പോസിറ്റീവ് എനർജി ഉണ്ട്

ശ്രീ മോഹൻലാൽ അടുത്തയിടെ പ്രധാനമന്ത്രി ശ്രീ നരേന്ദ്രമോഡിയെ സന്ദർശിച്ച വേളയിൽ അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് യഥേഷ്ടം പോസിറ്റീവ് എനർജി ലഭിച്ചതായി തന്റെ ബ്ലോഗിൽ എഴുതിയത് പലരും വിമർശിച്ചതു കാണാനിടയായി. ഗുജറാത്ത് നരഹത്യയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കുപ്രസിദ്ധനായ ശ്രീ മോഡിയ്ക്ക് എങ്ങനെയാണ് പോസിറ്റീവ് എനർജി പകരാൻ കഴിയുക എന്നതാണ് മിക്കവരും പ്രകടിപ്പിച്ച സംശയം. ശ്രീ മോഡി പിന്തുടരുന്ന രാഷ്ട്രീയത്തെ ആധാരമാക്കി നോക്കിയാലും അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് പോസിറ്റീവ് എനർജി ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാനാവില്ല എന്നും ശ്രീ മോഹൻലാൽ തന്റേതായ ലാഭങ്ങൾക്കായി കള്ളം പറയുന്നതാണെന്നും പൊതുവെ അഭിപ്രായമുയരുന്ന പശ്ചാത്തലത്തിൽ മൂന്നു വർഷം മുൻപ് എനിക്കുണ്ടായ ഒരനുഭവം പങ്കു വയ്ക്കുകയാണ്.

അന്നു ഞാൻ കർണാടകയിലെ കുന്ദപുരയിലായിരുന്നു. യാദ്യശ്ചികമായി നാട്ടിലെ ഒരു പരിചയക്കാരനെ അവിടെ കാണാനിടയായി. 25 ഓളം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് കാണുന്നത്. ഒരു ഹിന്ദു സംഘടനയുടെ കർണാടക ഘടകത്തിന്റെ രൂപീകരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് അദ്ദേഹം അവിടെ എത്തിയത്. ആ സംഘടന അക്രമത്തിന് കുപ്രസിദ്ധമായിരുന്നു. (ഇന്നും അതെ ). പ്രസ്തുത സംഘടനയുടെ ദേശീയ നേതാവ് പിറ്റേന്നു വരുന്നുണ്ടെന്നും എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്താമെന്നും നമ്മുടെ നാട്ടുകാരൻ പറഞ്ഞു. 'എനിക്കങ്ങ് ഡെല്ലിയിലുമുണ്ടെടാ പിടി' എന്ന് നാലുപേരോട് മേനി പറയാം എന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ പുള്ളിയെ കാണാൻ വരാമെന്ന് ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.

വീട്ടിലെത്തി കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭാര്യയ്ക്കു ഭയം. ലഹളയുണ്ടാക്കുന്നതിൽ കുപ്രസിദ്ധരാണ്. അവർ നാളെ എന്തെങ്കിലും അടിയുണ്ടാക്കി, ഞാനതിൽപെട്ടും പോയാൽ പിന്നെ ജോലിയും പോവും ജയിലിലുമാവും. അതു വേണോ? ശരിയാണല്ലോ. എനിക്കപ്പോഴാണ് കത്തിയത്.

നാളെ വേറൊരു വർക്ക് കയറി വന്നു, എന്നെ ഒഴിവാക്കു എന്ന് നാട്ടുകാരനെ വിളിച്ചറിയിച്ചെങ്കിലും അയ്യോ പറ്റില്ല, രാവിലെ എന്നെ കാണണമെന്ന് നേതാവ് പറഞ്ഞതായി പുളളി കട്ടായം പറഞ്ഞു. പിറ്റേന്നു രാവിലെ സൂത്രത്തിൽ പോവാതിരിക്കാം എന്നു തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും 8 മണിക്കു തന്നെ താഴെ കാറെത്തി. പോവാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല. സംഘടനയോട് അനുഭാവമുണ്ടായിട്ടല്ല, ഒരു ബാങ്കിംഗ് ആവശ്യത്തിനായാണ് രാവിലെ തന്നെ ആ ഹൈന്ദവ സംഘടനയുടെ ദേശീയ നേതാവിനെ കാണാൻ പോയതെന്ന് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായാൽ പോലീസുകാരോട് പറയാമെന്നു തീരുമാനിച്ച് രണ്ടും കൽപിച്ച് ഇറങ്ങി. 

അവിടത്തെ മുന്തിയ ഹോട്ടലിലായിരുന്നു നേതാവ് താമസിച്ചിരുന്നത്. ഞങ്ങൾ ലോബിയിൽ കാത്തിരുന്നു. കൃത്യം എട്ടരക്ക് അദ്ദേഹം ഭാര്യയോടും പത്തു വയസുകാരി  മകളോടുമൊപ്പം മുറിയിൽ നിന്നെത്തി. തൂവെള്ള ലിനൻ ഷർട്ട്, മുണ്ട്, സ്വർണ കരയുള്ള രണ്ടാം മുണ്ട്. നെറ്റിയിൽ ഭസ്മം. മുന്തിയ രണ്ടു ഫോണുകൾ കയ്യിൽ. നാലഞ്ചു വിരലുകളിൽ മോതിരം. ഖുമ ഖുമാ സെന്റിന്റെ മണം (അതൊരുപക്ഷെ പട്ടുസാരിയുടുത്ത ഭാര്യയുടേതാവാം). ആ ഗാംഭീര്യത്തിൽ ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ മറന്നു പോയി. പിന്നെ അദ്ദേഹം അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കാനായി ഒരു ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹം എന്നെ നിർബന്ധിച്ച് ഇരുത്തുകയാണ് ഉണ്ടായത്. 

നാട്ടുകാരനാവട്ടെ എന്നെ തന്റെ നാട്ടുകാരനാണ്, ഇവിടെ ബാങ്ക് മാനേജരാണ് എന്നതു കൂടാതെ മറ്റു പലതുമൊക്കെ  പറഞ്ഞ് എന്നെയങ്ങ് പൊക്കി പരിചയപ്പെടുത്തി. ഓരോന്നും അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു. 

പരിചയപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇനി നമുക്ക് പ്രാതൽ കഴിച്ചു കൊണ്ട് സംസാരിക്കാം എന്നു പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം എഴുന്നേറ്റു. എന്റെ തോളത്തു കയ്യിട്ട് ഞങ്ങൾക്കായി റിസർവ് ചെയ്ത ടേബിളിനടുത്തേക്കു പോയി. മറന്നു വച്ച ബാഗെടുക്കാൻ ഞാൻ തിരിഞ്ഞെങ്കിലും അവിടവിടെയായി നിന്ന പതിനഞ്ചോളം വരുന്ന തന്റെ അനുയായികളിലൊരാളെ കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ബാഗെടുപ്പിച്ചത്. 

എന്നെ തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിൽ തന്നെയിരുത്തി അദ്ദേഹം പ്രാതൽ കഴിച്ചു. എനിക്കു വേണ്ടി പല സാധനങ്ങളും ഓഡർ ചെയ്തു. കാപ്പി ആറ്റാൻ ഒരു ശിങ്കിടിയോടു പറഞ്ഞെങ്കിലും കൊടും ചൂടുള്ള കാപ്പിയാണ് ശീലം എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോർ അദ്ദേഹം ശിങ്കിടിയെ ലോട്ട താഴെ വച്ച് പിറകോട്ടു പോകാൻ ആംഗ്യം കാട്ടി.

ഞാൻ സ്വയം ആരാണെന്ന് എനിക്കു സംശയമായി. പുള്ളിയൊന്നു ഞൊടിച്ചാൽ ആ പതിനഞ്ച് കൊമ്പൻ മീശക്കാരിൽ ഒരുത്തൻ മതി എന്നെ ചമ്മന്തിയാക്കാൻ. അങ്ങനെയുള്ള എനിക്ക് ഇത്ര ആതിഥ്യം !

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അദ്ദേഹം കൈകഴുകാൻ പോയി വന്ന ഗ്യാപ്പിൽ എന്റെ നാട്ടുകാരൻ അദ്ദേഹം ഇത്രയും ശിങ്കിടികളെ കൊണ്ടു നടക്കുന്നതെന്തിനെന്ന് വിശദീകരിച്ചു. പല മുസ്ലീം ഭീകര സംഘടനകളും അദ്ദേഹത്തെ തീർക്കാൻ തക്കം പാർത്തിരിക്കുകയാണത്രെ. 97 ലെ കോയമ്പത്തൂർ ബോംബ് സ്ഫോടനം യഥാർത്ഥത്തിൽ അദ്വാനിയെ കൊല്ലാനല്ല ഇദ്ദേഹത്തെ കൊല്ലാനാണ് പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നതത്രെ. ഹമ്മേ, ഇവിടെയെങ്ങാനും ഇനി ലവന്മാർ ബോംബോ മറ്റോ വച്ചു കാണുമോ എന്നു  ഞാൻ മനസിൽ ചോദിച്ചത് പുറത്തു കേട്ടിട്ടെന്ന പോലെ നാട്ടുകാരൻ കൂട്ടിച്ചേർത്തു: ഇന്നലെ ബോംബ് വിരുദ്ധ പട്ടി സ്ക്വാഡ് എല്ലാം പരിശോധിച്ചതിനു ശേഷമാണത്രെ അദ്ദേഹം മുറിയെടുത്തത് !

അപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം മടങ്ങി വന്നു. എന്നെ വിളിപ്പിച്ച കാര്യം പറഞ്ഞു. ഹിന്ദുക്കളിലെ ദരിദ്രർക്കു മാത്രമായി ഒരു ഫണ്ട് റെഡിയാവുന്നുണ്ടത്രെ. ഏകദേശം അഞ്ഞൂറു കോടിയോളം വരും. അതിന് ഒരു ട്രസ്റ്റ് രൂപീകരിക്കണം, ബാങ്ക് അക്കൗണ്ട് വേണം. ഞാനൊരു ട്രസ്റ്റിയുമാകണം. ഇതിനൊക്കെ, ആത്മാർത്ഥതയുള്ള, നിസ്വാർത്ഥനായ ബാങ്കിംഗ് അറിയാവുന്ന ഒരാളെ വേണം എന്ന അന്വേഷണത്തിലാണ് നാട്ടുകാരൻ എന്റെ പേര് നിർദ്ദേശിച്ചതത്രെ.

അഞ്ഞൂറു കോടി ഡെപ്പോസിറ്റ് !!! തുക പക്ഷെ അടുത്ത സാമ്പത്തിക വർഷമേ എത്തൂ, എന്നു വച്ചാൽ മാർച്ച് കഴിഞ്ഞ്. മാർച്ച് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ അങ്ങനെ. രൂപ ഒന്നും രണ്ടുമല്ല. അലതല്ലിയ ആഹ്ളാദം ഞാൻ പുറത്തു കാണിച്ചില്ല. എന്തെങ്കിലും പറയണമല്ലോ എന്നു കരുതി എന്തുകൊണ്ടാണ് ഹിന്ദുക്കൾക്കു മാത്രം എന്നു ചോദിച്ചു. ഇന്ത്യ ഹിന്ദു രാഷ്ട്രമാണ് ആനയാണ് ചേനയാണ് എന്നൊക്കെ സംഘടനയുടെ തമിഴ്നാട് ഘടകം നേതാവ് - ഒരു ശിങ്കിടി - ആണ് പറഞ്ഞത്. വേറൊരു ശിങ്കിടിയെ നമ്മുടെ ദേശീയ നേതാവ് കൈ ഞൊടിച്ച് വിളിച്ചു.. ഒരു കരിവീരൻ (ആന എന്ന അർത്ഥത്തിലും കറുത്ത എന്ന അർത്ഥത്തിലും ഓക്കെയാണ് ) കൈകൾ കെട്ടി കക്ഷത്തിലിട്ട് മുന്നോട്ടുവന്ന് കുനിഞ്ഞു നിന്നു.  ശ്രീലങ്കൻ ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാരൻ മുരളീധരന്റെ മുഖഛായ. വെട്ടു കൊണ്ട പാട് മുഖത്ത് രണ്ടു മൂന്നെണ്ണം.. കോയമ്പത്തൂർ ജില്ലാ നേതാവാണത്രെ. അഞ്ചെട്ടു പേരെ വെട്ടിയിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ ആരും ചത്തില്ലെന്ന സങ്കടത്തിൽ നീറിപ്പുകയുന്നുണ്ട് ആ ഹൃദയം.

