നെയന്വേഷിച്ചു നാലഞ്ചു തവണ വീട്ടിൽ ചെന്ന കാര്യം ഫോൺ ചെയ്തപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞത്. എന്തിനാണ് എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ‘ആവശ്യംണ്ട്’ എന്നു മാത്രം പറഞ്ഞത്രെ. ഇന്നലെ സാബുവിന്റെ മെയില്‍ വന്നപ്പോൾ ആവശ്യം എനിക്കു മനസ്സിലായി.          

ഞാന്‍ ബ്ലോഗു ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് അപ്പൂപ്പനോട് ആരോ പറഞ്ഞത്രെ. ഗോപികയുടെ വീട്ടിൽ അപ്പൂപ്പൻ എന്റെ ബ്ലോഗു കണ്ടു. കൃഷ്ണന്റെയും യേശുവിന്റെയും കഥയൊക്കെ വായിച്ച്, പയ്യന്‍ കൊള്ളാമല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ തനിക്കും ഒരു ബ്ലോഗുണ്ടാക്കണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ട് ഗോപികയെയും കവലയിൽ കമ്പ്യൂട്ടർ സെന്റർ നടത്തുന്ന സെന്നിനെയും സമീപിച്ചത്രെ. അത്രയ്ക്കൊന്നും കമ്പ്യൂട്ടർ വശമില്ലാത്തതിനാൽ ഗോപികയും സമയക്കുറവുമൂലം സെന്നും അപ്പൂപ്പന്റെ അഭ്യര്‍ഥന നിരസിച്ചു.      

ബ്ലോഗുണ്ടാക്കാനാണ് അപ്പൂപ്പൻ എന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നത് ! 

പതിവുപോലെ ഇന്നലെ മൂന്നു ദിവസത്തെ അവധിക്കെത്തിയതാണു ഞാന്‍. അമ്മയും ചേട്ടത്തിയും ഞാനെത്തുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ആറ്റുകാൽ പൊങ്കാലയ്ക്കു പോയിരുന്നു. അച്ഛന്‍ ഔദ്യോഗികാവശ്യത്തിനായി ചെന്നൈയിലും. പൊറോട്ടയും ബീഫും ഒരു ചെറിയ വി എസ് ഒ പിയുമൊക്കെ സംഘടിപ്പിച്ച് രാത്രി കുശാലാക്കി ഞാന്‍.         
ഫ്രിഡ്ജിലെ ദോശമാവെടുത്തു പുറത്തുവച്ച് ചെറിയൊരു ചട്ണിക്കുള്ള ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നപ്പോഴാണ് കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ചത്.      
കിട്ടനപ്പൂപ്പന്‍. കയ്യിലൊരു ബ്രൌണ്‍ കവർ.
‘താനിന്നലെ വന്നല്ലേ,’ എന്നു ചോദിച്ച് അപ്പൂപ്പന്‍ ചിരിച്ചു.     
ഞാന്‍ അപ്പൂപ്പനെ ദോശ കഴിയ്ക്കാൻ ക്ഷണിച്ചു. ദോശ ചുടുന്നതിനു മുന്‍പു തന്നെ അപ്പൂപ്പൻ നേരെ കാര്യത്തിലേയ്ക്കു കടന്നു. അപ്പൂപ്പൻ ഒരു ബ്ലോഗ് തുടങ്ങണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ കമ്പ്യൂട്ടർ വേണം, ഇന്റര്‍നെറ്റ് വേണം, ടൈപ്പു ചെയ്യാന്‍ പഠിക്കണം തുടങ്ങിയ വയ്യാവേലികളോര്‍ത്തപ്പോൾ മുളയിലേ ആ സ്വപ്നം കരിഞ്ഞു. കടലാസിലെഴുതി ആരെയെങ്കിലും ഏല്‍പ്പിച്ച് ബ്ലോഗുണ്ടാക്കി പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട്- പണം കൊടുക്കാമെന്നു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടും- ആരും സഹായത്തിനില്ല.  

അപ്പോഴാണ് എന്നെയോര്‍ത്തത്. ഞാന്‍ കൊച്ചുമകനുമാണല്ലോ. അപ്പൂപ്പന്‍ പറഞ്ഞുവന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടി. ആ ബ്രൌണ്‍ കവർ നിറയെ ലേഖനങ്ങളാണ്. പലവിധ വിഷയങ്ങൾ. ഭാഷാ ഉച്ചാരണം നന്നാക്കാനെന്തു ചെയ്യണം, ആരോഗ്യ ഇന്‍ഷുറന്‍സും പഞ്ചായത്തുകളും, ഹൈവേ വികസനം ആര്‍ക്കു വേണ്ടി, വാര്‍ദ്ധക്യം എങ്ങനെ ആസ്വദിക്കാം, ആംഗലേയത്തെ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കാന്‍-

എനിക്കു ശ്വാസം മുട്ടി. ഇതെല്ലാം ടൈപ്പും ചെയ്ത് ബ്ലോഗിൽ പോസ്റ്റുചെയ്യാൻ എത്ര ദിവസമെടുക്കും? വയ്യാത്ത കാര്യം ആദ്യമേ തന്നെ വയ്യെന്നു പറയണം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഗുലുമാലാണ്.         

‘അപ്പൂപ്പാ,‘ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:‘കൃഷ്ണന്റേം യേശൂന്റേം കഥയ്ക്കു ശേഷം ഞാനൊന്നും പോസ്റ്റു ചെയ്തിട്ടില്ല. കയ്യിൽ സാധനങ്ങള്ണ്ട്. പക്ഷേ ടൈം തീരെയില്ല. പിന്നെ എനിക്കും ടൈപ്പിംഗ് സ്പീഡ് തീരെ കൊറവാണേ’.
‘പക്ഷേ, ഏടോ, ഞാനിത് എന്റെ പേരിലെഴുതാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുകയല്ല, തന്റെ ബ്ലോഗില്‍ തന്റെതായി വന്നാൽ മതി. നാലാള്‍ ഈ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ കാണണം. താന്‍ ബംഗ്ലൂരൊക്കെ ആയതുകൊണ്ട് നല്ല കണക്ഷന്‍സൊക്കെ കാണില്ലേ, ധാരാളം പേര്‍ വായിക്കട്ടെ. ഒരു അഭിപ്രായസമന്വയത്തിനു സാധ്യത വളരട്ടെ‘.         
ഞാന്‍ തല ചൊറിഞ്ഞു. ഈ പറഞ്ഞ വിഷയങ്ങളൊക്കെ എന്റെ ബ്ലോഗിലെഴുതി ആരു വായിക്കാനാണ്?  ഞാനെഴുതിയതു തന്നെ ആരും വായിക്കുന്നില്ല. അപ്പഴല്ലേ-           
‘അപ്പൂപ്പന്റെ പേരില്‍ തന്നെ എഴുതുന്നതായിരിക്കും ഭംഗി.’ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.’എണ്‍പതുകാരന്റെ ബ്ലോഗ് എന്നു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആളുകള്‍ കയറി വായിച്ചോളും’.      
‘നാലുപേര് വായിക്കണം, ചിന്തിക്കണം, പ്രതികരിക്കണം എന്നേ എനിക്കുള്ളൂ. എന്റെ പേരു പോലും ആരും ഓര്‍ക്കണമെന്നുമില്ല.’ അപ്പൂപ്പന്‍ വിടാനുള്ള ഭാവമില്ല.      
ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നതുപോലെ മുകളിലേയ്ക്കു നോക്കി ഇരുന്നു.എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്? സമയക്കുറവ് എനിക്കൊരു പ്രശ്നമാണ്.
‘സമൂഹത്തിലാകെ മൂല്യച്ചുതിയാണ്’. എന്നെയൊന്ന് ഉത്സാഹപ്പെടുത്താന്‍ അപ്പൂപ്പൻ പറഞ്ഞു.’എല്ലാവരും പറയുന്നതുപോലെ പണ്ടെല്ലാം നല്ലതായിരുന്നു ഇന്നെല്ലാം ചീത്ത എന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലല്ല കേട്ടോ. പണ്ടു നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞ ചീത്തകള്‍ വര്‍ദ്ധിതവീര്യത്തോടെ മടങ്ങിവന്നു കഴിഞ്ഞു. ജാതി-മതചിഹ്നങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്, അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ വര്‍ദ്ധിക്കുന്നത്, അനാചാരങ്ങൾ പെരുകുന്നത് എന്നുവേണ്ട പണ്ട് മോശമെന്നു മനസ്സിലാക്കി മഹാന്മാർ നശിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഭംഗിയായി മടങ്ങിവന്നിരിക്കുന്നു. ഇതിനെതിരെ ഒരു ബ്ലോഗെഴുത്ത്. അതാണു ഞാനുദ്ദേശിക്കുന്നത്’.        
‘ദൈവവിശ്വാസവും കൂടുന്നുണ്ട് അല്ലേ ?’ ഞാന്‍ ചുമ്മാ ചോദിച്ചു. വിയെസ്സോപി ബാക്കിയിരിപ്പുണ്ട്. അമ്മ ഏതു നിമിഷവും ആറ്റുകാലുനിന്ന് മടങ്ങിവന്നേക്കാം. രണ്ടെണ്ണം കഴിച്ച് ഒന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങിയാൽ രസമായിരുന്നു.         
‘വിശ്വാസമല്ലെടോ,’ അപ്പൂപ്പന് ആവേശമായി. ബ്രൌണ്‍ കവര്‍ തുറന്ന് തിരക്കിട്ടൊന്നു തിരഞ്ഞ് ഒരു ലേഖനമെടുത്തു-
 ‘ദൈവത്തിലാര്‍ക്കാണു വിശ്വാസം?’ എന്ന തലക്കെട്ടോടു കൂടിയ ആ ലേഖനം എനിക്കു തന്നു.          