ഈ ടീംസൊക്കെയായിരിക്കും ട്രസ്റ്റിൽ. തൊട്ടുമുൻപത്തെ നിമിഷം തോന്നിയ ആഹ്ളാദവും ആവേശവുമൊക്കെ ആവിയായിപ്പോയി. അഞ്ഞൂറു കോടിയൊന്നും മാനേജ് ചെയ്യാനുള്ള പ്രാപ്തിയായിട്ടില്ല, വേറെയാരെയെങ്കിലും നോക്കിക്കൂടേ എന്നൊക്കെ അയാളുടെ മുഖത്തു നോക്കിപ്പറയെടാ എന്ന് എന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന് നിങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും ഉള്ളതു പോലെ എനിക്കുമുള്ള എന്റെ മനസാക്ഷി ബഹളം വെച്ചെങ്കിലും ഒരക്ഷരം പോലും പറയാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. അപ്പോൾ എല്ലാം പറഞ്ഞപോലെ എന്നു പറഞ്ഞ് ദേശീയ നേതാവ് എഴുന്നേറ്റിട്ട് സ്വന്തം കാറിലാണ് എന്നെ ബാങ്കിലിറക്കിയത്‌. പോവുന്ന വഴിയിൽ, മോഡി സർക്കാർ യാർത്ഥ ഹിന്ദു സർക്കാർ അല്ലെന്നും 2016 ജനുവരിയിൽ BJP ക്കു ബദൽ ഒരു യഥാർത്ഥ ഹിന്ദു പാർട്ടി ജന്മമെടുക്കുമെന്നും ഒട്ടനവധി BJP നേതാക്കൾ പുതിയ പാർട്ടിയിൽ ചേരുമെന്നും അതിന്റെ മുന്നോടിയായാണ് ഈ ട്രസ്റ്റുമെന്നൊക്കെ അദ്ദേഹം എന്നോടു പറഞ്ഞു.

12 മണിക്കു നടന്ന കർണാടക ഘടകത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിന് ഞാൻ പങ്കെടുത്തു. ഉദ്ഘാടനത്തിന്റെ ഫോട്ടോ ഫേസ് ബുക്കിലുമിട്ടു. പക്ഷേ ഞാൻ ബാങ്കുദ്യോഗസ്ഥനായതിനാൽ ഔദ്യോഗിക ഭാരവാഹിത്വമൊന്നും ഏൽക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നു പറഞ്ഞതിനാൽ ഒഴിവാകാൻ സാധിച്ചു. പക്ഷെ, അദ്ദേഹത്തെ നേരിട്ടു വിളിക്കാവുന്നവരുടെ ലിസ്റ്റിലേക്ക് എന്നെയും ചേർത്തു. (ബാക്കിയുള്ളവർ അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചാൽ ശിങ്കിടികളാവും അറ്റൻഡ് ചെയ്യുക. ആവശ്യമെങ്കിൽ മാത്രമേ അദ്ദേഹത്തിന് ഫോൺ കൈമാറു അത്രെ).

പക്ഷെ തിരികെ ബാങ്കിലെത്തിയ എനിക്ക് ജോലിയിൽ ഒട്ടും ശ്രദ്ധിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. രാവിലെ നടന്നതൊക്കെ ഒരു ദുസ്വപ്നമായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നോർത്തു. അയാളോട് പറ്റില്ല എന്ന് അപ്പോഴേ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര സമാധാനമായിരുന്നു. ഫോണിൽ പറയാമെന്നു കരുതി നാട്ടുകാരനെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നുമില്ല.

ഇതൊക്കെയൊന്ന് പറയാമെന്നു വെച്ചാൽ ആരോട്? ഒരു കസ്റ്റമറെ കാണാനുണ്ടെന്ന് ബ്രാഞ്ചിൽ കള്ളം പറഞ്ഞിട്ട് ചുമ്മാ ഉഡുപ്പി വരെ കാറോടിച്ചു പോയി വന്നു. എന്നിട്ടും ടെൻഷൻ മാറിയില്ല.

വീട്ടിൽ വന്ന് മൂഡൗട്ടായി ഒറ്റയിരിപ്പായിരുന്നു. ഒന്ന് റിലാക്സ് ചെയ്തോട്ടേ, ബാറിൽ പോയാലോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഈ മാസത്തെ ക്വാട്ട കഴിഞ്ഞത് ഓർമയില്ലേ എന്ന മറുചോദ്യവുമായി ഭാര്യ. പിന്നെ ഭാര്യയെങ്കിൽ ഭാര്യ, പ്രതിവിധിയൊന്നും കയ്യിലുണ്ടാവാൻ തരമില്ലെങ്കിലും എന്റെ മനസിന്റെ ഭാരമൊന്നു കുറയ്ക്കാം എന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ നടന്നതെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞു.

എല്ലാം കേട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഭാര്യ എന്നോടു ചോദിച്ചു: "നിങ്ങടെ പൈസേം വേണ്ട ട്രസ്റ്റീം ആകണ്ട എന്ന് മുഖത്തു നോക്കിയങ്ങു പറയാൻ വയ്യായിരുന്നോ ?"  ഈ ചോദ്യത്തിന് ഞാൻ പറഞ്ഞ ഉത്തരവും ശ്രീ മോഹൻലാൽ ബ്ലോഗിൽ കുറിച്ചതും ഒന്നു തന്നെ: പോസിറ്റീവ് എനർജി.

ചുമ്മാ പറയുന്നതല്ല. അക്രമങ്ങൾക്കൊക്കെ നേതൃത്വം കൊടുക്കുന്ന മനുഷ്യനെയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. മനസു നിറയെ വിഷം. എന്നാലോ, സൗമ്യമായ സംസാരം, തൂവൽ പോലത്തെ സ്പർശം. വല്ലാത്ത കെയറിംഗ്.  എങ്ങനെയാ ആ മുഖത്തു നോക്കി നോ പറയുക ?

ഇക്കാര്യത്തിൽ, അടിവരയിട്ടു പറയട്ടെ, ശ്രീ മോഹൻലാലിനെ എനിക്ക് മനസിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്. വ്യക്തിത്വം വേറെ രാഷ്ട്രീയം വേറെ. മോഡി ഒരു പക്ഷെ ആതിഥ്യമര്യാദയൊക്കെയുള്ള, ഞാൻ കണ്ട നേതാവിനെ പോലത്തെ, സ്നേഹിച്ചാൽ ചങ്കെടുത്തു തരുന്ന ടൈപ്പ് ആളായിരിക്കാം. നേരിട്ട് തന്നെ വിളിക്കാനുള്ള അനുവാദം കൊടുത്തിരിക്കാം. പിന്നെ, എനിക്കു കിട്ടിയതുപോലത്തെ ഭയാനക ഓഫറാവില്ല ശ്രീ മോഹൻലാലിന് കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ പിന്നെ പോസിറ്റീവ് എനർജി ഫീൽ ചെയ്യാതെങ്ങനെ...?

ഉപസംഹാരം: തുടർ ദിവസങ്ങളിൽ,  15 ശിങ്കിടികൾ ബൊലെറോയിൽ ചാടിയിറങ്ങി വന്ന് എന്നെ പിടിച്ചു കൊണ്ടു പോവുന്നതായി മൂന്നാലു തവണ സ്വപ്നം കണ്ടു ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നിരുന്നു. അങ്ങനെ ഉറക്കം പോയ തലവേദന ഒരു ഭാഗത്ത്. 'നിങ്ങടെ കോപ്പിലെ സംഘടന. ഇനി ബാങ്കാണ് ബിസിനസാണ് എന്നും പറഞ്ഞ്  ഇതുപോലുള്ള ആൾക്കാരെ പോയിക്കണ്ട് പേടിച്ചു വിറച്ച് വന്നാലുണ്ടല്ലോ, എന്റെ വിധം മാറും, പാർട്ടിക്കാരനാണെന്നാ പറച്ചിൽ. ഇനീം സ്വപ്നം കണ്ട് ഞെട്ടിയാൽ നിങ്ങടെയീ പേടി ഫേസ്ബുക്കിലിടും ഞാൻ'. എന്നു തുടങ്ങി എന്റെ കൂടെ ഞെട്ടിയെഴുന്നേൽക്കുന്ന ഭാര്യയുടെ വക ശകാരം വേറെയും. പക്ഷെ എനിക്ക് കൂടുതൽ ഉറക്കം കളയേണ്ടി വന്നില്ല; ഭാഗ്യത്തിന് 2 മാസം കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് കേരളത്തിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ കിട്ടി. 

ആദ്യമായും അവസാനമായും അന്നു കണ്ടതല്ലാതെ പിന്നെ ആ നേതാവിനെ കണ്ടിട്ടില്ല. എന്റെ നാട്ടുകാരനെയാവട്ടെ, വിളിച്ചിട്ടു പോലുമില്ല.

മഹാമായ

ഒരു വലിയ ആരവത്തോടെ, കെട്ടുകാഴ്ചകളോടെ, ദാ വരുന്നു കാണാൻ എല്ലാവരും തയ്യാറായിക്കോളൂ എന്ന മട്ടിലുള്ള ടീസറുകളുടേയും ട്രെയ്ലറുകളുടേയും അകമ്പടിയോടെയൊക്കെയായിരുന്നു യഥാർത്ഥത്തിൽ അതു സംഭവിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. എന്നാൽ അവസാനം സംഭവിച്ചതോ, വൈകീട്ട് അഞ്ചരയ്ക്ക് പെട്ടന്ന് വിളിച്ചു ചേർത്ത ഒരു സ്റ്റാഫ് മീറ്റിംഗിന്റെ രൂപത്തിലും. പെട്ടന്നു വിളിച്ചു ചേർത്തതായതുകൊണ്ട് മീറ്റിംഗിന് സത്യം പറഞ്ഞാൽ ആരുമില്ലായിരുന്നു എന്നു പറയാം. ശേഖർ സർ, ജിനു, കാർ ലോണിലെ എബി, പിന്നെ മായയും. ഓടിപ്പാഞ്ഞ് വാഷ്റൂമിലൊന്ന് മുഖം കാണിച്ച് കോൺഫറൻസ് റൂമിലെത്തിയപ്പോഴാണ് വെറും സ്റ്റാഫ് മീറ്റിംഗ് മാത്രമല്ല അജണ്ടയിൽ എന്നു മനസിലായത്. പുറത്തു  നിന്നുള്ള മൂന്നുപേർ കൂടിയുണ്ട് മീറ്റിംഗിന്. മായയെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ലാപ്ടോപ്പും പ്രൊജക്ടറുമെല്ലാം കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ച് മീറ്റിംഗിന് തയ്യാറായിരുന്നു.

ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് മേഖലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന കമ്പനിയുടെ പ്രതിനിധികളാണ് വന്നിട്ടുള്ളത്. ബാംഗ്ലൂരു നിന്നാണു വരവ്. മുതിർന്ന രണ്ടു പേരും മലയാളികളല്ല. കാര്യങ്ങൾ മലയാളത്തിൽ തന്നെ വിശദീകരിക്കുന്നതിനായി കലേഷ് എന്ന മലയാളി എഞ്ചിനീയർ തന്നെ മൈക്കെടുത്തു.

ഇന്ത്യൻ ബാങ്കിംഗ് രംഗത്ത് ആദ്യമായി ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസിലെ പുതിയൊരു ചുവടുവയ്പിനാണ് കലേഷും കൂട്ടരും എത്തിയിരിക്കുന്നത്. സംഭവം മറ്റൊന്നുമല്ല, റോബോട്ട്. അതായത് യന്ത്രമനുഷ്യൻ. ഫയലുകൾ ഒരിടത്തുനിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേയ്ക്കു കൊണ്ടുപോവുക, പണമെണ്ണുക തുടങ്ങിയ സാധാരണ പ്രവർത്തികൾ തൊട്ട് ഇടപാടുകാരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകുക, ഫോൺ അറ്റന്റു ചെയ്യുക, ലോൺ പ്രോസസ് ചെയ്യുക പോലുള്ള പ്രയാസമേറിയ ജോലികളും ചെയ്യാനുള്ള ത്രാണി കലേഷിന്റെ യന്ത്രമനുഷ്യനുണ്ട്. വിശദവിവരങ്ങളടങ്ങിയ ലഘുലേഖയുടെ കോപ്പി കലേഷ് എല്ലാവർക്കും വിതരണം ചെയ്ത ശേഷം കഴിഞ്ഞയാഴ്ചയെത്തിയ, ഒരു ഫ്രിഡ്ജിന്റെയത്ര ഉയരമുള്ളതും കമ്പനി പ്രതിനിധികൾ മാത്രം തുറന്നു നോക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതുമായ വലിയ കാർഡ്ബോർഡ് പെട്ടി ഓഫീസ് ബോയിയും സ്വീപ്പറും ചേർന്ന് കോൺഫറൻസ് റൂമിലെത്തിച്ചു.

നാടകീയമായി കലേഷ് പെട്ടി തുറന്നപ്പോഴാണ് ഇതു വെറുതേ പെട്ടന്നൊരു ദിവസം അങ്ങു തുടങ്ങുന്നതിനു പകരം കൊട്ടും കുരവയുമായി, ടീസറും ട്രെയ്ലറുമൊക്കെയായി തുടങ്ങേണ്ട കാര്യമായിരുന്നില്ലേ എന്ന സംശയം മായയ്ക്കുണ്ടായത്. പെട്ടിയിൽ യന്ത്രമനുഷ്യനായിരുന്നില്ല, അതിസുന്ദരിയായ ഒരു യന്ത്രസ്ത്രീ ! കറുത്ത ഓവർകോട്ട്, റോസ് ജാക്കറ്റ്, മിഡി, ഷൂ, ലിപ്സ്റ്റിക്ക്, ബോബ് ചെയ്ത മുടി. കൈകൾ മാറത്തു പിണച്ചു വച്ച് പുഞ്ചിരിയോടെ പെട്ടിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു വന്നത് ജീവനില്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീ രൂപമാണെന്ന് മായയ്ക്കു വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അത്രയ്ക്കായിരുന്നു ഒറിജിനാലിറ്റി. മേഡ് ഇൻ ചൈനയായിരുന്നെങ്കിലും മുഖം ഇന്ത്യാക്കാരുടെതു പോലിരുന്നിരുന്നു. ബോളിവുഡിലെ കൃശാംഗികളെ പോലെ.