‘ഈയിടെ വര്‍ദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദുഷിച്ച ഒരു പ്രവണതയ്ക്കെതിരാണീ ലേഖനം. ഈ വിഷയം ആരെങ്കിലും വേണ്ടവിധത്തിൽ ചര്‍ച്ച ചെയ്തതായി എനിക്കറിയില്ല. ഈയിടെയായി വായനയല്പം കുറവാണെനിക്ക്’, അപ്പൂപ്പന്‍ വിശദമാക്കി.‘ഇന്ന് ക്ഷേത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ത്തകൾ മാധ്യമങ്ങളിൽ വരുന്നതെങ്ങനെയാണെന്നോ- ഇന്ന ക്ഷേത്രത്തില്‍ ഉത്സവം- സിനിമാ നടൻ ജയറാമിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ചെണ്ടമേളം, അല്ലെങ്കിൽ യേശുദാസ് അന്നദാനത്തിന്റെ ഉദ്ഘാടനം നിര്‍വഹിക്കും. കരിമരുന്നുപ്രകടനം സ്പോണ്‍സർ ചെയ്യുന്നത് ഹരിശ്രീ അശോകന്‍. പൊങ്കാല ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുന്നത് പ്രശസ്ത സിനിമാതാരം കല്‍പ്പന. കഴിഞ്ഞ മണ്ഡലകാലത്തു വന്ന ഒരു വാര്‍ത്ത കേള്‍ക്കണോ- കിലോമീറ്ററുകൾ താണ്ടി വിവേക് ഒബ്രോയ് ശബരിമലയിൽ. ഇതു ധന്യതയുടെ നിമിഷം’. അപ്പൂപ്പന്‍ ഒരു നിമിഷം നിറുത്തി.
‘ധന്യത ആര്‍ക്കാണ്? വിവേക് ഒബ്രോയിക്കോ അയ്യപ്പനോ? ദൈവങ്ങളല്ല ഈ വാര്‍ത്തകളിലൊന്നും നിറയുന്നത്. പങ്കെടുത്ത താരങ്ങളും കളിക്കാരും പാട്ടുകാരുമൊക്കെയാണ്. ഈ താരങ്ങളോടെല്ലാം വളരെ ബഹുമാനമുള്ളയാളാണു ഞാന്‍. പക്ഷേ, ദൈവങ്ങളെ ഹൈജാക്കു ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രവര്‍ത്തി ഒട്ടും ശരിയല്ല’.
അപ്പൂപ്പനു തൊണ്ടവരണ്ടു. രസകരമായ വിഷയം. എനിക്കു കേട്ടിരിക്കാന്‍ രസം തോന്നി.ഇതെല്ലാം പക്ഷേ ടൈപ്പുചെയ്തു ബ്ലോഗിലാക്കാന്‍ വേറെ ആളെ നോക്കണം.
‘സംഭവങ്ങൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണിപ്പോൾ നാട്ടിൽ’. നാരങ്ങാവെള്ളം കുടിച്ചു ചുണ്ടു തുടച്ച് അപ്പൂപ്പന്‍ തുടര്‍ന്നു:‘ പക്ഷേ എഴുതിയേ പറ്റൂ എന്ന തീരുമാനത്തിൽ എന്നെ എത്തിച്ച ഒരു ഇമ്മീഡിയറ്റ് പ്രൊവൊകേഷൻ കഴിഞ്ഞയാഴ്ചയുണ്ടായി’. കസേരയിൽ നിന്നിറങ്ങി ഫാനിനു നേരെ കീഴിലേയ്ക്കിരുന്ന് അപ്പൂപ്പൻ തുടര്‍ന്നു: ‘വൈകീട്ട് സൂര്യഗ്രഹണത്തെക്കുറിച്ച് പരിഷത്തുകാരുടെ ഒരു ക്ലാസുണ്ടായിരുന്നു. അതു കഴിഞ്ഞ് കിഴക്കേ പാടം കടന്ന് കുറുക്കുവഴിക്കു നടന്നുവരുമ്പോള്‍ സുനന്ദയുടെ വീട്ടിലൊന്നു കയറി. ഒരേഴുമണിയായിക്കാണും. എന്തോ ഭാഗ്യത്തിനാണു ഞാനവിടെ ആ നേരത്തു ചെന്നത്. അടുക്കളയിലെന്തോ ചെയ്യുകയായിരുന്ന സുനന്ദ പെട്ടന്നു തലചുറ്റി വീണു. എനിക്കറിയാവുന്ന പൊടിക്കൈകൾ ചെയ്തുനോക്കിയിട്ട് ബോധം വരുന്ന ലക്ഷണമൊന്നും കണ്ടില്ല.ടിവിയില്‍ സ്റ്റാര്‍ സിംഗര്‍ ജൂനിയര്‍ ഫൈനല്‍ മത്സരം നടക്കുകയായിരുന്നതിനാൽ പുറത്തെങ്ങും ഒരു മനുഷ്യനുമില്ല. ഓട്ടോ വിളിക്കാനായി അടുത്ത വീട്ടിലെ ഒരു കുട്ടിയെ സൈക്കിളില്‍ കവലയിലേയ്ക്കു പറഞ്ഞുവിട്ടു. പയ്യൻ കള്ളം പറഞ്ഞതായാണ് എനിക്കു തോന്നിയത്; പത്തുമുപ്പത് ഓട്ടോകളുള്ള കവലയില്‍ ഒറ്റ ഓട്ടോയുമില്ലത്രെ. പിന്നെ തമ്പിസ്സാറിന്റെ കാറിലാണ് സുനന്ദയെ ആശുപത്രിയിലേയ്ക്കു കൊണ്ടുപോയത്.
‘സുനന്ദമ്മായിക്കെന്താ പറ്റിയത്?   
എന്റെ ചോദ്യം അവഗണിച്ച് അപ്പൂപ്പന്‍ തുടര്‍ന്നു: ‘കവലയിൽ ഓട്ടോയൊന്നും ഇല്ലാതെ വന്നതിന്റെ കാരണം പിറ്റേന്ന് അറിഞ്ഞതാണ് എന്റെ ഇമ്മീഡിയറ്റ് പ്രൊവൊകേഷന്‍’. അപ്പൂപ്പന്‍ മുണ്ടിന്റെ കോന്താല കൊണ്ട് മുഖമൊന്നു തുടച്ചു. ‘ഓട്ടോകളെല്ലാം ചെറുപ്പക്കാരെയും കൊണ്ട് പാണാവള്ളിക്ക് ഓട്ടം പോയിരുന്നു.’           
‘എല്ലാ ഓട്ടോകളുമോ? എന്തിന്?’ എനിക്കു ജിജ്ഞാസയായി.
‘അവിടെ            - പേരു മറന്നു - ഒരു ദേവീ ക്ഷേത്രത്തില്‍ നാരീ പൂജ. ഉദ്ഘാടനം ഷക്കീല’.     
‘ഷക്കീലയോ?’ എന്റെ ചോദ്യം ഉറക്കെയായിപ്പോയി.’ നൊണ പറയാതെ’       
‘നുണ തന്നെ. പക്ഷെ ഞാനല്ല പറഞ്ഞത്. ഒന്നുകിൽ നാട്ടുകാരെ പറ്റിക്കാൻ ഏതോ വിരുതൻ പറഞ്ഞതാവണം. അല്ലെങ്കിൽ- പലരും സംശയിക്കുന്നതുപോലെ-സ്റ്റാര്‍ സിംഗര്‍ ഫൈനൽ ടിവ്വിയിൽ കാണിക്കുന്നതിനാൽ അമ്പലത്തിൽ ആളു കുറയുമെന്നു കരുതി കമ്മിറ്റിക്കാരു മനപ്പൂര്‍വ്വം പ്രചരിപ്പിച്ച നുണ.’      
‘എന്നിട്ട്?’
നുണ ഏറ്റു. ചേര്‍ത്തല താലൂക്കിലെ സകലമാനം ചെറുപ്പക്കാരും പാണാവള്ളിക്ഷേത്രത്തിൽ. ഉദ്ഘാടനമാവട്ടെ ഷക്കീലയ്ക്കു പകരം മറ്റൊരു സിനിമാനടി. പേരു ഞാന്‍ മറന്നു.’
‘കവിയൂര്‍ പൊന്നമ്മയാണോ?'      
‘ചെറുപ്പക്കാരിയാരോ ആയിരുന്നു. ഇതെങ്കിലിത് എന്നു നാട്ടുകാരും വിചാരിച്ചു.’  
അപ്പോഴേയ്ക്കും ഗേറ്റില്‍ കാറു നില്‍ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അമ്മയും ചേട്ടത്തിയുമാണ്. പൊങ്കാല കഴിഞ്ഞതിന്റെ സകലക്ഷീണവും അവര്‍ക്കുണ്ട്. ടാക്സി പറഞ്ഞുവിട്ട് ബാഗും മറ്റുമെടുത്ത് ഞാനകത്തേയ്ക്കു വന്നപ്പോൾ ഗര്‍ഭിണിയായ ചേട്ടത്തി ക്ഷീണിതയായി സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയാണോ കിടക്കുകയാണോ എന്നു പറയാനാവാത്ത ഒരു പൊസിഷനില്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞു:‘ചിപ്പീടെ തൊട്ടട്ത്തായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ടെ അടുപ്പ്,  അല്ലേ അമ്മേ?’     
അപ്പൂപ്പനോടു വിശേഷങ്ങള്‍ പറയുകയായിരുന്ന അമ്മയ്ക്ക് ആവേശമായി:‘ടീവീല് കാണണേലും തേജസ്സാ ചിപ്പിയ്ക്ക്’.
‘ഞാന്‍ കുറേ സംസാരിച്ചു.’ ചേട്ടത്തി ഇടയ്ക്കു കയറിപ്പറഞ്ഞു.’ ഒരു ഭാവോമില്ല. സിമ്പിള്‍’.         
അപ്പോഴേയ്ക്കും അമ്മ മടങ്ങിവന്ന വിവരമറിഞ്ഞ വടക്കേതിലെ ശുഭച്ചേച്ചിയും വാസന്തിച്ചേച്ചിയും വിശേഷങ്ങളറിയാന്‍ കുതിച്ചെത്തി.           
ആ ഇടവേളയില്‍ അപ്പൂപ്പന്‍ എന്നോടു ശബ്ദം താഴ്ത്തിപ്പറഞ്ഞു: ചിപ്പിയാണ് ആറ്റുകാലെ പ്രതിഷ്ഠയെന്നു തോന്നുന്നു’.
ബാഗില്‍ നിന്ന് പൊങ്കാലയെടുക്കുകയായിരുന്ന ചേട്ടത്തിയെ മറ്റൊരു ചെറിയ ഡബ്ബ തുറന്ന് അമ്മ അമ്പരപ്പിച്ചു.
‘എന്താത് ?’       
‘ചിപ്പീടെ പൊങ്കാല’, അമ്മ അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ചേട്ടത്തി ചിണുങ്ങി. ശുഭച്ചേച്ചിയും വാസന്തിച്ചേച്ചിയും അമ്മയെ ആരാധനയോടെ നോക്കി.           
‘അമ്മ എന്നോടു പറഞ്ഞില്ല.'ചേട്ടത്തി പരിഭവിച്ചു.’ എപ്പഴാ അമ്മയിതു സംഘടിപ്പിച്ചേ?’           
‘അതൊക്കെ സംഘടിപ്പിച്ചു മോളേ,’ അമ്മയുടെ മുഖം പ്രകാശിച്ചതു കാണണം.
‘ശുഭേ,’അച്ഛന്‍ ഓഫീസില്‍ കറികൊണ്ടുപോവുന്ന ചെറിയ ഡബ്ബയില്‍ ചിപ്പിയുണ്ടാക്കിയ പൊങ്കാല നിറയ്ക്കുമ്പോള്‍ അമ്മ പറഞ്ഞു:‘ഇത് ആതിരമോള്‍ക്ക്. ഇനി ഡെലിവറിയ്ക്ക് ഒരു പ്രശ്നോമുണ്ടാവില്ല.’      
ശുഭച്ചേച്ചിയുടെ മകളാണ് ആതിര. ചേട്ടത്തിയുടേതു പോലെ ആദ്യപ്രസവമാണ്.          
ഞാന്‍ അപ്പൂപ്പനെ നോക്കി.          
അപ്പൂപ്പന്‍ സ്ലോമോഷന്‍ എന്നു പറയാവുന്ന വിധം എന്നെയും കയ്യിലുള്ള ബ്ലോഗിനായുള്ള കുറിപ്പുകളിലേയ്ക്കും മാറി മാറി നോക്കി.    
എനിക്കു പിന്നെ സംശയമൊന്നും വന്നില്ല. കുറിപ്പുകളെല്ലാം വാങ്ങി കവറിലിട്ട് ഒരു നിമിഷം ഇരിക്കണേ എന്ന് അപ്പൂപ്പനോടു പറഞ്ഞ് കാമറയെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ മുകളിലെ മുറിയിലേക്കോടി.