പാക്ക് ചെയ്ത് രണ്ടാഴ്ചയായതിനാൽ യന്ത്രസ്ത്രീ പ്രവർത്തിച്ചു കാണാൻ ചാർജ് ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. കലേഷ് അവളുടെ വിഗ് എടുത്തുമാറ്റി തലയോട്ടി തുറന്ന് അകത്തു ചുറ്റിവച്ചിരുന്ന വയറെടുത്ത് പ്ലഗ്പോയിന്റിൽ കുത്തി. പ്രിന്റർ ഓണാക്കുമ്പോൾ കേൾക്കുന്നതു പോലെ എന്തൊക്കെയോ ശബ്ദങ്ങൾ യന്ത്രസ്ത്രീയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നുകേട്ടു. പിന്നെ അവൾ കൈകൾ കൂപ്പി മുഖത്തു മന്ദഹാസം വിരിയിച്ച് പതിയെ ചുറ്റിലും നോക്കി ‘ഗുഡ് ഈവനിംഗ് ഓൾ’ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ കലേഷും ടീമും ഒഴികെയുള്ള എല്ലാവരും  ഏതോ സ്വപ്നലോകത്തിൽ നിന്നെന്ന പോലെ പരസ്പരം നോക്കി.

‘ഹായ്, ഹൗ ആർ യു ’ , കലേഷ് യന്ത്രസ്ത്രീയ്ക്ക് കൈകൊടുത്ത് പറഞ്ഞു.

‘അയാം ഫൈൻ കലേഷ്, ഹൗ ആർ യു?’ യന്ത്രസ്ത്രീ മറുപടി പറഞ്ഞു.

‘ദിസീസ് യുവർ ന്യൂ ഓഫീസ്. മീറ്റ് മിസ്റ്റർ ശേഖർ’, കലേഷ് ശേഖർ സറിനെ പരിചയപ്പെടുത്തി.

ശേഖർ സറിന് കൈകൊടുത്തിട്ട്  യന്ത്രസ്ത്രീ മായയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

 ‘മൈ നെയിം ഈസ് മായ’, മായ പറഞ്ഞൊപ്പിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഇതൊക്കെ സ്വപ്നമല്ലേ എന്നു പോലും തോന്നിപ്പിക്കുന്ന മട്ടിലായിരുന്നു കാര്യങ്ങൾ. യന്ത്രസ്ത്രീയുടെ കൈകൾ യഥാർത്ഥ കൈകൾ പോലെ പതുപതുത്തതായിരുന്നു. സിനിമകളിലൊക്കെ കാണുന്ന യന്ത്രമനുഷ്യരെ പോലെ യാന്ത്രികമായിരുന്നില്ല അവളുടെ ശബ്ദം. ശരിക്കും മനുഷ്യസ്ത്രീകളുടെ ശബ്ദം പോലെ തന്നെ. നോക്കുന്നതും നടക്കുന്നതും ഇരിക്കുന്നതുമെല്ലാം മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്നതുപോലെ തന്നെ.

എല്ലാവരേയും പരിചയപ്പെട്ടിട്ട് യന്ത്രസ്ത്രീ അടുത്തൊരു കസേരയിൽ പോയിരുന്നു. കലേഷിന്റെ ബോസ് മൈക്ക് കയ്യിലെടുത്ത് ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. ഇന്ത്യയിലാദ്യമായി ബാങ്കിംഗ് രംഗത്ത് യഥാർത്ഥ മനുഷ്യരെ പോലത്തെ യന്ത്രമനുഷ്യരെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ആദ്യ കമ്പനിയാണ് അവരുടേത്. സ്വന്തം ബ്രാഞ്ചിൽ ഒരു യന്ത്രമനുഷ്യനെ പരീക്ഷിക്കുക എന്ന  വെല്ലുവിളി ധൈര്യപൂർവം ഏറ്റെടുത്ത ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യ ബാങ്ക് അതിനു പറ്റിയ ശാഖയായി തങ്ങളുടെ പാലാരിവട്ടം ശാഖയാണ് തെരഞ്ഞെടുത്തത്. ഒരുമാസക്കാലം യന്ത്രസ്ത്രീ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാനായിരിക്കും വിനിയോഗിക്കുന്നത്. ഒരു കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ഫീഡ് ചെയ്യുന്നതു പോലെ ഈ യന്ത്രസ്ത്രീയിൽ ഏതെങ്കിലും ഡാറ്റ ഫീഡ് ചെയ്തിട്ട് കാര്യമില്ല, കാരണം ഡാറ്റ പ്രോസസിംഗ് മാത്രമല്ല അവൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്, കസ്റ്റമറുമായി നേരിട്ട് ഇടപെടുകയാണ്. അപ്പോൾ അതിനു വേണ്ടി ആദ്യമായി മലയാളം പഠിക്കേണ്ടി വരും, അതും പല സ്ലാംഗുകൾ ഉൾപ്പെടെ.

യന്ത്രസ്ത്രീയെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടതിന്റേയും പരിപാലിക്കുന്നതിന്റേയും ചുമതല മായക്കായി. മീറ്റിംഗിനു ശേഷം അര മണിക്കൂർ കലേഷ് മായയ്ക്ക് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു. അപ്പോഴാണ് രസകരമായ കാര്യം അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്, യന്ത്രസ്ത്രീയ്ക്ക് കമ്പനി നൽകിയിട്ടുള്ള പേരു മായ എന്നാണ്. മനുഷ്യനല്ല, എന്നാൽ എല്ലാ തരത്തിലും മനുഷ്യനാണ്. ഈയൊരവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഭാരതീയ തത്വചിന്തയിൽ മികച്ച മറ്റൊരു വാക്ക് ഇല്ലാത്തതിനാലാണ് മായ എന്ന പേരു തന്നെ തെരഞ്ഞെടുത്തത്.

തന്റെ പേരു തന്നെ യന്ത്രസ്ത്രീയ്ക്കും എന്നതിൽ മായയ്ക്ക് പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും തോന്നിയില്ല.

പക്ഷേ ശേഖർ സറിന്റെ അഭിപ്രായം മറ്റൊന്നായിരുന്നു: ‘അവളെ യന്ത്രമായ എന്നു വിളിച്ചാലോ? കൺഫ്യൂഷൻ വേണ്ടല്ലോ’.

‘ഷി ഇസ് നോ ലോങ്ങർ എ യന്ത്രം. ഡോണ്ട് കാൾ ഹെർ മെഷീൻ’, കലേഷിന്റെ ബോസ് എതിർപ്പു പ്രകടിപ്പിച്ചു.

‘എന്നാൽ പിന്നെ ഉണ്ണിമായ എന്നായാലോ,’ അല്പം മടിച്ചാണ് മായ പറഞ്ഞത്. പതിനെട്ട്- ഇരുപതുവയസു പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന യന്ത്രസ്ത്രീയ്ക്ക് ഉണ്ണിമായ എന്ന പേരിലും നന്നായി മറ്റൊന്നും ചേരില്ല.

ഉണ്ണിമായ എന്ന പേരങ്ങ് എല്ലാവർക്കും പിടിച്ചു. കയ്യടിച്ച് അംഗീകരിച്ചു. പൂർണ്ണമായും ചാർജാവാതെ അവളെ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല എന്നതിനാൽ മീറ്റിംഗ് തൽക്കാലത്തേക്ക് മതിയാക്കി.

നന്നുവിനോടും ദിലീപിനോടും ഉണ്ണിമായയുടെ കാര്യം വീട്ടിൽ ചെന്ന് മായ ആവേശത്തോടെയാണ് വിവരിച്ചത്. അതിശയോക്തി എന്ന് ദിലീപിന് തോന്നിയപ്പോൾ പച്ചക്കള്ളം എന്നാണ് നന്നു പറഞ്ഞത്.

പതിവു സമയം ഒൻപതരയായിരുന്നിട്ടും പിറ്റേന്ന് എട്ടരയ്ക്കു തന്നെ മായ ഓഫീസിൽ എത്തി. കലേഷ് എത്താൻ വീണ്ടും പത്തു മിനിട്ടെടുത്തു. കൂടെ ബാംഗ്ലൂരുകാർ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. രാത്രി മുഴുവൻ കറണ്ടു വലിച്ചെടുത്തതിനാൽ ഉണ്ണിമായ നല്ല ഉത്സാഹത്തിലായിരുന്നു. ഗുഡ്മോണിംഗ് പറഞ്ഞതു കൂടാതെ ചെറുതായി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് മായയുടെ കവിളത്ത് കവിൾ ചേർക്കുകയും ചെയ്തു അവൾ.

ഉണ്ണിമായയെ കൊണ്ടുവന്ന പാർസലിന്റെ കൂടെ വന്ന മറ്റൊരു പാർസൽ കലേഷ് തുറന്നു. അഞ്ചടി ഉയരത്തിൽ അടുക്കുകളായി ചെറിയൊരു പോർട്ടബിൾ വാർഡ്രോബ്. ഉണ്ണിമായയ്ക്കുള്ള മേക്കപ് സാധനങ്ങളും ജീൻസ്-ഷർട്ട്, കുർത്തി, മിഡി, തുടങ്ങി നിരവധി വസ്ത്രങ്ങളും കൂടാതെ, അടിവസ്ത്രങ്ങൾ, സ്റ്റോക്കിംഗ്സ്, കയ്യുറകൾ, പലവിധത്തിലുള്ള വിഗ്ഗുകൾ എന്നുവേണ്ട, സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു ബ്യൂട്ടി പാർലർ എന്നു പോലും പറയാവുന്ന ഒന്നായിരുന്നു ആ വാർഡ്രോബ് !

എല്ലാ ദികസവും രാവിലെ ഉണ്ണിമായയെ പുതിയ വസ്ത്രമണിയിച്ച്, മേക്കപ്പ് ചെയ്യേണ്ട ജോലി മായയ്ക്കാണ്. തുടർന്ന് താനിരിക്കുന്ന പ്രീമിയം കസ്റ്റമർ ലോഞ്ചിൽ കൊണ്ടിരുത്തി എങ്ങനെയാണ് ഇടപാടുകാരെ അറ്റൻഡു ചെയ്യുന്നതെന്ന് പഠിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാന ജോലി. ആദ്യത്തെ മൂന്നുനാലു ദിവസം ഉണ്ണിമായ എല്ലാം കണ്ടു പഠിക്കട്ടെ. അതിനിടെ ബാങ്കിന്റെ എല്ലാ പ്രൊഡക്ടുകളെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായ ധാരണ നേടിയെടുക്കാനാവണം.  അടുത്തയാഴ്ച മുതൽ  ഫോൺ അറ്റൻഡു ചെയ്യാനും കാഷ് എണ്ണാനും തുടങ്ങട്ടെ. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ്, ഉണ്ണിമായയുടെ പുരോഗതി വിലയിരുത്തി സോഫ്റ്റ്വെയറിൽ വേണ്ട മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ കലേഷ് എത്തുന്നതാണ്.

മായയ്ക്ക് ചെറിയൊരു പരിഭ്രമം തോന്നാതിരുന്നില്ല, ഉത്കണ്ഠയും. മുപ്പത്തഞ്ചു ലക്ഷം രൂപയാണ് ഉണ്ണിമായയുടെ വില എന്നു കേട്ടപ്പോഴായിരുന്നു അത്. അവളുടെ തലയ്ക്കകത്ത് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിപ്പുകൾ മാത്രമല്ല വിലക്കൂടാൻ കാരണം, അവളുടെ ശരീരം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് യഥാർത്ഥ മനുഷ്യശരീരം പോലെ തന്നെയാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ഉണ്ണിമായയുടെ ചർമ്മം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് എട്ടുകാലി വലയിൽ നിന്നാണ്. അതാണ് ശരീരം ഇത്ര സോഫ്റ്റായിരിക്കുന്നത്. അല്ലാതെ സന്തൂർ സോപ്പിട്ട് കുളിച്ചിട്ടല്ല, കലേഷ് തമാശ പറഞ്ഞു. അതുപോലെ ഒരു പ്രത്യേക ജല്ലിയാണ് മസിലിന് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. അസ്ഥികൾ പൂർണ്ണമായും മനുഷ്യന്റേതു തന്നെ. മുടി വിഗ്ഗാണെങ്കിലും രോമങ്ങൾ യഥാർത്ഥമാണ്. രക്തചംക്രമണം പോലുമുണ്ട്. രക്തത്തിനു പകരം മറ്റൊരു ഫ്ലൂയിഡാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്നു മാത്രം.

 

എല്ലാം മൊത്തത്തിൽ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന വിവരങ്ങളായിരുന്നു. എന്നലുമൊരു ആശങ്ക ! ഉണ്ണിമായ എല്ലാം പഠിച്ചെടുത്താൽ അത് സോഫ്റ്റ് വെയറിന്റേയും കമ്പനിയുടേയും മിടുക്കായി വിലയിരുത്തപ്പെടും. ഉണ്ണിമായ വേണ്ടവണ്ണം പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ അത് മായയുടെ വീഴ്ചയായി തീർപ്പാക്കപ്പെട്ടാലോ ? ഇതായിരുന്നു മായയുടെ ആശങ്ക.

അങ്ങനത്തെ ഭയമൊന്നും വേണ്ട എന്ന് കലേഷ് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. മായയെക്കുറിച്ച് നല്ല അഭിപ്രായമാണ് ബാങ്ക് മാനേജ്മെന്റിന്. ഇടപാടുകാർക്ക് മികച്ച സർവീസ് നൽകിയതിന്റെ പേരിൽ പത്തോളം അപ്രിസിയേഷൻ ലെറ്ററുകൾ ലഭിച്ച ബാങ്കിലെ ഒരേയൊരു സ്റ്റാഫാണ് മായ. അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് മായയുടെ രീതികളാവട്ടെ ഉണ്ണിമായ കണ്ടുപഠിക്കാൻ എന്ന തീരുമാനത്തിനു കാരണവും.

‘മാഡം ധൈര്യമായി തുടങ്ങിക്കോളൂ, എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഒരു കോൾ മതി, ഞാനെത്താം,’ കലേഷ് ധൈര്യം കൊടുത്തു. ‘പിന്നെ മാഡത്തിന്റെ ഫീഡ്ബാക്കും വളരെ വിലപ്പെട്ടതാണെന്ന കാര്യം മറക്കണ്ട. ഉണ്ണിമായയുടെ പ്രോഗ്രാമിൽ മാഡത്തിന്റെ ഫീഡ്ബാക്കിനനുസരിച്ചുള്ള മാറ്റങ്ങൾ എല്ലാം ഞങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട്, മാഡത്തിന്റെ ഒബ്സർവേഷൻസ് എല്ലാം എഴുതിവെക്കുന്നത് നല്ലതായിരിക്കും. ഞാൻ നെക്സ്റ്റ് വീക്ക് വരുമ്പോൾ ഡിസ്കസ് ചെയ്യാം.’ 

മായ തലകുലുക്കി. പിന്നെ, എല്ലാം നല്ലതിനാവും എന്നു സ്വയം പറഞ്ഞ് ഉണ്ണിമായയുടെ കവിളത്തു തൊട്ട് കൊച്ചുകുട്ടികളോടെന്നതു പോലെ ചോദിച്ചു: ‘മോക്കെന്നെ ഇഷ്ടായോ? ഞാൻ നിന്റെ ടീച്ചറാകട്ടെ?

‘സോറി കുഡ് യു പ്ലീസ് റിഫ്രേസ് യുവർ ക്വസ്ച്യൻ?’ ഉണ്ണിമായ പുഞ്ചിരിച്ചു.

മായ വാ പൊളിച്ചുപോയി.

‘മാഡം, അവൾക്ക് മലയാളം അറിയില്ല.’ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കലേഷ് പറഞ്ഞു. ‘പിന്നെ, ഇംഗ്ലീഷിൽ തന്നെ അവൾക്കറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാലും ഇതു തന്നെയായിരിക്കും സ്റ്റാൻഡേർഡ് മറുപടി.’ അതുകൊണ്ട് മാഡം എല്ലാം ഒന്നിൽ നിന്ന് തുടങ്ങണം. ഓക്കേ ?’ 

‘ശരി’, മായ തല കുലുക്കി. ഒന്നിൽ നിന്നു തുടങ്ങണം എന്നു പറഞ്ഞാൽ സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ച് മേക്കപ്പാണ് എന്തിനും ആദ്യം വേണ്ടത്. അപ്പോൾ ആദ്യം അതു തന്നെയാവട്ടെ. മായ മേക്കപ്പ് സാമഗ്രികളെടുത്ത് പരിശോധിച്ചു. കുറച്ചു സാധനങ്ങളൊക്കെ എന്തിനെന്ന് മനസിലാവുന്നില്ല. അവൾ സംശയത്തോടെ കലേഷിനെ നോക്കി.

‘ സോറി മാഡം,’ മായയുടെ അവസ്ഥ മനസിലാക്കി കലേഷ് പറഞ്ഞു,’ ലേഡീസ് ഐറ്റംസ് ആണ്. ഐ ഹാവ് നോ ഐഡിയ. ബ്രോഷറിലും കാണാൻ വഴിയില്ല.’

‘ഒക്കെ ഞാൻ പഠിച്ചോളാം,’ മായ പറഞ്ഞു.’ ഇനി എന്നാൽ നിങ്ങളെല്ലാം പുറത്തേക്കു പോകൂ ഉണ്ണിമായ ഡ്രസ്സ് ചേയ്ഞ്ച് ചെയ്യാൻ പോകുവാ.’

‘എന്താ മാഡം !’ കലേഷ് ചിരിച്ചു. ‘ഞങ്ങളു നിന്നാൽ എന്താ. ഇറ്റ്സ് ഒളിയെ റോബോട്ട്!’

‘റോബോട്ടാണെങ്കിലും സ്ത്രീയല്ലേ ? പുറത്തു പോയേ,’ മായ എല്ലാവരേയും പുറത്താക്കി വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.

മായ ആദ്യം ഉണ്ണിമായ ധരിച്ചിരുന്ന മിഡിയും ടോപ്പും ഊരി മാറ്റി. അടിവസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റണോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ശങ്കിച്ചു. പിന്നെ, ഇന്ന് ആദ്യ ദിവസമല്ലേ, മൊത്തത്തിൽ തന്നെ പുതുപുത്തനാവട്ടെ എന്ന തീരുമാനത്തിൽ മായ എല്ലാം ഊരി മാറ്റി.

പൂർണ്ണ വസ്ത്രത്തിലും പൂർണ്ണനഗ്നതയിലും ഉണ്ണിമായയുടെ മുഖത്ത് ഒരേ പുഞ്ചിരി. മായയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു.

‘നാണമില്ലേടീ നിനക്ക്, പിറന്ന പടി നിക്കാൻ…?

‘സോറി കുഡ് യു പ്ലീസ് റിഫ്രേസ് യുവർ ക്വസ്ച്യൻ?’ ഉണ്ണിമായ പുഞ്ചിരി തുടർന്നു.

‘നിന്റെ തല’, മായ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി. പിന്നെ കുനിഞ്ഞ് വസ്ത്രശേഖരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ഓഫ് വൈറ്റ് ഷർട്ടും ക്രീം കളർ ജീൻസും എടുത്തു. പുതിയ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ചു. പുരികം വരക്കുമ്പോൾ ഉണ്ണിമായ കണ്ണുകൾ അടച്ചുകൊടുത്തതും ലിപ്സ്റ്റിക്കിടുമ്പോൾ ചുണ്ടുകൾ കൂർപ്പിച്ചതും ഷർട്ടിടാൻ കൈകൾ നിവർത്തിയതും ജീൻസിടുന്നതിന് കാലുകൾ ഉയർത്തിയതും   മായയെ തെല്ലൊന്നുമല്ല അതിശയിപ്പിച്ചത്. നിനക്ക് ജീവനുണ്ട്, പക്ഷേ ബുദ്ധി കുറവാണെന്നേയുള്ളൂ, അല്ലേടീ, മായ പിറുപിറുത്തു.

മായയുടെ പിറുപിറുക്കൽ കേട്ട് ഉണ്ണിമായ വീണ്ടും സോറി കുഡ് യു പ്ലീസ് റിഫ്രേസ് യുവർ ക്വസ്ച്യൻ ആവർത്തിച്ചു.

തലചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് മായ ദേഷ്യം അഭിനയിച്ച് നിന്നെ ഞാൻ എന്നു പറഞ്ഞ് തമാശയ്ക്ക് ഉണ്ണിമായയുടെ ചന്തിയിൽ പതിയെ തല്ലി.

എന്തു പതുപതുപ്പ് ! ജീവനുള്ള ശരീരം പോലെ തന്നെ. മായ ഉണ്ണിമായയുടെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്കു നോക്കി. കണ്ണുകളിലും മുഖത്തും പുഞ്ചിരി. മായ ഉണ്ണിമായയുടെ കവിളുകൾ മെല്ലെ തലോടി. കഴുത്ത്, മാറിടം. ചുണ്ടുകളായിരുന്നു ഏറ്റവും ലോലം.

പെട്ടന്ന് താനെന്താണ് കാട്ടുന്നതെന്ന ചിന്തയിൽ മായ ഞെട്ടിയുണർന്നു. പിറകോട്ടു മാറി അവൾ ഉണ്ണിമായയെ നോക്കി. ജീൻസിൽ ഉണ്ണിമായ പെർഫെക്റ്റ്. ഷർട്ട് മുറിക്കയ്യനായതു കൊണ്ട് ഗോതമ്പു നിറമുള്ള, സ്വർണ്ണരോമങ്ങളും നീലഞരമ്പുകളുമുള്ള കൈകൾ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയായിരുന്നു. മാറിടം അല്പം തെറിച്ചു നിൽക്കുന്നോ എന്ന സംശയം തോന്നിയതിനാൽ ബ്രൗൺ നിറത്തിലെ ഒരു ചെറിയ ഷോൾ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിയാണ് മായ ഉണ്ണിമായയെ പുറത്തേക്കിറക്കിയത്.

റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നതും പുറത്തൊരാൾക്കൂട്ടമായിരുന്നു. കയ്യിൽ ബൊക്കെയുമായി ശേഖർ സർ. പിന്നെ ബാക്കി സ്റ്റാഫ് എല്ലാവരും.

‘മേക്കപ്പിന് ദിവസവും ഇത്രേം സമയം എടുക്കുമോ ?’ ശേഖർ സർ തമാശ പറഞ്ഞു. ‘എന്തായാലും ഗംഭീരമായിട്ടുണ്ട്. യു ഹവ് ഡൺ എ വെരി ഗുഡ് ജോബ് മായാ.’

ഉണ്ണിമായ കൂപ്പുകൈകളുമായിട്ടാണ് നിന്നത്. ശേഖർ സർ ബൊക്കെ നീട്ടിയപ്പോൾ അവൾ വാങ്ങി മാറോടു ചേർത്തു. ശേഖർ സർ വെൽകം ടു പാലാരിവട്ടം ബ്രാഞ്ച് എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ താങ്ക്യു സർ പറഞ്ഞു.

എല്ലാവരും ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് കൈ കൊടുത്തു. വായ് നിറയെ ഇടമ്പല്ലുള്ള റോബി ഉണ്ണിമായയുടെ കൈവിടാതെ പിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് മായയെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.

‘ശരിക്കും മനുഷ്യരുടെ കൈ പോലെ. കിളുന്ത്, അല്ലേടാ എബീ?’ ഇടമ്പല്ലുകൾ കാട്ടി റോബി ആഭാസച്ചിരി ചിരിച്ച് മായയോടായി ചോദിച്ചു: ‘എല്ലായിടോം ഇങ്ങനെ തന്നെ സോഫ്റ്റാന്നോ?’

ദേഷ്യമങ്ങ് ഉച്ചിലെത്തി മായയ്ക്ക്. റോബീ കൈവിട് എന്ന് അലറിപ്പോയി. റോബി ശരിക്കുമങ്ങ് ഞെട്ടി. മായയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ട് ഡാറ്റാ എൻട്രി സെക്ഷനിലെ മുടിമുറിച്ച പെൺകുട്ടി മുഖം പൊത്തിച്ചിരിച്ചതിന് എന്ന മട്ടിൽ തെറിയെന്തോ പറഞ്ഞിട്ടാണ് അവൻ കടന്നുപോയത്.

മായയ്ക്ക് നന്നായി ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നെങ്കിലും ഉണ്ണിമായയുടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖം പെട്ടന്നു തന്നെ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഒരു ദീർഘശ്വാസമെടുത്ത് മായ ഉണ്ണിമായയെ പ്രീമിയം കസ്റ്റമർ ലോഞ്ചിലേയ്ക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. അക്കൗണ്ടിൽ പത്തുലക്ഷം രൂപയിൽ കൂടുതൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന വ്യക്തികൾക്കു മാത്രം പ്രവേശനമുള്ള കൗണ്ടറായിരുന്നതിനാൽ ലോഞ്ചിൽ ഒരിക്കലും ഒന്നോ രണ്ടോ ഇടപാടുകാരിൽ കൂടുതൽ ഒരേസമയം ഉണ്ടാവാറില്ല. ഇടപാടുകാരെ ഫോണിൽ ബന്ധപ്പെടുക,  അവരുടെ ബാങ്കിംഗ് ആവശ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയുക,  ബാങ്കിന്റെ പുതിയ പ്രൊഡക്റ്റുകളെക്കുറിച്ച് അറിയിക്കുക തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു മായയുടെ പ്രധാന ജോലി. ഇതെല്ലാം ഉണ്ണിമായയെ എങ്ങനെയാണ് പഠിപ്പിക്കുക എന്നതിനെക്കുറിച്ച് സത്യത്തിൽ ഒരു ധാരണയുമില്ലായിരുന്നെങ്കിലും മായ അങ്ങു തുടങ്ങി.