പിന്നെ, ബ്ലോഗിലിടാന്‍ പറ്റിയ തരത്തില്‍ അപ്പൂപ്പന്റെ ഒരു ഫോട്ടോയെടുക്കാന്‍ മുറ്റത്തു സ്ഥലമന്വേഷിക്കുമ്പോള്‍
‘പുതുവിഗ്രഹങ്ങൾ തച്ചുടയ്ക്കാൻ എണ്‍പതുകാരന്റെ ബ്ലോഗ്‘ എന്ന മട്ടില്‍ നാലഞ്ചു തലക്കെട്ടുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉയര്‍ന്നുവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

***                                ****                               ***                                ***                                ***

(പ്രസാധകൻ മാസിക, ജനുവരി 2017)

Tuesday, September 20, 2016

സുസ്മിയുടെ പരാജയം




സുസ്മി കല്യാണം കഴിക്കുന്നത് ഒരു കന്നഡക്കാരനെയാണ് എന്ന വാർത്തയോട് വളരെ രൂക്ഷമായാണ് ബന്ധുക്കളെല്ലാം പ്രതികരിച്ചത്. വാർത്ത മാത്രമല്ലേ, യഥാർഥത്തിൽ എന്താ നടക്കാൻ പോവുന്നത് എന്നറിഞ്ഞിട്ടു മതി പ്രതികരണം എന്നു തീരുമാനിച്ചത് ചേർത്തലയിലുള്ള അപ്പച്ചി മാത്രമായിരുന്നു. അപ്പച്ചിക്കും പക്ഷേ, കൂടുതൽ സമയം പ്രതികരിക്കാതിരിക്കാനായില്ല, സുസ്മി ഫേസ്ബുക്കിൽ ഗോട്ട് എൻഗേജ്ഡ് എന്ന് സ്റ്റാറ്റസ് അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്ത് കല്യാണം തീർച്ചപ്പെടുത്തിയതോടെയാണത്. അങ്ങനെ, പലവട്ടം വിളിച്ചിട്ടും സ്വിച്ചോഫ് ആയിരുന്ന, സുസ്മിയുടെ അമ്മയുടെ മൊബൈലിലേക്ക് കടുത്ത ദേഷ്യത്തോടെ, നന്നായിട്ടു ശകാരിക്കാൻ തന്നെ അപ്പച്ചി മകളെക്കൊണ്ട് വിളിപ്പിച്ചു. മൊബൈൽ ഇത്തവണ ഓണായിരുന്നു. അറുതലിച്ചി, അറുവാണിച്ചി തുടങ്ങിയ തെറിവാക്കുകളുടെ ഒരു സഹസ്രനാമാർച്ചന പ്രതീക്ഷിച്ച അപ്പച്ചിയുടെ മോൾക്ക് അതിശയമായി, ഒറ്റത്തെറിവാക്കുപോലുമില്ല ! അതേയോ, നന്നായി, അതേ, ഭാഗ്യം തന്നെ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞതു കൂടാതെ അമ്മയുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് സീരിയൽ നടികളെ വെല്ലുന്ന തരത്തിൽ ആനന്ദാശുക്കൾ !

രാഘു എന്ന വിളിപ്പേരുള്ള രാഘവേന്ദ്ര ഹെബ്ബാറിന് സുസ്മി എന്ന വിളിപ്പേരുള്ള സുസ്മിതാ നായരുമായുള്ള വിവാഹം ഒരു വിപ്ലവം തന്നെയായിരുന്നു. സുസ്മി കന്നഡക്കാരിയല്ല എന്നതു മാത്രമല്ല, ബ്രാഹ്മണകുലജാതയുമല്ല എന്നതും വീട്ടുകാരുടെ എതിർപ്പിന് കാരണമായിരുന്നു. സുസ്മിയുടെ അമ്മയ്ക്ക് രാഘുവിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും അച്ഛന് ഇഷ്ടം തോന്നിയില്ല. രാഘുവിൽ ഒരു പൗരുഷക്കുറവ് അച്ഛന് ഫീൽ ചെയ്തു. മീശയില്ല എന്നതല്ല, രണ്ടു ദിവസം ക്ഷൗരം ചെയ്യാതിരുന്നാൽ ഏതു മീശയും പൊങ്ങി വരും, പക്ഷേ, വെളുവെളാ ഉള്ള ശരീരം. നെഞ്ചത്തൊന്നും ഒന്നുമില്ല. ആണായാൽ നല്ല രോമമൊക്കെ വേണ്ടേ ?

‘ജോലീം കൂലീമൊക്കെ ഓക്കെ. പക്ഷേ, അവനെ കെട്ടിയാൽ നിന്റെ മോക്ക് ഈയൊരു സൗകര്യം കിട്ടില്ല’, തന്റെ നെഞ്ചത്തെ രോമങ്ങളിലൂടെ വിരലോടിച്ച് മകൾക്കു വേണ്ടി ശിപാർശ പറയുകയായിരുന്ന ഭാര്യയ്ക്ക് സുസ്മിയുടെ അച്ഛൻ മുന്നറിയിപ്പു നൽകി.