കലേഷ് പറഞ്ഞുകൊടുത്തതു പോലെ ഉണ്ണിമായയുടെ വിഗ്ഗ് മാറ്റി തലയോട്ടി തുറന്ന് ‘ലേണിംഗ് മോഡി’ൽ ഇട്ടിട്ടാണ് മായ ജോലി തുടങ്ങിയത്. ഇനി മായയുടെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ച്, മനസിലാക്കി, പകർത്തുക എന്നതാണ് ഉണ്ണിമായ ചെയ്യുക.

 ‘സോറി കുഡ് യു പ്ലീസ് റിഫ്രേസ് യുവർ ക്വസ്ച്യൻ’ എന്ന കേട്ടാൽ ഓക്കാനം വരുന്ന വാചകം മാറ്റി ‘ഒന്നൂടി പറയാവോ സർ’, ‘സോറി സർ’ തുടങ്ങിയ നാലഞ്ചു വാചകങ്ങൾ ഉണ്ണിമായയ്ക്കു പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുകയാണ് മായ ആദ്യം ചെയ്തത്. ഓരോ അവസരത്തിനും അനുയോജ്യമായ മറുപടി തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ തക്കവണ്ണം ഉണ്ണിമായ മിടുക്കിയായത് മായയുടെ പണി എളുപ്പമാക്കി.

വന്ന ഇടപാടുകാർക്കെല്ലാം ഉണ്ണിമായയെ നന്നായി ബോധിച്ചു. ചിലരെല്ലാം സെൽഫിയെടുത്തു. ഹൈക്കോർട്ടിലെ സീനിയർ അഡ്വക്കേറ്റായ കെ ആർ വർമ്മയുടെ ഭാര്യ ഉണ്ണിമായയെ കണ്ട് തന്റെ മരിച്ചു പോയ കുട്ടിയുടെ അതേ ഛായയെന്നു പറഞ്ഞ് കണ്ണീരുതിർത്തത് മായയ്ക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടമായി. അവർക്ക് ഉണ്ണിമായയെ വിട്ടുപോകാൻ വലിയ വിഷമമായിരുന്നു. ഉണ്ണിമായയാവട്ടെ, മുഖത്തു പുഞ്ചിരിയോടെ ‘സോറി മാഡം’ എന്ന ഒരേ പല്ലവിയും. ‘ഇതു നമ്മുടെ മോളല്ല, ജസ്റ്റ് അ റോബട്ട്’ എന്ന് ശാസിച്ചാണ് അവസാനം വർമ്മ സർ ഭാര്യയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത്.

യുകെയിൽ നിന്ന് അവധിക്കെത്തിയ ഡോക്ടർ ഫിലിപ്പ് നൈനാൻ, കൂടെ വന്ന സായിപ്പിനോട് പുതിയ കേന്ദ്രഭരണത്തിനു കീഴിൽ ഇന്ത്യ എത്ര അഡ്വാൻസ്ഡ് ആയെന്നതിന് ഉദാഹരണമായി ഉണ്ണിമായയെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

വൈകുന്നേരമായപ്പോഴേയ്ക്കും ഫേസ്ബുക്കിലും വാട്ട്സാപ്പിലുമൊക്കെ ഉണ്ണിമായ താരമായി. അഞ്ചുമണിയായപ്പോൾ ശേഖർ സർ ലോഞ്ചിലേയ്ക്ക് ധിറുതിയിൽ വന്നു. ഏതോ ചാനലുകാർ എത്തുന്നുണ്ട് മായയും കൂടെ വേണം, എന്തൊക്കെയാണ് ചോദ്യങ്ങളെന്ന് പറയാനാവില്ലല്ലോ, മായയുടെ സഹായം വേണ്ടി വരും.

ഒന്നല്ല, നാലഞ്ചു ചാനലുകാർ വന്നു. ഇന്ത്യൻ ബാങ്കിംഗ് രംഗത്തെ ആദ്യ സംഭവമായതിനാൽ ദേശീയ തലത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ണിമായ വാർത്തയായി. രാത്രി മായയ്ക്കു വന്ന ഫോൺകോളുകൾക്ക് കയ്യും കണക്കുമില്ലായിരുന്നു. ഇന്ത്യ മുഴുവൻ തന്നെ മായയെയും അറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നു, ഉണ്ണിമായയുടെ ഗ്രൂമറായി.

പിറ്റേന്നത്തെ പത്രങ്ങളിലും ഫോട്ടോ സഹിതം വാർത്തകൾ വന്നതിനു പിറകെ ഒരാൾക്കൂട്ടം തന്നെ ഉണ്ണിമായയെ കാണാൻ ബ്രാഞ്ചിലെത്തി. ഉണ്ണിമായേച്ചിയെ കാണാൻ കൂട്ടാത്തതിന് നന്നു ചിണുങ്ങി. തിരക്കെല്ലാമൊഴിഞ്ഞ് വൈകീട്ട് സ്വസ്ഥമായി കാണാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്രകാരം ആറര കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ദിലീപും നന്നുവും എത്തിയത്. നന്നുവിനെ കണ്ടതും ഉണ്ണിമായ ‘ഹായ് നന്നൂ’ എന്നു വിളിച്ച് രണ്ടു കൈകളും നീട്ടി അവനെ പുണർന്നു. നന്നു മാത്രമല്ല ദിലീപും മായയും തന്നെ അമ്പരന്നു പോയി. ഉണ്ണിമായ എങ്ങനെയാണ് നന്നുവിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞത് ?

മായ വേഗം തന്നെ കലേഷിനെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു. കലേഷ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഇതത്ര അദ്ഭുതപ്പെടാനൊന്നുമില്ല, ഉണ്ണിമായ നന്നുവിന്റെ ഫോട്ടോ മായയുടെ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിലോ മറ്റോ കണ്ടുകാണും. മായ അപ്പോഴാണ് ഓർത്തത്, തങ്ങളുടെ ഫാമിലി ഫോട്ടോ ഉണ്ണിമായയെ കാട്ടി ഇത് ദിലീപ്, ഇത് നന്നു എന്ന് ഇന്നലെ ചുമ്മാ പറഞ്ഞിരുന്നു. അമ്പടി ! അവൾ അതെല്ലാം ഓർത്തു വച്ചു

‘ഇതൊരു ചെറിയ സുഖിപ്പിക്കൽ ടെക്നിക്കാണ്,’  കലേഷ് പറഞ്ഞു.’ ഇടപാടുകാരുടെ പേരൊക്കെ ബാങ്ക് സ്റ്റാഫിന് ഓർത്തിരിക്കാൻ പറ്റും. പക്ഷേ അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ പേരോർത്തിരിക്കുക എളുപ്പമല്ല. ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് ഒരു തവണ ഫുൾ ഫാമിലി ഹിസ്റ്ററി പറഞ്ഞു കൊടുത്താൽ മതി. പിന്നെ എല്ലാം ഓർത്തിരുന്നോളും. പിന്നെ ഇടപാടുകാർ വരുമ്പോൾ ‘സർ, ഡെയ്സി മോൾ വന്നില്ലേ, അപ്പച്ചനു സുഖമല്ലേ, മോൾടെ പ്രൊപോസൽ എന്തായി’ തുടങ്ങിയ ഡയലോഗുകൾ ചുമ്മാ തട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഇതെല്ലാം കേൾക്കുന്ന ഇടപാടുകാർ ഫ്ലാറ്റ് !’

ഉണ്ണിമായ അപ്പോൾ ചില്ലറക്കാരിയല്ല, മായ മനസിലോർത്തു.

ബാങ്കിലെ പണിയല്ലാതെ വീട്ടിലെ പണികൾ പഠിപ്പിച്ചാൽ ഉണ്ണിമായ ചെയ്യുമോ എന്നായിരുന്നു രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ ദിലീപിന്റെ സംശയം.

വീട്ടുപണിയും ചെയ്യും എന്ന് മായ പറഞ്ഞപ്പോൾ  ‘അങ്ങനെയെങ്കിൽ സ്വന്തം വീട്ടിലേയ്ക്കു പോകും എന്ന് ഭാര്യമാർ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയാൽ ഇനിമുതൽ ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ണിമായയെ വാങ്ങി വീട്ടിൽ വയ്ക്കും’ എന്ന ഒരു ഊള വർത്തമാനം ദിലീപ് പറഞ്ഞുപോയി. ദേഷ്യമങ്ങു വന്നുപോയി മായയ്ക്ക്. മുപ്പത്തഞ്ചുലക്ഷം മുടക്കാൻ പ്രാപ്തിയുണ്ടെങ്കിൽ ആയ്ക്കോട്ടെ എന്നങ്ങു മറുപടി പറഞ്ഞതു കൂടാതെ തന്റെ തുടയെ ലക്ഷ്യമാക്കി വന്ന ദിലീപിന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി, നടുവിനു ചവിട്ടി ദിലീപിനെ കട്ടിലിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്താക്കി ഇരുവരുടേയും നടുവിൽ തലയണകൾ നിരത്തി അപ്രഖ്യാപിത അതിർത്തി സൃഷ്ടിച്ചു കളഞ്ഞു മായ. തൊടപ്പെടുന്ന ശരീരം തന്റേതാണെങ്കിലും ദിലീപ് ഇന്ന് ആഹരിക്കാൻ കൊതിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന്  വ്യക്തമായി അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാണ് മായ അങ്ങനെ ചെയ്തത്.    

പിന്നെയും നാലഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കൂടി നല്ല തിരക്കു തന്നെയായിരുന്നു. ഇതിനിടെ ബാങ്കിന്റെ എംഡി, സ്ഥലം എം പി, എം എൽ എ, മേയർ തുടങ്ങിയവർ വന്നു പോയി. ഉണ്ണിമായ കുറേയൊക്കെ സ്വയംപര്യാപ്തയായതായി മായയ്ക്കു തോന്നി. ഇടപാടുകാരുമായി സംസാരിക്കുക, അവരെ ലോക്കർ റൂമിൽ കൊണ്ടുപോയി ലോക്കർ തുറക്കാൻ സഹായിക്കുക, തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തികൾ ഉണ്ണിമായ ഇപ്പോൾ അനായാസം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, വസ്ത്രം ധരിക്കുക, മേക്കപ്പ് ചെയ്യുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളൊന്നും തനിയെ ചെയ്യാൻ അവൾക്കിനിയും അറിയില്ല. അത്തരം ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ പഠിക്കാനുള്ള തരത്തിലല്ല അവളെ പ്രോഗ്രാം ചെയ്തിരിക്കുന്നതെന്ന് കലേഷ് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അവളുടെ മെമറിയുടെ ശക്തിയിലാണത്രെ കമ്പനി ഊന്നൽ നൽകുന്നത്. 

അങ്ങനെയിരുന്ന ഒരു ഉച്ചതിരിഞ്ഞനേരം  മായയെ തികച്ചും സങ്കടപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ടു സംഭവങ്ങൾ നടന്നു. ആദ്യത്തേത് ഒരു ഫോൺ വിളിയായിരുന്നു. ബാങ്കിലെ യൂണിയന്റെ പ്രസിഡന്റ് മായയെ നേരിട്ട് വിളിച്ചു. വിശേഷങ്ങളൊക്കെ തിരക്കിയതിനു ശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ഉണ്ണിമായയെക്കുറിച്ചാണ്. ഉണ്ണിമായ നമ്മുടെ ബാങ്കിലെ  എന്നല്ല എല്ലാ ബാങ്കുകളിലേയും ജീവനക്കാർക്ക് ഭീഷണിയാണ്. പത്തു മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്ന ജോലി ചെയ്യാൻ ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് നിമിഷങ്ങൾ മതി. ഒരു ഉണ്ണിമായയെ ബാങ്ക് ജോലിക്കു വെച്ചാൽ ഭാവിയിൽ നൂറുപേരുടെ ജോലിയായിരിക്കും ഇല്ലാതാവുന്നത്. ബാങ്കിംഗ് ലോകത്തെ ഉന്നതർ നിലവിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പരീക്ഷണം ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അതു വിജയിച്ചാൽ ഉണ്ണിമായമാർ ബാങ്ക് ജീവനക്കാർക്ക് ഒന്നാകെ ഭീഷണിയാകും. അതുകൊണ്ട്- 

 ‘അതുകൊണ്ട്…?’ മായയുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഈ പരീക്ഷണം പരാജയപ്പെടുത്തണമെന്നാണ് പ്രസിഡന്റ് ചുരുക്കത്തിൽ മായയോടു പറഞ്ഞത്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ ഉണ്ണിമായയുടെ പ്രോഗ്രാം താറുമാറാക്കുക, തലയിലെ സ്ക്രൂ ഊരിയോ മറ്റോ. അല്ലെങ്കിൽ ഇടപാടുകാരോട് മോശമായി പെരുമാറാൻ പഠിപ്പിച്ചോ മറ്റോ. മാനേജ്മെന്റ് മായയെ ക്രൂശിക്കാതെ തങ്ങൾ നോക്കിക്കൊള്ളാം എന്നു കൂടി പ്രസിഡന്റ് പറഞ്ഞു.

‘പറ്റില്ല സർ,’ കടുപ്പിച്ചു തന്നെയാണ് മായ പറഞ്ഞത്. ‘ഉണ്ണിമായയെ ഞാൻ ദ്രോഹിക്കില്ല, അവൾ എന്റെയാണ്. അവളുടെ മുഴുവൻ റെസ്പോൺസിബിലിറ്റിയും എനിക്കാണ്.’

തൊഴിലാളി വിരുദ്ധനിലപാടാണ് കോമ്രേഡ് കൈക്കൊള്ളുന്നതെന്ന് പ്രസിഡന്റ് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കൊന്നുമറിയില്ല, നിർബന്ധിക്കരുത് സർ എന്നു പറഞ്ഞ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു മായ.

പിന്നെ കുനിഞ്ഞ് മുഖം പൊത്തിയിരുന്ന് രണ്ടു മിനിട്ട് കരച്ചിലടക്കിയിട്ട് കണ്ണുകൾ തുടച്ച് നിവർന്നപ്പോൾ തൊട്ടു സമീപം ഉണ്ണിമായ. മായയുടെ മുഖം കൈകളിലെടുത്ത് ഉണ്ണിമായ പുഞ്ചിരിയോടെ ‘ഡോണ്ട് വറി, എവരിതിങ് വിൽ ബി ഓൾ റൈറ്റ്’ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ വിതുമ്പിപ്പോയി മായ.

തുടർന്ന് കഷ്ടി ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞായിരുന്നു മായയെ സങ്കടപ്പെടുത്തിയ രണ്ടാമത്തെ സംഭവം നടന്നത്. മുഖമൊന്നു കഴുകി വെടിപ്പാവാനും മുടിയൊന്ന് അഴിച്ചു കെട്ടാനുമൊക്കെയായി വാഷ്റൂമിൽ പോയതായിരുന്നു മായ. എല്ലാം കൂടി പത്തു മിനിറ്റോളം എടുത്തുകാണണം. ‘ഒറിജിനലിനെക്കാളും സോഫ്റ്റല്ലേ’ എന്ന റോബിയുടെ സംസാരത്തിന്റെ ഒരു ചീളു കേട്ടുകൊണ്ടാണ് മായ ലോഞ്ചിൽ മടങ്ങിയെത്തിയത്. റോബിയും അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായ രണ്ടു വൃത്തികെട്ടവരും ഉണ്ണിമായയെ ചുറ്റി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുത്തന്റെ കൈ ഉണ്ണിമായയുടെ തോളിൽ !

‘എന്താ ഇവിടെ !?’ മായയുടെ അലർച്ചയിൽ മൂന്നുപേരും ഞെട്ടി.

‘ചേച്ചീ’, ഞെട്ടലിൽ നിന്ന് ഉണർന്ന് റോബി മുക്കിമൂളിപ്പറഞ്ഞു: ‘എന്റെ ഫ്രണ്ട്സാണ്, ഉണ്ണിമായേനെ കാണാൻ…’

‘ഫ പന്നീ, ചെറ്റേ എറങ്ങ്ടാ ഇവ്ടന്ന്’. ഒറ്റത്തള്ളായിരുന്നു മായ റോബിയെ. ഡ്രോയർ വലിച്ച് ഹാൻഡ്ബാഗ് തുറന്ന് എപ്പോഴും കൂടെ കൊണ്ടുനടക്കാറുള്ള ചെറുകത്തി പുറത്തെടുക്കുക കൂടി ചെയ്തപ്പോൾ കൂട്ടുകാർ ഭയന്ന് പെട്ടന്നു തന്നെ സ്ഥലം കാലിയാക്കി.

ഒച്ചകേട്ട് ശേഖർ സറും എബിയും മറ്റും ഓടി വന്നു.

‘ഞാൻ ചുമ്മാ…ഫ്രണ്ട്സ്.. ചേച്ചി..’ എന്നിങ്ങനെ റോബി എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പി.

ഉണ്ണിമായ പുഞ്ചിരിയോടെ റോബിയ്ക്കടുത്തേയ്ക്കു ചെന്ന് ‘ഡോണ്ട് വറി, എവരിതിങ് വിൽ ബി ഓൾ റൈറ്റ്’ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ പച്ചത്തെറിയാണ് മായയ്ക്ക് വായിൽ വന്നത്. എല്ലാം കടിച്ചമർത്തി മായ ശേഖർ സറിനോടു പറഞ്ഞു: ‘സർ, ഇപ്പൊതന്നെ സിസിടിവി റെക്കോഡിംഗ്സ് എടുക്കണം. റോബി ഉണ്ണിമായയോട് മിസ്ബിഹേവ് ചെയ്തു. പ്ലീസ് ആക്റ്റ് സർ. ഐ ഹാവ്  കംപ്ലയ്ന്റ്.’

ശേഖർ സർ ശാന്തനായിരുന്നു. ‘കം വിത് മി’ എന്നു പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം കാബിനിലേയ്ക്കു നടന്നു.

‘മായ അല്പമല്ല, കുറച്ചേറെ ഇമോഷനലാണ്,’ കാബിനിലെത്തിയപ്പോൾ ശേഖർ സർ പറഞ്ഞു. ‘ഉണ്ണിമായ എന്നത് ഒരു പേരു മാത്രമാണ്. ഷി ഇസ് ഒൺലി എ മെഷീൻ. ഷി ഹാസ് നോ ഫീലിങ്സ്. മനസിലായോ. റോബി മിസ്ബിഹേവ് ചെയ്താൽ പോലും നോബഡി കാൻ ആക്റ്റ് എഗൻസ്റ്റ് ഹിം. അവൻ ആ മെഷീൻ കേടാക്കിയാൽ ആക്ഷനെടുക്കാം. പക്ഷേ സെക്ഷ്വൽ ഹരസ്മെന്റ് എങ്ങനെയാ ചാർജ് ചെയ്യുക?

‘ഉണ്ണിമായ മെഷീനാണ് സർ. സത്യമാണ്. പക്ഷേ ഫീലിംഗ്സ് ഉണ്ടാവുന്ന തരത്തിൽ അവൾ പ്രോഗ്രാം ചെയ്യപ്പെട്ടാൽ… അവൾക്ക് ഇതെല്ലാം ഹരസ്മെന്റായി ഫീൽ ചെയ്താൽ, അപ്പഴോ ?

‘അപ്പൊ നോക്കാം. എനി വേ, ഞാൻ റോബിയെ വാൺ ചെയ്യാം, ഓക്കേ?’

ഓക്കെ പറഞ്ഞ് കാബിനിൽ നിന്ന് മായ പുറത്തിറങ്ങിയതും കണ്ടത് കലേഷിനെയാണ്.

‘മാഡം എക്സലന്റ് ട്രെയ്നിംഗാണ് ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്നത്. ഷി ഹാസ് ലേൺട്  സോ മച്ച്’.

മായയ്ക്ക് വളരെ ആശ്വാസം തോന്നി.

‘കലേഷിനെ കാണണമെന്ന് ഇപ്പോ ഓർത്തതേയുള്ളൂ ഞാൻ’, മായയ്ക്കു പറയാൻ ധിറുതിയായി.’അതായത്, ഇപ്പൊ ഒരേയൊരു വികാരം മാത്രമേ ഉണ്ണിമായയ്ക്കുള്ളൂ, പുഞ്ചിരി മാത്രം. ആൾക്കാർ വഴക്കു പറഞ്ഞാലും പുഞ്ചിരി. നമുക്കുള്ളതുപോലെ നവരസങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, ബേസിക്കായുള്ള ദേഷ്യം, നാണം, ഭയം തുടങ്ങിയ വികാരങ്ങളെങ്കിലും അവൾക്കു വേണ്ടേ?’

‘ആയ്ക്കോട്ടെ. നോക്കാല്ലോ. ഇന്നിപ്പൊ ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് ഒരു പ്രോഗ്രാം അപ്ഡേറ്റുമായാണ് എന്റെ വരവ്. ഒരു പത്തുമിനിറ്റ്. അതുകഴിഞ്ഞാൽ ഉണ്ണിമായ പുതിയ ഉണ്ണിമായ 2.0 ആയിരിക്കും. മാഡം പറഞ്ഞത് നെക്സ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റിൽ നമുക്കു നോക്കാം.

ഉണ്ണിമായയെ അല്പസമയത്തേക്ക് ‘ഓഫ്’ ചെയ്ത് കലേഷ് പുതിയ ‘പാച്ച്’ ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്തു. തുടർന്ന് പുതിയ ഉണ്ണിമായയുടെ സവിശേഷതകൾ വിശദീകരിക്കുന്നതിനായി ഒരു സ്റ്റാഫ് മീറ്റിംഗും വിളിച്ചു ചേർത്തു.

പഴയ ഉണ്ണിമായ ചുരുങ്ങിയ ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടു തന്നെ മായ പറഞ്ഞുകൊടുത്തതിന്റെ എത്രയോ ഇരട്ടി പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞത്രെ. ലോഞ്ചിലെ ടെലിവിഷൻ, കമ്പ്യൂട്ടറിൽ മായ നോക്കുന്ന സൈറ്റുകൾ, ഇടപാടുകാരുടെ പരസ്പരമുള്ള വർത്തമാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മാർഗങ്ങളിലൂടെയാണ് ഉണ്ണിമായ പലകാര്യങ്ങളും പഠിച്ചത്.  പുതിയ ഉണ്ണിമായയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാവട്ടെ മൾട്ടി ടാസ്കിംഗ് ഫസിലിറ്റി ആണത്രെ. പല ബ്രാഞ്ചുകളിലേയും ടെലഫോൺ ലൈനുകൾ ഒരേസമയം ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് ആക്സസ് ചെയ്യാൻ പറ്റും. പാലാരിവട്ടത്തിരിക്കുന്ന ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് മുംബൈ ഫോർട്ട് ബ്രാഞ്ചിലേയ്ക്കു വിളിക്കുന്ന ഇടപാടുകാരന് മറുപടി കൊടുക്കുന്നതിന്റെ കൂടെ പാലാരിവട്ടത്ത് തന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഇടപാടുകാരനുമായി സൗഹൃദസംഭാഷണത്തിലേർപ്പെടാൻ സാധിക്കുകയും ചെയ്യും. നിലവിൽ ഇങ്ങനെ 20 ലൈനുകൾ ഒരേസമയം ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതാണ്. കൂടാതെ ഇടപാടുകാർക്ക് കൈകൊടുക്കുന്നതിലൂടെ അവരുടെ ഫിംഗർപ്രിന്റ് കാപ്ചർ ചെയ്ത് ആധാർ നമ്പരുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി മെമറിയിൽ സേവ് ചെയ്യും. അതായത് ആളുമാറി ബാങ്കിംഗ് ട്രാൻസാക്ഷൻ ഇനി സാധ്യമേയല്ല. അടുത്ത അപ്ഡേഷനിൽ ഇടപാടുകാരുടെ റെറ്റിന സ്കാൻ ചെയ്ത് ഇൻഫർമേഷൻ സേവ് ചെയ്യുന്ന ഫസിലിറ്റിയും വരുന്നുണ്ട്.

‘ഇവളെ ഇനിയപ്പോൾ ഉണ്ണിമായ എന്നു വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല,’ ശേഖർ സർ പറഞ്ഞു. ‘മഹാമായ ആണിവൾ, മഹാമായ !’

‘കഴിഞ്ഞില്ല സർ സവിശേഷതകൾ, ഇതുകൂടെ കേട്ടിട്ട് പേരുമാറ്റാം. ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഉണ്ണിമായയുടെ മെമറി പവറിനെക്കുറിച്ചാണല്ലോ. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ വരുത്താൻ പോവുന്ന മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയാം. പ്രധാനമായും ഗുഡ് ആന്റ് ബാഡ് ടച്ച് തിരിച്ചറിയാനുള്ള പവർ ആണ്. നെക്സ്റ്റ് അപ്ഡേഷനിൽ എനേബിൾ ആവും.’  

മായയുടെ സന്തോഷത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു. ‘ബാഡ് ടച്ചാണെങ്കിൽ അവൾ എന്തു ചെയ്യും, കരണം നോക്കി പൊട്ടിക്കുമോ ?’

റോബിയുടെ തല കുനിഞ്ഞുപോവുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മായയ്ക്ക് ആഹ്ലാദം അടക്കാനായില്ല.

കലേഷ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി.’നോ മാഡം, അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. കമ്പ്യൂട്ടറല്ലേ, ബാഡ് ടച്ചെന്ന് തെറ്റായി റീഡ് ചെയ്ത് നമ്മുടെ ബെസ്റ്റ് കസ്റ്റമറുടെ കരണം പുകച്ചാൽ കഴിഞ്ഞില്ലേ കാര്യങ്ങൾ.’

‘അപ്പൊപ്പിന്നെ എന്താ ഗുണം?’