‘ഞാൻ സഹിച്ചു, മോളെങ്കിലും അവൾടെ ഇഷ്ടത്തിന് ചെയ്യട്ടെ’, ഭാര്യ എന്താണുദ്ദേശിച്ചതെന്ന് സ്വതവേ പതിയെ ചിന്തിക്കുന്ന സ്വഭാവക്കാരനായ സുധാകരൻ നായർക്ക് മനസിലായില്ല. മനസിലാവാത്തതുകൊണ്ട് ഇനി കഷ്ടപ്പെട്ട് മനസിലാക്കി ടെൻഷനടിക്കണ്ട എന്ന തീരുമാനമെടുത്ത് ‘പോ പുല്ല്, നിങ്ങടിഷ്ടം അങ്ങനെങ്കി അങ്ങനെ’ എന്ന് തന്റെ വിലപ്പെട്ട തീരുമാനം പരസ്യപ്പെടുത്തി കൂർക്കം വലിയിലേക്കു ചാഞ്ഞു.

സുസ്മിയുടെ അമ്മ ശാരദയാവട്ടെ ഭർത്താവിന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും സുഹൃത്തുക്കളുടെ സഹായത്തോടെ രജിസ്റ്റർ വിവാഹം കഴിച്ച് വീട്ടിലേക്കു കയറിവരുന്ന രംഗം നൂറാമത്തെ തവണയും മനസിൽ റിപ്പീറ്റ് ടെലികാസ്റ്റ് ചെയ്ത് ആകെ മുടിഞ്ഞ് നാശകോശമായ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് സമാധാനത്തിന്റേയും ശാന്തിയുടേയും നിർവാണാവസ്ഥയിൽ സന്തോഷവാർത്തയറിയിക്കാൻ മകളുടെ മുറിയിലേക്കോടി.

അച്ഛന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ പറ്റില്ല എന്നതായിരുന്നു സുസ്മിയുടെ ലൈൻ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് കുട്ടിയുണ്ടായാൽ വീട്ടുകാർ അടുപ്പിച്ചോളും എന്ന ആദിപുരാതന വേദവാക്യമായിരുന്നു രാഘുവിന്റെ പിടിവള്ളി. അങ്ങനെയെങ്കിൽ വീട്ടുകാർ അടുപ്പിക്കാൻ അഞ്ചുവർഷം എടുക്കില്ലേ, അത്രയും കാലം ഒന്നു കഴിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് സുസ്മി. അതെന്താ അഞ്ചു വർഷം, കുട്ടിയുണ്ടാവാൻ പത്തുമാസം ചുമന്നാൽ പോരേ എന്ന രാഘുവിന്റെ ചോദ്യത്തിന്, കുട്ടിയെയും ഉണ്ടാക്കി അടുക്കളയിൽ തള്ളാൻ ഞാൻ കന്നഡക്കാരിയല്ല, മലയാളി ഡാ എന്ന സുസ്മിയുടെ മറുപടി രാഘു ആസ്വദിക്കുക മാത്രമല്ല, സുസ്മിയെ വിവാഹം കഴിക്കാനുള്ള കാരണങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റിലേയ്ക്ക് പുതിയ ഒന്നായി എഴുതി ചേർക്കുകയും ചെയ്തു.

രാഘുവിനെ വളച്ചതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് ശ്രമം വേണ്ടി വന്നില്ല പക്ഷേ രാഘുവിന്റെ വീട്ടുകാരെ വളയ്ക്കാനെന്ന് ഉടുപ്പിയിൽ നിന്നു മടങ്ങുന്ന വഴി സുസ്മി അച്ഛൻ കേൾക്കാതെ അമ്മയോടു പറഞ്ഞു. കരുണ ചെയ് വാനെന്തു താമസം  കൃഷ്ണാ പാടിയതും രാഘുവിന്റെ അച്ഛൻ നിറകണ്ണുകളോ ടെ സുസ്മിയെ മരുമകളായി മനസാ സ്വീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നത്രെ. മലയാളം കലർന്നതെങ്കിലും ഒഴുക്കുള്ള കന്നട പറഞ്ഞതും തപ്പിയാണെങ്കിലും തുളുവിൽ രണ്ടു വാക്കുമൊഴിഞ്ഞതും സുസ്മിയെ രാഘുവിന്റെ അമ്മയുടേയും അമ്മൂമ്മയുടേയും കണ്ണിലുണ്ണിയാക്കി. മകന്റെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ചേർന്ന പെൺകുട്ടികൾ ബാംഗ്ലൂരിലേ ഉള്ളൂ എന്നതും വീട്ടുകാർ ആലോചിച്ച പല പെൺകുട്ടികളും കന്നഡയും തുളുവും അറിയാത്ത സായിപ്പച്ചികളുടെ ഭാവക്കാരികളായിരുന്നു എന്നതും മുപ്പതിലേക്കു കടക്കുന്ന രാഘുവിന്റെ വിവാഹജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് വീട്ടുകാരെ ആശങ്കപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ആ ആശങ്കകളെല്ലാമാണ് രാഘു ഉടുപ്പി ക്ഷേത്രത്തിലെ തീർത്ഥമൊഴിച്ചെന്നവണ്ണം സുസ്മിയുമായുള്ള വിവാഹക്കാര്യത്തിലൂടെ കെടുത്തിക്കളഞ്ഞത്.

നാട്ടിൽ നിന്ന് രണ്ടു ബസുകളാണ് ഉടുപ്പിയിൽ വച്ചു നടത്തിയ വിവാഹത്തിന് എത്തിയത്. എറണാകുളത്തും ആലുവയിലും ഉള്ള ബന്ധുക്കൾ ഏതാണ്ട് എല്ലാവരും എത്തി. ചേർത്തലയിൽ നിന്ന് അപ്പച്ചി മാത്രം. കുറേ ബന്ധുക്കൾ പരിഭവവും പറഞ്ഞിരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ളവർക്കു വേണ്ടിയും നാട്ടിലുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾക്കു വേണ്ടിയും ഉചിതമായ ഒരു ദിവസം റിസപ്ഷൻ ഏർപ്പാടാക്കാമെന്ന് സുസ്മിയുടെ അച്ഛൻ മനസിൽ വിചാരിച്ചു.

വിവാഹത്തിനു തലേന്നു തന്നെ ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്ന് സുസ്മിയും അച്ഛനും അമ്മയും സുസ്മിയുടേയും രാഘുവിന്റേയും സുഹൃത്തുക്കളും ഉടുപ്പിയിൽ എത്തി. രാവിലെ തന്നെ ഒരു ഹോമവും മറ്റും ഒരുക്കിയിരുന്നു. കുളിച്ച്, താറുപാച്ചിയ പട്ടുസാരിയൊക്കെ ഉടുത്ത് സുസ്മി ഹോമത്തിന് എത്തിയപ്പോഴാവട്ടെ ടീഷർട്ടും ബർമൂഡയുമിട്ട് തനി ബാംഗ്ലൂരുകാരൻ തന്നെയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു രാഘു. കുളിച്ചിട്ടുപോലുമില്ലായിരുന്നു.

നിനക്കെന്താ ഹോമമില്ലേ എന്ന സുസ്മിയുടെ ചോദ്യത്തിന് നിനക്കു മാത്രം വേണ്ടിയാ ഹോമം, നിന്നെ അഗ്നിശുദ്ധി വരുത്തിയെടുക്കാനാണ് ഹോമം എന്നായിരുന്നു രാഘുവിന്റെ മറുപടി. അപ്പോഴാണ് സുസ്മിയ്ക്ക് കാര്യം മനസിലായത്, തന്നെ ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയാക്കാനാണ് ഹോമം. അയ്യടാ, അതുകൊള്ളാമല്ലോ, ഹോമം നടത്താതെ ഇന്റ്ർകോഴ്സ് ചെയ്താൽ നമുക്കെന്താ പിള്ളേരുണ്ടാവില്ലേ എന്ന സുസ്മിയുടെ സെൻസറിംഗിന് അർഹതയുള്ള ചോദ്യത്തിന് പിള്ളേരുണ്ടാവും പക്ഷേ നിനക്കും പിള്ളേർക്കും ഇവിടെ അമ്പലത്തിൽ പോവുമ്പോൾ എന്റെയോ എന്റെ ബന്ധുക്കളുടെയോ കൂടെയിരുന്ന് പ്രസാദ ഊട്ടു കഴിക്കാനാവില്ല, പകരം അബ്രാഹ്മണരുടെ പന്തിയിൽ പോയിരിക്കേണ്ടി വരും എന്നായിരുന്നു രാഘുവിന്റെ മറുപടി. ബീഫു കിട്ടുമെങ്കിൽ താൻ എവിടെ ഇരിക്കാനും തയ്യാറണെന്ന തറുതലയ്ക്ക്  സുസ്മിയുടെ വായ പൊത്തിയ രാഘുവിനെ കണ്ടുകൊണ്ടാണ് ഹോമത്തിന് കരാറേറ്റ പൂജാരി എത്തിയത്. ഫലമോ, കുളിക്കാത്ത രാഘു തൊട്ടതിന് സുസ്മി ഒന്നുകൂടി കുളിക്കേണ്ടി വന്നു.