‘ആ ടച്ച് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടും. ഒന്നിലേറെ തവണ ഒരേയാൾ ബാഡ് ടച്ച് ചെയ്താൽ നമുക്ക് വാൺ ചെയ്യാമല്ലോ, കൂടാതെ ആക്ഷനുമെടുക്കാം.’

മായയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ് തോന്നിയത്. അടുത്ത അപ്ഡേഷൻ വരെ മാത്രമേ ഉണ്ണിമായയെക്കുറിച്ചു വേവലാതിപ്പെടേണ്ടതുള്ളൂ.

പിറ്റേന്ന് കേരളപ്പിറവിയായിരുന്നു. സെറ്റ് സാരി നേരത്തേ റെഡിയായിട്ടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഉണ്ണിമായയ്ക്കു ചേർന്ന ബ്ലൗസൊരെണ്ണം സംഘടിപ്പിക്കാൻ മായയ്ക്ക് വിഷമിക്കേണ്ടി വന്നു. സാരിയുടുപ്പിക്കാനും അല്പം വിഷമിച്ചു. ഉണ്ണിമായ വയറൊന്ന് ‘എക്ലിച്ചു’ കൊടുത്താലല്ലേ സാരി ശരിക്ക് ഉടുപ്പിക്കാൻ പറ്റൂ. പിന്നെ മൂന്നാലു തവണ സ്വയം വയർ എക്ലിച്ചു കാണിച്ചു പഠിപ്പിച്ചാണ്  മായ ഉണ്ണിമായയെ സാരി ഉടുപ്പിച്ചത്.

അന്നു ചാനലുകാർ ചിലർ വന്നു. നല്ല ശുദ്ധമായ മലയാളത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ണിമായ കേരളത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിച്ചു. മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയൻ അനൗൺസ് ചെയ്ത് ചില പദ്ധതികളെക്കുറിച്ചൊക്കെ  പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഇതൊന്നും തനിക്കറിയാത്ത കാര്യങ്ങളാണല്ലോ ഇവളെങ്ങനെ പഠിച്ചു എന്ന് മായ അതിശയിച്ചു.

നവംബർ 5. തന്റെ ജീവിതത്തിലെയും, പൊതുവെ സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതത്തിലെയും, ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഉണ്ണിമായയെപോലുള്ള എല്ലാ യന്ത്രസ്ത്രീകളുടെ ജീവിതത്തിലെയും ഒരു പ്രധാനദിനമാവുമെന്ന് മായയ്ക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ഞായറാഴ്ചയായിരുന്നു. അവധി. നന്നുവിനെ കരാട്ടെക്ലാസിനു കൊണ്ടാക്കി മടങ്ങുന്ന വഴി മായ എന്തിനോ ബ്രാഞ്ചിനു മുന്നിലൂടെ പോവാമെന്നു തീരുമാനിച്ചു. ഷട്ടർ പകുതി തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. എന്തെങ്കിലും പ്രധാന ജോലികൾ ചെയ്യാനുണ്ടെങ്കിൽ ശേഖർ സറോ എബിയോ ഒക്കെ ഞായറാഴ്ചകളിലും വരാറുണ്ട്. പക്ഷേ, പാർക്കിംഗിൽ റോബിയുടെ കാർ കണ്ടപ്പോൾ മായയ്ക്ക് വല്ലാത്ത ആശങ്ക തോന്നി. മുന്നോട്ടു പോയി യൂടേണെടുത്ത് മായ ബാങ്കിന്റെ മുന്നിലെത്തി.

മായയെ കണ്ട് സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടൻ ഓടിയെത്തി ഷട്ടർ ഉയർത്തിക്കൊടുത്തു.

ആരൊക്കെയുണ്ട് അകത്ത് എന്ന മായയുടെ ചോദ്യത്തിന് റോബി സർ മാത്രേ ഉള്ളൂ എന്ന മറുപടി ഒരു കാളലോടെയാണ് മായ കേട്ടത്.

ഉണ്ണീ, ഉണ്ണീ എന്നു കൂവി മായ ലോഞ്ചിലേയ്ക്ക് ഓടി. അവിടെ ആരുമില്ലായിരുന്നു. മെയിൻ ഹാളിലും ആരുമില്ല. ശേഖർ സറിന്റെ കാബിനിലും ഡൈനിംറൂമിലും ഇല്ല. മായ പിന്നെ കോൺഫറൻസ് റൂമിലേയ്ക്കാണ് ഓടിയത്.  അവിടെയും ആരെയും കാണാനില്ല. പക്ഷേ, എങ്ങോ ഒരു ഞരക്കം പോലെ.

മിടിക്കുന്ന  ഹൃദയവുമായി മായ റൗണ്ട് ടേബിൾ വലംവച്ചു. അവിടെ, ദാ, താഴെ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ കഷ്ടപ്പെടുകയാണ് ഉണ്ണിമായ. കൈ നിറയെ ചോര. മായയെ കണ്ടതും ഉണ്ണിമായ പുഞ്ചിരിച്ച് ‘ഹായ് മായ, ഹൗ ആർ യു? എന്നു പറഞ്ഞ് കൈകൾ നീട്ടി. മായ ഉണ്ണിമായയെ കോരിയെടുത്ത് കസേരയിലിരുത്തി എന്താ പറ്റിയതെന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് വാഷ്റൂമിൽ നിന്ന് ഞരക്കം കേട്ടത്. ഓടിച്ചെന്നു നോക്കി. ഒറ്റനോട്ടമേ മായയ്ക്കു നോക്കാൻ സാധിച്ചുള്ളൂ, അരക്കെട്ടിൽ നിന്ന് ചോരയൊലിപ്പിച്ച് കിടക്കുകയാണ് റോബി !

തിരികെ ഓടി ഉണ്ണിമായയുടെ അടുത്തുവന്നപ്പോഴാണ് മായ ശ്രദ്ധിച്ചത്, അവളുടെ ഒരു കയ്യിൽ തന്റെ കുഞ്ഞുകത്തി, മറുകയ്യിൽ.. അതെ, അതുതന്നെ, മാംസകഷണം !

നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ മായ കവിളിൽ തലോടിയതും ഉണ്ണിമായയുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് കത്തിയും കഷണവും ഊർന്നുവീണുപോയി. പിന്നെ മായയുടെ കണ്ണീർ തുടയ്ക്കുമ്പോൾ ചുണ്ടത്തു തെല്ലും പുഞ്ചിരിയില്ലാതെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഉണ്ണിമായ പറഞ്ഞു: ‘ഗുഡ് ടച്ച്, ബാഡ് ടച്ച്…’

മറുപടിയായി മായ പറഞ്ഞുപോയതെന്താണെന്നോ : ‘സോറി കുഡ് യു പ്ലീസ് റിഫ്രേസ് യുവർ ക്വസ്ച്യൻ ?’

*********                         ***********                                  ***********                      ***************

(സമകാലിക മലയാളം - 2018 മാർച്ച് 26)

ഭാഷ- 2

വടക്കൻ കേരളത്തിലുള്ളവർ കഴിയാവുന്നതും ഇംഗ്ലീഷ് വാക്കുകളെ മലയാളത്തിലാക്കി പറയുമെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഓംലറ്റിന് കോയീന്റെ ദോശ, സെവൻ അപ്പിന് ഏയിന്റെ വെള്ളം എന്നങ്ങനെ. ഇതൊക്കെ തമാശയായിരിക്കാം. അറിയില്ല. പക്ഷെ എന്നെ ആദ്യം ഉത്കണപ്പെടുത്തുകയും പിന്നെ ചിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു മലയാളവത്കരണത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഈ കുറിപ്പ്:

ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന ശാഖയിൽ ഭൂരിപക്ഷവും പ്രവാസികളാണ് ഇടപാടുകാരായിട്ടുള്ളത്. എല്ലാവരും നല്ലവർ, സൗഹൃദാന്തരീക്ഷം.  ഫോൺ വിളി , ഇ മെയിൽ എന്നിവയും കടന്ന് പ്രവാസികളുമായുള്ള ആശയവിനിമയം ഇപ്പോൾ വാട്സപ്പിലെ വോയിസ് മെസേജിൽ എത്തി നിൽക്കുകയാണ്. 

അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം ബുജൈറിന്റെ ഭാര്യ ബുഷ്‌റ (ഇരുവരുടേയും പേരിതല്ല) കാബിനിലെത്തുന്നത്. ബുജൈറിന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ പുതിയതായി ഇഷ്യു ചെയ്ത ATM കാർഡ് ബുഷ്റക്ക് കൊടുക്കണം. ഇതാണ് ആവശ്യം. ബുജൈർ ബാങ്കിലേക്ക് ഇ മെയിൽ അയച്ചോ എന്നൊന്നും ബുഷ്റക്കറിയില്ല. ഇമെയിൽ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് കാർഡ് കൊടുക്കാനാവില്ലെന്ന് കൗണ്ടർ സ്റ്റാഫ് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് എന്നെ കാണാൻ വന്നതാണ്.

'ഇമെയിലോ കത്തോ മറ്റോ വേണമല്ലോ മാഡം', ഞാൻ പറഞ്ഞു.

'ഇക്കാന ഞാനിപ്പ വിളിച്ചാർന്ന്. വെരിലിട്ട സാറാണ്, ഈമെയിലൊന്നും വേണ്ടന്ന് ഇക്കാ പറഞ്ഞ്', ബുഷ്‌റ നാണം എന്ന് എനിക്കു തോന്നിയ മുഖഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

വിരലിട്ടെന്നോ! ഞാനോ ?! എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല.

'ഈമെയിലോ മറ്റെന്തെങ്കിലും മാൻഡേറ്റോ ഇല്ലാതെ കാർഡ് തരാൻ പാടില്ലല്ലോ മാഡം', ഞാൻ.

ബുഷ്റക്ക് സങ്കടമായി. ഉടനടി ബുജൈറിനെ വിളിച്ചിട്ട് എന്തോ കുശുകുശുത്തു. എന്നിട്ട് ഫോൺ എനിക്കു തന്നു.

ബുജൈർ നല്ല ദേഷ്യത്തിലായിരുന്നു. കാർഡില്ലാതെ ഭാര്യ നേരിടുന്ന കഷ്ടപ്പാടും കാർഡു വാങ്ങാനായി ബാങ്കിലേക്കു വന്നതിന്റെ കഷ്ടപ്പാടും ജോലിയുടെ ഇടക്ക് ഭാര്യ ബുജൈറിനെ ഫോൺ ചെയ്ത് സങ്കടം പറയുന്നതിന്റെ കഷ്ടപ്പാടും ഒക്കെ പരത്തിയങ്ങു പറഞ്ഞു. ഇടക്കൊരു ഗ്യാപ്പു കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ മാൻഡേറ്റിന്റെ കാര്യം സൂചിപ്പിച്ചതും ബുജൈർ ക്രുദ്ധനായി.

'ബെരലിട്ടപ്പ സാറ് ഇതൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലാ'.

ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. എന്റെ തൊണ്ടയിൽ എവിടുന്നോ ഒരു കഫക്കട്ട കുടുങ്ങി. ഞാൻ ചുമച്ചുപോയി.

'ബുജൈറേ, ഞാൻ... എപ്പ...?'

'ങ്ങാഹാ, സാറപ്പ അങ്ങനെയാണാ? ഒന്ന് വാട്സാപ്പ് നോക്കീട്ട് എന്നെ വിളിക്ക് ട്ടാ' എന്നലറിയിട്ട് ഒറ്റ കട്ടായിരുന്നു ബുജൈർ. 

മനസ്സിലേക്കോടി വന്ന വിരലിടൽ എന്ന വാക്കിന്റെ നാനാർത്ഥങ്ങൾ തട്ടിമാറ്റി ഞാൻ ബുഷ്റക്ക് ഫോൺ തിരികെ കൊടുത്തതും ബുജൈറിന്റെ കോൾ വന്നു. ഫോണെടുത്ത ബുഷ്റ, ആ ശെരി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് എന്നോട് വാട്സപ്പ് നോക്കാൻ പറഞ്ഞു.

വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ ഞാൻ വാട്സപ്പ് ക്ലിക്ക് ചെയ്തു.  ഇനി എന്റെ രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ആരെങ്കിലും യുടൂബിൽ... ഛായ്, അങ്ങനെയൊന്നും വരില്ല. ഞാനത്തരം ചിന്തകളൊക്കെ തൂത്തെറിഞ്ഞു.

ടാർജറ്റ്, ഇൻഷുറൻസ്, തേഡ്പാർട്ടി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് റീജിയണൽ ഓഫീസിൽ നിന്നുള്ള മെസേജുകൾ, സിനിമാ ഗ്രൂപ്പിൽ ഈട സിനിമയുടെ റിവ്യു, സ്പോർട്സ് ഗ്രൂപ്പിൽ ഇന്ത്യയുടെ എട്ടാം വിക്കറ്റും പോയ വാർത്ത എന്നിവയല്ലാതെ ഞാൻ ഭയന്നതു പോലെ മറ്റൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.