താറുപാച്ചി ഉടുത്ത മുണ്ട്, ഇന്ത്യൻ കോഫി ഹൗസിലെ സപ്ലൈയർമാർ വയ്ക്കുന്ന തരത്തിലുള്ളതെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന തലപ്പാവ്, രണ്ടാം മുണ്ട്, വെളുവെളുത്ത ശരീരത്തെ പകുക്കുന്ന രേഖ പോലെ പൂണൂൽ, രണ്ടര മണിക്കൂറോളം ഹോമത്തിനു മുന്നിൽ പുകയുമേറ്റ് ഒരേയിരിപ്പിരുന്നപ്പോൾ രാഘുവിന്റെ ശരീരം ചുവന്നു തുടുത്തു. രാഘുവിന്റെ ശരീരത്തെ സുസ്മി ആർത്തിയോടെ നോക്കി. അരോമ ശരീരം. അതിനി തനിക്കു സ്വന്തം എന്ന സത്യം സുസ്മിയെ ആ ആൾക്കൂട്ടത്തിലും പുകപ്പ്രളയത്തിലും പലപല ദിവാസ്വപ്നങ്ങളിലേക്കും നയിച്ചു. സെൻസർ ചെയ്യേണ്ടവയായതുകൊണ്ട് ആ ദിവാസ്വപ്നങ്ങൾ അനുവാചകർക്കു ദർശന സൗകര്യം നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട്  ഒരു ദാക്ഷീണ്യവും കൂടാതെ വെട്ടിമാറ്റുകയാണ്. പരിഭവം തോന്നരുത്.
നാട്ടിൽ നിന്നു വന്നവർക്ക് ഇതെന്ത് എന്ന് തമാശ തോന്നി. ഈ പെണ്ണ് എങ്ങനെ പുകയും കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നത് വലിയ അതിശയമായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് രാഘു വിയർത്തൊട്ടി, കണ്ണുനീറി കണ്ണീരൊലിപ്പിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോൾ. സുസ്മി, പക്ഷേ, തലേന്നത്തെ ഹോമാനുഭവത്തിന്റെ പരിചയത്തിന്റെ പുറത്ത് ഇതെത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന ലാഘവത്തിൽ പുഞ്ചിരിയോടെയാണ് ഇരുന്നത്. ആ ഇരിപ്പ് രാഘുവിന്റെ വീട്ടുകാർക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും ചെറിയ ആശ്വാസമൊന്നുമല്ല, നൽകിയത്, എന്തെന്നാൽ കഴിഞ്ഞയിടെ നടന്ന മിക്ക വിവാഹങ്ങളിലും ബാംഗ്ലൂരിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന പെൺകുട്ടികൾ ആചാരമനുസരിച്ചുള്ള സമയമെടുക്കുന്ന ഹോമത്തിനു പകരം പത്തോ പതിനഞ്ചോ മിനിറ്റു മാത്രമുള്ള ‘ഇൻസ്റ്റന്റ്’ ഹോമങ്ങൾക്കു വാശിപിടിച്ചത്രെ. കല്യാണങ്ങൾ കോണ്ട്രാക്റ്റെടുക്കുന്ന പൂജാരിമാരാവട്ടെ, വേണമെങ്കിൽ ഹോമം വീഡിയോ കോൺഫറൻസിംഗ് വഴിപോലും നടത്താനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണത്രെ ഇപ്പോൾ. ഇത്തരമൊരു ദുഷിച്ച സാഹചര്യത്തിലാണ് പുറജാതിക്കാരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടി യാതൊരു മടുപ്പുമില്ലാതെ മുഴുവൻ സമയവും ഹോമകുണ്ഡത്തിനു സമീപമിരിക്കുന്നത്. അല്ലാ, ഇനി ഇപ്പോൾ പുറജാതിക്കാരി എന്നൊക്കെ പറയാമോ ? തെറ്റു പറഞ്ഞുപോയതിന് ഥൂ ഥൂ എന്ന് പ്രതീകാത്മകമായി തുപ്പട്ടെ.

ഏതായാലും നാട്ടിൽ നിന്നു വന്നവർക്കെല്ലാം വളരെ സന്തോഷമായി. അതിഗംഭീരമായ സദ്യ. താമസവും ഗംഭീരം. രാഘുവിന്റെ വീട്ടുകാർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്രകാരം കൊല്ലൂർ മൂകാംബികാ ക്ഷേത്രത്തിൽ ക്യൂ നിൽക്കാതെ ദർശനം. പട്ടുചേല താറുപാച്ചിയുടുത്ത് സുസ്മി വന്നു നിന്നപ്പോൾ ചേർത്തലയിലെ അപ്പച്ചി സത്യത്തിൽ തൊഴുതു പോയി, അത്രയ്ക്ക് ഐശ്വര്യം !

അച്ഛനും അമ്മയും ബന്ധുക്കളുമെല്ലാം വൈകീട്ടോടെ മടങ്ങി. അരോമ രൂപിയായ രാഘു ഹോമകുണ്ഡം പറ്റിച്ച നിർജലീകരണത്തിൽ കടുത്ത ജലദോഷത്തിന് അടിമയായി മുല്ലപ്പൂ വിരിച്ച മെത്തയിൽ എന്നെയിന്ന് വെറുതേ വിടൂ എന്ന യാചനയോടെ പത്തിമടക്കിക്കിടന്നു. എന്നാൽ മുട്ടുശാന്തിയ്ക്കൊരു ഉമ്മയെങ്കിലുമാവട്ടെ എന്നു കരുതി അടുത്തു ചെന്ന സുസ്മിയെ, രാഘുവിന്റെ നെഞ്ചത്തുനിന്നു കുമുകുമാ വന്ന,   കുഞ്ഞിലേ മുതലേ ഓക്കാനം വരുത്തിക്കുന്ന ടൈഗർ ബാമിന്റെ ഗന്ധം കട്ടിലിൽ നിന്നു താഴത്തേയ്ക്കു ചാടിച്ചുകളഞ്ഞു.

ഒരു ഹോമവുമില്ലാതെ, വെറുമൊരു പുടവ കൈമാറുന്ന നായർ കല്യാണമായിരുന്നു തങ്ങളിന്ന് നടത്തിയിരുന്നതെങ്കിൽ കിടക്കയിൽ എന്തൊക്കെ നടക്കുമായിരുന്നു എന്ന് ഒന്നു കുത്തണമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ജലദോഷം വളർന്ന് തലവേദനയും തൊണ്ടവേദനയുമായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്ന രാഘുവിനെ ടീ ഷർട്ട് ഇടീച്ച് ടൈഗർ ബാമിന്റെ മണത്തെ കഴിയുന്നതും കുറച്ച് സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങാൻ വിട്ടു സുസ്മി.      

രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ സുസ്മി പക്ഷേ കണ്ടത് തലേന്നു രാത്രിയിലെ ജലദോഷി രാഘുവിനെ അല്ല. മണി ഏഴരയാവുന്നതേയുള്ളൂ, രാഘു കുളിയും കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളയ്ക്കടുത്തുള്ള കിണറ്റിൽ നിന്ന് വെള്ളം കോരുകയാണ്. സുസ്മി പല്ലുതേച്ചു വരുമ്പോഴും രാഘു വെള്ളം കോരുകയാണ്. വെള്ളമടിക്കുന്ന മോട്ടർ കേടായോ എന്നായി സുസ്മിയ്ക്കു സംശയം. സുസ്മിയ്ക്ക് ചിരിക്കാനുള്ള വകയായിരുന്നു വെള്ളം കോരിയതിനെക്കുറിച്ച് രാഘുവിന്റെ വിശദീകരണം. അടുത്ത വീടുകളിലൊന്നും കിണറുകളില്ല. പത്തുപന്ത്രണ്ടു വീട്ടുകാർ രാഘുവിന്റെ വീട്ടിലെ കിണറാണ് കുടിവെള്ളത്തിന് ആശ്രയിക്കുന്നത്. ഇതിൽ രണ്ടു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബങ്ങൾക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും കിണറ്റിൽ നിന്ന് വെള്ളം കോരാനുള്ള അവകാശമില്ല, താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരാണ് എന്നതു തന്നെ കാരണം. അവർക്കു രാഘുവിന്റെ വീട്ടിലുള്ള ആരെങ്കിലുമോ നേരത്തെ പറഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണ കുടുംബങ്ങളിലെ ആരെങ്കിലുമോ വെള്ളം കോരിക്കൊടുക്കണം.

ഇതു കൊള്ളാമല്ലോ എന്നായി സുസ്മി. ജാതി സിസ്റ്റം കൊള്ളാം, താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്ക് മേലനങ്ങാതെ കുടിവെള്ളം കിണറ്റിൽ നിന്നു കിട്ടും. ബ്രാഹ്മണർ കോരിക്കൊടുക്കും. അതങ്ങനല്ല എന്ന് രാഘു തിരുത്തി. രാവിലെ ആറിനും എട്ടിനും ഇടയിൽ വന്നാലേ വെള്ളം കിട്ടൂ, അതും ആരെങ്കിലും വെള്ളം കോരിക്കൊടുക്കാൻ സന്നദ്ധരായി ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം. എട്ടുമണിക്കുള്ളിൽ ഏതെങ്കിലും വീട്ടുകാർക്ക് വെള്ളമെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ  പിന്നെ ആ ദിവസം വെള്ളം കിട്ടില്ല, എങ്ങനുണ്ട്?

എന്നാൽ പിന്നെ ഇപ്പറഞ്ഞ എല്ലാ വീട്ടുകാരെയും ഹോമം നടത്തി ബ്രാഹ്മണരാക്കിക്കൂടേയെന്ന് സുസ്മി. അവർക്ക് യഥേഷ്ടം വെള്ളവും കിട്ടും രാഘുവിന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് വെള്ളം കോരിക്കൊടുക്കൽ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യാം. അവരെ ബ്രാഹ്മണരാക്കിയാൽ വയലിലാരു പണിയെടുക്കുമെന്ന് രാഘു. അതു കറക്റ്റ് പോയിന്റെന്ന് സുസ്മി, എന്നിട്ട് നെഞ്ചുവിരിച്ചു നിന്ന് വലത്തെ കൈ ഇടതു നെഞ്ചിൽ തട്ടി പറയുകയാണ്, നീ കേരളത്തിൽ വാടാ രാഘു, പുരോഗമനമെന്താണെന്ന് ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം. എന്തു പുരോഗമനം, ഓരോ നാട്ടിലും കാണും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ദുരാചരാങ്ങൾ എന്നു തർക്കിച്ചു നോക്കി രാഘു. കേരളത്തിൽ വന്ന് പുരോഗമനം കണ്ട് നാണിക്കാൻ ഭയക്കുന്നതു കൊണ്ടാണ് രാഘു തർക്കിക്കുന്നതെന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ച സുസ്മി ഒരുവട്ടം കൂടി കേരളത്തിലേയ്ക്ക് ക്ഷണിച്ചു. ഇത്തവണ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച രാഘു ഒട്ടും സമയം കളയാതെ തന്നെ കുളിക്കാത്ത സുസ്മിയിലൂടെ കേരളത്തിന്റെ ചൂടും ചൂരുമെല്ലാം ഒപ്പിയെടുത്തു, ഒറിജിനൽ കേരളം കാണാൻ വീണ്ടും രണ്ടാഴ്ചയെടുത്തെങ്കിലും.

സുസ്മിയുടെ അച്ഛന്റെ അമ്മയുടെ അമ്മ നൂറാം വയസിൽ ചരമമടഞ്ഞതിനാൽ നേരത്തെ പ്ലാൻ ചെയ്ത, നാട്ടിൽ വച്ചുള്ള റിസപ്ഷൻ വേണ്ടന്നു വയ്ക്കേണ്ടി വന്നു. സുസ്മിയ്ക്ക് സത്യത്തിൽ അതൊരു ആശ്വാസമായി. നാടു വിട്ട് ബാംഗ്ലൂർ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയിട്ട് പതിനഞ്ചുവർഷമായി, സുസ്മിയ്ക്കിന്ന് നാട്ടിൽ പറയത്തക്ക സുഹൃത്തുക്കളൊന്നുമില്ല. പിന്നെ ഏസീ ബസ് ഉണ്ടായിട്ടും കുശുമ്പുകാരണം കല്യാണത്തിനു വരാത്ത കുറച്ചു ബന്ധുക്കൾക്കു വേണ്ടി എന്തിന് കാശും സമയവും പൊടിക്കണം? അങ്ങനെ വരാതിരുന്നവർക്ക്, പോയി വന്നവർ പറഞ്ഞ വിശേഷങ്ങൾ കേട്ട് ആകെ സങ്കടമായി. ഫേസ്ബുക്കിലിട്ട കല്യാണഫോട്ടോകൾ കണ്ടപ്പോഴാണ് തങ്ങൾ കരുതിയിരുന്നതു പോലെ ഏതോ ഒരു കന്നഡക്കാരനല്ല സുസ്മിയുടെ ഭർത്താവ് എന്ന കാര്യം പലർക്കും മനസിലായത്. പോട്ട്, കല്യാണം കൊണ്ട് ചടങ്ങുകളൊന്നും തീരണില്ലല്ല്, പ്രസവോം പേരിടീലും എല്ലാം കാണുവല്ല്, അപ്പ പോകാം, എന്ന് ആശ്വസിച്ചവർ ധാരാളമുണ്ട്.

അങ്ങനെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഇരുപതു ദിവസത്തിനുശേഷം കേരളത്തിന്റെ മിനിയേച്ചർ ആയ സുസ്മിയുടെ ശരീരമാകെ പലവട്ടം ചുറ്റിക്കറങ്ങിക്കണ്ട രാഘു യഥാർത്ഥകേരളം കാണാൻ ആദ്യമായി എത്തുകയാണ്. ബന്ധുക്കളുടെ വീടുകളിൽ പോവുന്നതിന് സുസ്മിയ്ക്ക് സത്യത്തിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു ഗൈഡിന്റെ സഹായം കൂടിയേ തീരൂ എന്നായിട്ടുണ്ട്. കാരണം, ഇത് അപ്പച്ചിയുടെ നാത്തൂന്റെ മകന്റെ ഭാര്യയുടെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ എന്നു തുടങ്ങുന്ന ബന്ധം പറച്ചിലുകൾക്കിടയിൽ, ഉവ്വ് ഓർമ്മയുണ്ട് എന്ന് യഥാസമയങ്ങളിൽ വിട്ടുപോവാതെ പറയുന്നതിനുള്ള സാമർഥ്യമുണ്ടല്ലോ, അത് മറ്റുപലകാര്യങ്ങളിലും മിടുക്കിയാണെങ്കിലും സുസ്മിയ്ക്ക് വശപ്പെടുത്താനാവാത്ത കഴിവാണ്. അതുകൊണ്ട് ഒരു സഹായത്തിന് അമ്മയേയും കൂട്ടിയാണ് ഇരുവരുടേയും വരവ്.

ചേർത്തല അപ്പച്ചിയുടെ വീട്ടിലായിരുന്നു കേരളത്തിൽ വന്നശേഷമുള്ള രാഘുവിന്റേയും സുസ്മിയുടേയും ആദ്യരാത്രി. അപ്പച്ചിയുടെ വീട് രാഘുവിനെ ശരിക്കും അമ്പരപ്പിച്ചു. അപ്പച്ചിയുടെ ഭർത്താവും രണ്ട് ആൺമക്കളും ഗൾഫിലാണ്. അത്യുജ്വലമായ വീട്, പുൽത്തകിടി, കിളിക്കൂട്, പട്ടിക്കൂടും വലിയൊരു കടിയൻ പട്ടിയും, കാർപോർച്ചിൽ ഭംഗിക്ക് ബിഎംഡബ്ലിയുവും മുറ്റത്ത് സമീപപ്രദേശങ്ങളിൽ പോവാനായി വാഗണാറും. ഇങ്ങനൊരു വീട് ഉടുപ്പി ജില്ലയിലുണ്ടോ എന്നായിരുന്നു സുസ്മിയുടെ ചോദ്യം. രാഘുവിന്റെ വീട്ടിൽ തലകുനിക്കാതെ ഒരു മുറിയിൽ നിന്ന് അടുത്ത മുറിയിലേക്കു പോവാനാവില്ലായിരുന്നു, ഉയരം കുറഞ്ഞ കട്ടിളകളായിരുന്നു രാഘുവിന്റെ വീട്ടിൽ മാത്രമല്ല, സുസ്മി സന്ദർശിച്ച മിക്കവാറും എല്ലാ ബന്ധുക്കളുടെ വീട്ടിലും. അപ്പച്ചിയുടെ വീട്ടിലാവട്ടെ, തൊടാൻ പോയിട്ട് കേടായ ബൾബ് മാറ്റിയിടണമെങ്കിൽ ഏണി വച്ചു കയറേണ്ട സാഹചര്യമുള്ള തരത്തിൽ ഉയരത്തിലായിരുന്നു ഉത്തരം. ചുമ്മാതല്ല ഞങ്ങൾ മലയാളികൾക്ക് തലയുയർത്തി നടക്കാൻ കഴിയുന്നതെന്ന് സുസ്മി ഉപന്യസിച്ചപ്പോൾ താനും ഇപ്പോൾ മലയാളിയല്ലേ എന്ന് കെറുവിച്ചുകളഞ്ഞു രാഘു. രാഘു സ്വയം മലയാളി എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചതു കേട്ട അത്യാഹ്ലാദത്തിൽ സുസ്മി കൊടുത്ത ചുംബനസമ്മാനം അവിടെ ഒതുങ്ങിയില്ല. അപ്പച്ചിയും അമ്മയുമൊക്കെ ഊണിന് കുറെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. പിന്നെ മുറിയിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്നതിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി അറിയാമെങ്കിലും കുട്ടികൾ യാത്രാക്ഷീണത്തിലായിരിക്കും, നമുക്കു കഴിച്ചാലോ എന്നു സമാധാനം പറഞ്ഞ് ബന്ധുജനങ്ങൾ ഊണു കഴിക്കുകയായിരുന്നു.  

കേരള എന്നതിനു പകരം കേരളം എന്നും മല്യാളി എന്നതിനു പകരം മലയാളി എന്നും പറയാൻ നോക്കുകയായിരുന്നു അങ്കം കഴിഞ്ഞ ചേകവരായ രാഘു. അങ്കവും കേരളത്തിലെ ചൂടും ചേർന്നപ്പോൾ നന്നായി ക്ഷീണിച്ചവശയായ സുസ്മി, നിനക്ക് നാക്ക് ശരിക്ക് ഉപയോഗിക്കാനറിയില്ലടാ രാഘു, ഞാൻ പഠിപ്പിക്കാം, എന്നു പറഞ്ഞതും രാഘു ഞെട്ടി, ങേ ! 
പറയെടാ, മഴ, വഴി, കുഴി, പറയാൻ പറ്റുമോന്ന് നോക്ക്, എന്ന് സുസ്മി പാതിയുറക്കത്തിലാണോ പറഞ്ഞതെന്ന കാര്യം ഒരുപക്ഷെ രാഘുവിന് മരിക്കും വരെ  ദൂരീകരിക്കാനാവാത്ത സംശയമായി നിലനിൽക്കാനിടയുണ്ട്.

ഊണിനു വേണ്ടി താഴെ ഇറങ്ങി വന്നപ്പോഴാണ് രസം, രാഘുവിനുവേണ്ടി പ്രത്യേകം പുതിയ പ്ലേറ്റ് വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. മത്സ്യമാംസാദികൾ തൊട്ടശുദ്ധമാക്കാത്ത ഫ്രെഷ് പ്ലേറ്റ് ! മോളിനി എർച്ചീം മീനുമൊന്നും തിന്നണ്ട എന്ന അപ്പച്ചിയുടെ ഉപദേശം സുസ്മിയ്ക്ക് വിഷമമുണ്ടാക്കിയില്ല, പക്ഷെ തിന്നണ്ട എന്നു പറഞ്ഞതിന്റെ കാരണമാണ് സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ പോയത്: ഹോമം നടത്തി ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയായില്ലേ, പാപമുണ്ടാവുമത്രേ !

രാഘു ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് അപ്പച്ചിയോടു പറഞ്ഞത്, ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ പാകം ചെയ്യാറില്ലെങ്കിലും ധാരാളം ബ്രാഹ്മിൺസ് ഇറച്ചീം മീനുമൊക്കെ കഴിക്കാറുണ്ടെന്നും വർഷത്തിലൊരിക്കൽ പ്രത്യേക ഹോമം നടത്തി അങ്ങനെ കഴിച്ചതുമൂലമുള്ള പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാവാറുണ്ടെന്നും. എങ്കിൽ അങ്ങനെ വർഷത്തിലൊരിക്കൽ മോചിതരാവാറുള്ള ഹോമം തീർച്ചയായും നടത്തണമെന്ന് അപ്പച്ചി സുസ്മിയെ ഉപദേശിച്ചു. പിന്നെ, നല്ല ബുദ്ധി തോന്നി കന്നഡക്കാരനെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണനായ ഒരു സാത്വികനെ വിവാഹം കഴിച്ച സുസ്മിയെ അഭിനന്ദിച്ചും പ്രേമവിവാഹം നടത്തിയ, അപ്പച്ചിയുടെ നാത്തൂന്റെ മകളെ ശപിച്ചും അപ്പച്ചി ഒരു പ്രസംഗം കാച്ചി.

അപ്പച്ചിയുടെ നാത്തൂന്റെ കുടുംബക്കാർ ആകെ ക്ഷയിച്ചു പോയത്രെ. ക്ഷയം എന്നതുകൊണ്ട് എന്താണ് അപ്പച്ചി ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് കൃത്യമായി മനസിലായില്ലെങ്കിലും ഒരുമാതിരി നന്നായി മലയാളം മനസിലാവുന്ന രാഘു എന്തുവിചാരിക്കും എന്നൊരാശങ്ക സുസ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ നൂണുകടന്നിരുന്നു. നാത്തൂന്റെ ഭർത്താവ് ഹൃദയാഘാതം വന്നു മരിച്ചുപോയിരുന്നു. ശരി, ചെറിയ ക്ഷയം എന്നു പറയാം. മകൾ ഒരു ഈഴവയുവാവിനെ- ഡോക്ടറാണ്, അതും കാനഡയിൽ- വിവാഹം കഴിച്ചു. മകൻ ഐ എസ് ആർ ഒയിൽ സയന്റിസ്റ്റാണ്, പക്ഷെ ഒരു പട്ടികജാതി യുവതിയെ –അതും സയന്റിസ്റ്റ്- വിവാഹം കഴിച്ചു. തള്ള, ഈ നാത്തൂൻ, പഞ്ചായത്തുമെമ്പറാണ്, അപ്പോൾ നാനാവിധ ജാതിമതസ്ഥർ വീട്ടിൽ കയറിയിറങ്ങൽ പതിവാണ്. ഇതാണ് ക്ഷയം ! ഇനി ഈ ക്ഷയം കൊണ്ട് അപ്പച്ചിക്കുണ്ടായ ദോഷമോ, വളരെ സങ്കടകരമാണ്- മകനും മരുമകളും നാട്ടിൽ വരുന്ന അവസരങ്ങളിൽ മരുമകൾ പുലർച്ചയ്ക്കു തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാൻ പോകുമത്രെ. അപ്പച്ചി ക്ഷേത്രദർശനത്തിനായി പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോഴാണ് മരുമകൾ നടക്കാനായി അവരുടെ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങുന്നത്- അപ്പച്ചിയുടെ വീടിന് എതിർവശത്താണ് നാത്തുന്റെ വീട്- കുളിക്കുകയും പിടിക്കുകയും ചെയ്യാത്ത ഒരു പട്ടികജാതിക്കാരിയെ കണികണ്ട് പല അത്യാഹിതങ്ങളും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടത്രെ !

വലിയ വീടുവെച്ചാൽ നെഞ്ചുവിരിച്ചു നടക്കാമെന്നു മാത്രമല്ല, വലിയ മനസിനുടമയുമാവാം അല്ലേ എന്ന് രാഘു, ഉറങ്ങാൻ കിടക്കും നേരം ചോദിച്ചപ്പോൾ, അപ്പച്ചി പഴയ ആളായതു കൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ എന്നു സുസ്മി പറഞ്ഞതിന് താൻ വീടിന്റെ കാര്യമാണു പറഞ്ഞത് നീയെന്തിന് ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ഊഹിക്കുന്നു എന്നു രാഘു പറഞ്ഞെങ്കിലും സുസ്മിക്ക് ഉള്ളിൽ കൊത്തിവലിക്കുന്ന ഒരു വേദന അനുഭവപ്പെട്ടു.

അമ്മാവന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്കായിരുന്നു രണ്ടാം ദിനം. അപ്പച്ചിയുടേതു പോലെ ഘടാഘടിയൻ അല്ലെങ്കിലും ഉടുപ്പിയുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കിയാൽ ഒരു ബംഗ്ലാവു തന്നെ. അമ്മാവൻ ഗൾഫിലൊന്നും പോയിട്ടില്ല, നാട്ടിൽ തന്നെ ചില്ലറ ബിസിനസുകൾ, ഡ്രൈവിംഗ് സ്കൂൾ, ട്യൂട്ടോറിയൽ, ഇതൊക്കെയായിരുന്നു പരിപാടി. ഇപ്പോൾ അതെല്ലാം വിട്ടിട്ട് വർഷങ്ങളായി അമ്പലം കമ്മിറ്റിയുടെ തലപ്പത്താണ്. കൂടാതെ നാലു വർഷമായി അമ്പലത്തിന്റെ കീഴിൽ തുടങ്ങിയ സ്വാശ്രയ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജിന്റെ ചെയർമാനുമാണ്.

കല്യാണത്തിനു വരാതിരുന്ന അമ്മാവൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയായിരുന്നു. രാഘുവിനെ കണ്ടയുടനെ എഴുന്നേറ്റു ചെന്നു സ്വീകരിച്ചിട്ട് ഏതു ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കണമെന്ന ശങ്കയിൽ ഒന്നു തപ്പിത്തടഞ്ഞു. മലയാളത്തിൽ മതിയെന്നും മലയാളം തനിക്കു മനസിലാവുമെന്നും പക്ഷെ മറുപടി താൻ ഇംഗ്ലീഷിൽ പറഞ്ഞുകൊള്ളാമെന്നും അടുത്ത വരവിന് നന്നായി മലയാളം പറയാനായി സുസ്മി തന്നെ സഹായിക്കുമെന്നും രാഘു പറഞ്ഞതു കേട്ട് അമ്മാവൻ വളരെ സന്തോഷിച്ചു.
ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ചിട്ടാണ് അമ്പലത്തിലേയ്ക്കിറങ്ങിയത്. കർണ്ണാടകത്തിലെ അമ്പലങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണർ തന്നെയാണു പൂജാരിമാർ എന്നാൽ കേരളത്തിൽ എല്ലാ ജാതിക്കാരും പൂജാരിമാരായുണ്ട് എന്നു താൻ പറഞ്ഞത് രാഘു പണ്ട് വിശ്വസിക്കാതിരുന്നത് അമ്മാവനെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിച്ച് രാഘുവിനു വിശ്വാസമാക്കിക്കൊടുക്കാൻ സുസ്മി തീരുമാനിച്ചു. അതുപ്രകാരം ചോദിച്ചപ്പോൾ അമ്മാവന്റെ മറുപടി വിചിത്രമായിരുന്നു. ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ അമ്പലങ്ങളിൽ ഏതു ജാതിക്കാരും പൂജാരിമാരായി വരാമെങ്കിലും അമ്മാവൻ നേതൃത്വം കൊടുക്കുന്ന അമ്പലത്തിൽ നായന്മാർ പോലുമല്ല, നല്ല ഒറിജിനൽ ബ്രാഹ്മണർ തന്നെയാണത്രെ പൂജാരിമാർ. ഓരോ കാര്യത്തിനും ഓരോ ആൾക്കാരുണ്ട്, നമ്മൾ പോയി മുടി വെട്ടിയാൽ ശരിയാവുമോ, അതിന് അമ്പട്ടൻ തന്നെ വേണം. അപ്പോൾ അമ്പട്ടന്റെ ജോലി അമ്പട്ടനും ബ്രാഹ്മണന്റെ ജോലി ബ്രാഹ്മണനും ചെയ്യണം.

പിന്നെ ഒരു ഓഫറും അമ്മാവൻ രാഘുവിനു കൊടുത്തു. രാഘു ഉടുപ്പിയിൽ നിന്നാണല്ലോ, അപ്പോൾ മാസത്തിലൊരിക്കലോ മറ്റോ, ഒരു വെള്ളിയാഴ്ചയോ മറ്റോ, ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്ന് ഫ്ലൈറ്റിൽ വന്ന് ഒരു സ്പെഷ്യൽ പൂജ നടത്തിക്കൊടുക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചു കൂടെ എന്നായിരുന്നു ഓഫർ. ഉടുപ്പി അടുത്താണല്ലോ കൊല്ലൂർ. അപ്പോൾ കൊല്ലൂരു നിന്നുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണപൂജാരിയുടെ സ്പെഷ്യൽ പൂജ എന്നു പരസ്യം ചെയ്താൽ നല്ല നടവരുമാനം കിട്ടും, ബുക്കിംഗാണ് രക്ഷയില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ ഡിമാൻഡ് കൂടും, വരുമാനത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗം രാഘുവിനുള്ളതായിരിക്കും.

വേണ്ടെന്നു വെക്കാനാവാത്ത ഓഫറിൽ നിന്ന് രാഘു രക്ഷപെട്ടതാണോ സത്യം പറഞ്ഞതാണോ എന്ന് സുസ്മിയ്ക്ക് സംശയമായി. ഓഫർ സ്വീകരിക്കാനാവാത്തതിന് ‘റണ്ടു കാര്യ ഉണ്ടു’ എന്ന് കന്നഡ കലർന്ന മലയാളത്തിൽ തന്നെ രാഘു പറഞ്ഞു. ഒന്നാമതായി കേരളത്തിൽ തന്ത്രരീതിയിലാണ് പൂജകൾ നടത്തുന്നത്, കർണ്ണാടകത്തിൽ മന്ത്രത്തിനാണു പ്രാധാന്യം. മന്ത്രരീതിയിലുള്ള പൂജയേ തനിക്കു വശമുള്ളൂ. രണ്ടാമതായി താൻ വൈഷ്ണവനാണ്, ദേവിയെ പൂജിക്കാറുമില്ല, ആരാധിക്കാറുമില്ല. എന്നിരുന്നാലും താൻ ഒരു ദേവിയെ ആരാധിക്കാറുണ്ടെന്നു രാഘു പറഞ്ഞപ്പോൾ അതാരെന്നു ചോദിച്ച അമ്മാവന് അത് സുസ്മിയാണെന്നു പറഞ്ഞ രാഘുവിന്റെ തമാശ ആസ്വദിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാലും ഒന്നു ചിന്തിച്ചു കൂടെ, പണം കിട്ടുന്ന കാര്യമല്ലേ എന്ന് അമ്മാവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാര്യമാണ് നിർബന്ധിക്കരുത് എന്നുപറഞ്ഞ് രാഘു ഒഴിഞ്ഞു.

അമ്മാവന്റെ ഓഫറും തലേന്നത്തെ അപ്പച്ചിയുടെ പരാതികളും ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ ദേഷ്യത്തിൽ ഇങ്ങനെയാണോ ഭക്തന്മാർ ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്നതെന്ന് രാത്രി സുസ്മി ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്നാൽ വേറൊരു പൊസിഷനിൽ ആവട്ടെ ഇന്നത്തെ ആരാധനഎന്നു പറഞ്ഞ് രാഘു അർദ്ധരാത്യാർച്ചന കിടിലമാക്കി.

എല്ലാം കൊണ്ടും പാതിരാത്രിയിൽ സുസ്മി തീർത്തും അവശയായിരുന്നു. ഫാനിൽ നിന്നു ചുടുകാറ്റു വന്നിട്ടും രാഘുവാകട്ടെ സുഖനിദ്രയിൽ. കേരളത്തിലെ ചൂട് സഹിക്കാനാവാത്ത മലയാളിയായ താൻ എന്തോന്നു മലയാളി എന്ന് ഇടയ്ക്ക് സുസ്മിയ്ക്ക് തോന്നിപ്പോയി. ഇതിപ്പോൾ പുറത്തെ ചൂടു മാത്രമല്ല, മറ്റെന്തോ ഒക്കെയുണ്ട്, എന്താണെന്ന് മനസിലാവാത്ത പലതും. പക്ഷേ രാഘുവിന്റെ സാമീപ്യം നല്ലൊരു കുളിർകാറ്റല്ല, ഒരു ചെറുമഴ തന്നെയാണെന്നു പോലും സുസ്മിയ്ക്കു തോന്നി. രാഘൂ എന്റെ രാഘൂ, രാഘൂ എന്റെ രാഘൂ ഒന്നും രണ്ടുമല്ല, അനവധി നിരവധി ആവൃത്തി ഈ മൂന്നു വാക്കുകൾ ലാപ്ടോപ്പിൽ വേഡ് ഓപൺ ചെയ്ത് അടിച്ചിട്ടു. ഒടുവിൽ സ്ക്രീൻ നിറയെ രാഘൂ എന്റെ രാഘൂ

കേരളാ ട്രിപ്പിനു പോയിട്ട് സുസ്മി ഏറ്റവുമധികം ചമ്മിയ ഒരു കാര്യം കൂടി പറഞ്ഞിട്ടു നിറുത്താം. പിറ്റേന്നു രാവിലത്തെ കാര്യമാണ്. പ്രാതൽ സുസ്മിയുടെ അമ്മയുടെ അനുജനായ ബോസ്മാമന്റെ വീട്ടിൽ വെച്ചായിരുന്നു. സുസ്മിയും രാഘുവും ചെല്ലുന്നതു പ്രമാണിച്ച് മികച്ച പാചകക്കാരിയായ ബോസ്മാമന്റെ മാമി ധാരാളം വിഭവങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരുന്നു. ഇതിനോടകം രാഘു ശുദ്ധസസ്യാഹാരിയാണെന്ന കാര്യം പരസ്യമാക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ ബോസ്മാമന്റെ വീട്ടിൽ അത്തരത്തിലുള്ള പലഹാരങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. രാഘു ഓരോന്നായി രുചിച്ചു നോക്കി ആസ്വദിച്ചു കഴിച്ച് കൊള്ളാം കൊള്ളാം എന്ന് അഭിപ്രായം പറഞ്ഞത് മാമിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
രാഘു അടുത്ത ഊഴത്തിൽ കൈവെച്ചത് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ലഡുവെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പലഹാരത്തിലായിരുന്നു. കയ്യിലെടുത്താൽ പൊടിഞ്ഞുപോകാവുന്ന തരത്തിലുള്ള ആ വിഭവം രാഘു വളരെ സൂക്ഷിച്ചെടുത്ത് ലോലമായി കടിച്ചു. പൊടിഞ്ഞില്ല. മാമിയുടെ മുഖത്ത് ചിരി വിടർന്നു. രാഘു അല്പം ബലത്തിൽ കടിച്ചു. പൊടിഞ്ഞില്ല. ഇനിയും ബലത്തിൽ. ഇല്ല, പൊടിഞ്ഞില്ല. ഇനിയും, ഇനിയും ബലത്തിൽ. ഇല്ല, ഒരു രക്ഷയുമില്ല.

രാഘു പരാജിതനായി ‘ലഡു’ താഴത്തു വച്ചു.

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാമി പറഞ്ഞു, അത് അവലോസിന്റെ ഒരു വകഭേദമാണെത്രെ, കടിച്ചു പൊട്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല, ചുറ്റിക കൊണ്ട് ഇടിച്ചു പൊട്ടിച്ച് വായിലിട്ട് അലിയിച്ചു കഴിക്കണം. മാമി ഈ പലഹാരം കൊടുത്ത് പലരേയും പറ്റിച്ചിട്ടുണ്ടത്രെ. ലഡുവിന്റെ ലുക്കിനുവേണ്ടി ചേർത്ത ഉണക്കമുന്തിരീം കളറും വലിപ്പോം ഒക്കെ കാണുമ്പൊ ഏതോ പുതുപുത്തൻ പലഹാരമാണെന്ന് കരുതിപ്പോവും, പക്ഷേ ശരിക്കും ഇതു പഴയ അവലോസാണെന്ന് കടിച്ചു നോക്കുമ്പോഴേ മനസിലാവൂ, മാമി വിശദീകരിച്ചു.

ഇതുകേട്ട്, ഐഡിയൽ സ്റ്റഫ് ഫൊർ മലയാളീസ് എന്ന് രാഘു പറഞ്ഞത് അവലോസുണ്ടയെക്കുറിച്ചു മാത്രമാണെന്നും മറ്റൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചല്ല എന്നും വിശ്വസിക്കാനാണ് സുസ്മി പരിശ്രമിച്ചതും  പക്ഷേ ഒട്ടും വിജയിക്കാതെ പോയതും !


********************                  ***********************                          ****************************