ഇനി ബുജൈർ എനിക്ക് പണ്ടെന്തെങ്കിലും മെസേജ് അയച്ചതായിരിക്കുമോ എന്നറിയാൻ തെരഞ്ഞെങ്കിലും ആ പേര് എന്റെ കോണ്ടാക്ട് ലിസ്റ്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

എന്താ ചെയ്ക എന്നർത്ഥത്തിൽ നിരാശയോടെ ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ പെട്ടന്ന് പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു നമ്പരിൽ നിന്ന് ഒരു വാട്സപ്പ് വോയിസ് മെസേജ്. ഞാനതു തുറന്നു.

'സാറേ ബുജൈറാണ്. എന്റെ പയേ മെസേജൊന്ന് നോക്കിയേ. സാറ് ബെരലിട്ടത് കണ്ടാ? ആ കാർഡ് ന്റെ വൈഫിന് കൊടുത്താ വല്യ ഉപകാരാവും സാറേ'

ഞാൻ ധിറുതി പിടിച്ച് പഴയ മെസേജ് സ്ക്രോൾ ചെയ്തു. ആകെ ഒരു വോയിസ് മെസേജേ ഉണ്ടയിരുന്നുള്ളൂ. കേട്ടു. അതിത്രേയുള്ളൂ. ഞാൻ ബുജൈറാണ്, അക്കൗണ്ട് നമ്പർ ഇന്നതാണ് വൈഫ് അടുത്ത മാസം വരും, കാർഡ് കൊടുക്കണം. മറുപടിയായി ഞാൻ ദാ ഇത് '' അയച്ചിരുന്നു. ഇതിനെയാണ് ബുജൈറും ബുഷ്റയും വിരലിടൽ എന്നു പറഞ്ഞതെന്ന് മനസിലായപ്പോൾ, എന്താ പറയേണ്ടത്, ഞാൻ ആശ്വസിച്ച ആശ്വാസമുണ്ടല്ലോ, മരിക്കും വരെ മറക്കില്ല.

 എൻഡ് ഓഫ് ദ ഡേ:

കാർഡ് ഒപ്പിട്ടു വാങ്ങിയ ബുഷ്റ ആക്ടിവേഷനു വേണ്ടി പത്തു മിനിറ്റു കാത്തിരുന്നു. പിന്നെ എടിഎമ്മിൽ നിന്ന് പണമെടുത്ത് കാർഡ് പ്രവർത്തനക്ഷമമെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി തിരികെ വന്ന് കാബിന് പുറത്തു നിന്ന് കാർഡ് ഓക്കെ എന്ന് എന്നെ വിരലിട്ടു കാണിച്ചിട്ടാണ് മടങ്ങിയത്.

ഇമെയിലൊന്നുമില്ലാതെ മാനേജർ സാർ  കാർഡ് തരീച്ചു എന്ന് ബുഷ്റ ബുജൈറിനോടു പറഞ്ഞു കാണണം, വാട്സാപ്പിൽ ബുജൈർ ഒന്നല്ല, നാലു വിരലിട്ടു, കൂടെ ഒരു കയ്യടിയും രണ്ടു പൂവും...

****                      ****                           ****                          ****                             ****

ഭാഷ-1

ഞാൻ കർണാടകത്തിലെ കുന്ദാപുരയിൽ മാനേജരായിരുന്ന കാര്യം ഈ ഗ്രൂപ്പിൽ പലർക്കും അറിവുള്ളതായിരിക്കുമല്ലോ. അവിടത്തെ ഒരു കസ്റ്റമർ ഇന്നെന്നെ ഒരു ശിപാർശക്ക് വിളിച്ച കാര്യമാണ് പറയാൻ പോവുന്നത്. നാൽപതു കൊല്ലത്തിലധികമായി കുന്ദാപുരത്ത് സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ ധാരാളം മലയാളികളുണ്ട്. അവരിലൊരാളാണ് വിളിച്ചത്. വർഷങ്ങളായി കന്നഡ തന്നെ സംസാരിക്കുന്നതിനാൽ മലയാളം പറയുമ്പോൾ അവർക്കെല്ലാം യഥേഷ്ടം കന്നഡ വാക്കുകൾ കടന്നു വരും. തലെബിസി- തലവേദന, മത്തെ- പിന്നെ, ആരാമാ - സുഖമാണോ, ഹേളി- പറ, ഹൗദാ - ആണോ,  പ്രാണി - കാട്ടുമൃഗം, ബഡ്ഡി - പലിശ എന്നിവയൊക്കെയാണ് ഇത്തരം വാക്കുകൾ. ഇതിൽ എന്നെ ചിരിപ്പിച്ച ഒരു വാക്കുണ്ട് -- കന്ത്. മാസതവണ, അതായത് ഇൻസ്റ്റാൾമെന്റ് എന്നാണ് കന്ത് എന്നതിന് കന്നഡയിൽ അർത്ഥം.

തന്റെ കുടിശിക അടക്കാനുള്ള തീയതി ഒന്നു നീട്ടിക്കൊടുക്കാൻ നിലവിലെ മാനേജരോട് ഞാൻ ആജ്ഞാപിക്കുകയോ കുറഞ്ഞ പക്ഷം റെക്കമെൻറ് ചെയ്യുകയോ ചെയ്യണം എന്ന അപേക്ഷയുമായാണ് അയാൾ വിളിച്ചത്. നിലവിലെ മാനേജർ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നില്ലത്രെ .

അയാളുടെ കാർഷിക വായ്പയിൽ 2 വർഷമായി പലിശ അടച്ചിട്ടില്ല. ഭാര്യയുടെ പേരിലുള്ള ഓട്ടോലോണിൽ നാലഞ്ച് ഇൻസ്റ്റാൾമെന്റ് പെൻഡിംഗ്.

NPA,  CIBlL തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വിശദമായി അയാൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.

അവസാനം പുള്ളി യാചിച്ചു പറഞ്ഞ അപേക്ഷയാണ് ഈ കുറിപ്പിന് ആധാരം.

പുള്ളി പറഞ്ഞതിതാണ് : 'റബറൊക്കെ വല്യ ഇടിവാ സാറേ, എന്നാലും എങ്ങനേലും എന്റെ ലോണിന്റെ ഒരു വർഷത്തെ ബഡ്ഡി  ഞാൻ അടക്കാം. പക്ഷെ, എന്റെ പെമ്പ്രന്നോത്തീടെ കന്തൊണ്ടല്ലോ, അതേൽ സാറെന്തെങ്കിലും ചെയ്തേ പറ്റുവൊള്ള്'.

(ഇതുപോലെ ചിലത് ഇനിയുമുണ്ട്, വഴിയേ പങ്കുവയ്ക്കാം ).

*********                                         ************                                       ***************

നാരീപൂജ

ഞങ്ങളിൽ പലര്‍ക്കും പരിഹാസപാത്രമായിരുന്ന എന്റെയൊരു കൂട്ടുകാരന്റെ അച്ഛനെക്കുറിച്ച് കുറച്ചുനാൾ മുമ്പ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത് ഓര്‍മ്മയുണ്ടാവുമല്ലോ. അത്രയ്ക്കില്ലെങ്കിലും മറ്റൊരു രീതിയിൽ, സമൂഹത്തിൽ നിന്നു മാറി ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു അപ്പൂപ്പന്‍ എനിയ്ക്കുണ്ട്. സംസ്കൃതത്തിലും പുരാണങ്ങളിലും അവഗാഹമുള്ള, അവിവാഹിതനും എണ്‍പതുകാരനുമായ കിട്ടനപ്പൂപ്പന്‍. എന്റെ അച്ഛന്റെ ചെറിയച്ഛനാണ്. എന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ അച്ഛന്‍ മാവോവാദിയും വിപ്ലവപാതയോട് ആഭിമുഖ്യമുള്ളയാളുമായിരുന്നെങ്കിൽ കിട്ടനപ്പൂപ്പൻ മിതവാദിയും സമകാലിക സമൂഹത്തിലെ മത-ഭാഷാ-സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ മൂല്യച്യുതികളെക്കുറിച്ച് ഉത്കണ്ഠപ്പെടുന്നവനും പ്രസ്തുത മേഖലകളിൽ തന്നാലാവും വിധം പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തുന്നവനുമായിരുന്നു.        

എൺപതുകഴിഞ്ഞിട്ടും യുവാക്കളുടെ ചുറുചുറുക്കോടെ അമ്പലങ്ങളിലും വായനശാലകളിലും പഞ്ചായത്തിലുമൊക്കെ ഓടിച്ചാടി നടക്കുന്ന അപ്പൂപ്പനെക്കുറിച്ച് ‘കിട്ടന്‍സാറ് അഴീക്കോടിന് പഠിക്കണേണ്’ എന്നു ചിലർ പരിഹസിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്ന് ഇടയ്ക്ക് ലീവിൽ ഞാൻ വരുമ്പോൾ പലപ്പോഴും അപ്പൂപ്പന്റെ പുതിയ കാര്യങ്ങളെന്തെങ്കിലും കേള്‍ക്കാം- പഞ്ചായത്തിലെ അഴിമതിയ്ക്കെതിരെ വി എസിനു കത്തയച്ചത്, ഭാഗവതസത്രത്തിനു പതിനായിരങ്ങൾ മുടക്കിക്കൊണ്ടുവന്ന ഉത്തരേന്ത്യൻ സ്വാമിയെ സംസ്കൃതം സംസാരിച്ചു തോല്‍പ്പിച്ചത്, തുറവൂരു പുതുതായി തുടങ്ങിയ സ്പോക്കണ്‍ ഇംഗ്ലീഷ് സെന്ററിലെ ട്യൂട്ടറെ അസൽ നേറ്റീവ് ഇംഗ്ലിഷ് സംസാരിച്ച് നാണം കെടുത്തിയത് തുടങ്ങി പലതും.      

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം കിട്ടനപ്പൂപ്പന്‍ എന്നെയന്വേഷിച്ചു നാലഞ്ചു തവണ വീട്ടിൽ ചെന്ന കാര്യം ഫോൺ ചെയ്തപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞത്. എന്തിനാണ് എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ‘ആവശ്യംണ്ട്’ എന്നു മാത്രം പറഞ്ഞത്രെ. ഇന്നലെ സാബുവിന്റെ മെയില്‍ വന്നപ്പോൾ ആവശ്യം എനിക്കു മനസ്സിലായി.          

ഞാന്‍ ബ്ലോഗു ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് അപ്പൂപ്പനോട് ആരോ പറഞ്ഞത്രെ. ഗോപികയുടെ വീട്ടിൽ അപ്പൂപ്പൻ എന്റെ ബ്ലോഗു കണ്ടു. കൃഷ്ണന്റെയും യേശുവിന്റെയും കഥയൊക്കെ വായിച്ച്, പയ്യന്‍ കൊള്ളാമല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ തനിക്കും ഒരു ബ്ലോഗുണ്ടാക്കണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ട് ഗോപികയെയും കവലയിൽ കമ്പ്യൂട്ടർ സെന്റർ നടത്തുന്ന സെന്നിനെയും സമീപിച്ചത്രെ. അത്രയ്ക്കൊന്നും കമ്പ്യൂട്ടർ വശമില്ലാത്തതിനാൽ ഗോപികയും സമയക്കുറവുമൂലം സെന്നും അപ്പൂപ്പന്റെ അഭ്യര്‍ഥന നിരസിച്ചു.      

ബ്ലോഗുണ്ടാക്കാനാണ് അപ്പൂപ്പൻ എന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നത് ! 

പതിവുപോലെ ഇന്നലെ മൂന്നു ദിവസത്തെ അവധിക്കെത്തിയതാണു ഞാന്‍. അമ്മയും ചേട്ടത്തിയും ഞാനെത്തുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ആറ്റുകാൽ പൊങ്കാലയ്ക്കു പോയിരുന്നു. അച്ഛന്‍ ഔദ്യോഗികാവശ്യത്തിനായി ചെന്നൈയിലും. പൊറോട്ടയും ബീഫും ഒരു ചെറിയ വി എസ് ഒ പിയുമൊക്കെ സംഘടിപ്പിച്ച് രാത്രി കുശാലാക്കി ഞാന്‍.         
ഫ്രിഡ്ജിലെ ദോശമാവെടുത്തു പുറത്തുവച്ച് ചെറിയൊരു ചട്ണിക്കുള്ള ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നപ്പോഴാണ് കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ചത്.      
കിട്ടനപ്പൂപ്പന്‍. കയ്യിലൊരു ബ്രൌണ്‍ കവർ.
‘താനിന്നലെ വന്നല്ലേ,’ എന്നു ചോദിച്ച് അപ്പൂപ്പന്‍ ചിരിച്ചു.     
ഞാന്‍ അപ്പൂപ്പനെ ദോശ കഴിയ്ക്കാൻ ക്ഷണിച്ചു. ദോശ ചുടുന്നതിനു മുന്‍പു തന്നെ അപ്പൂപ്പൻ നേരെ കാര്യത്തിലേയ്ക്കു കടന്നു. അപ്പൂപ്പൻ ഒരു ബ്ലോഗ് തുടങ്ങണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ കമ്പ്യൂട്ടർ വേണം, ഇന്റര്‍നെറ്റ് വേണം, ടൈപ്പു ചെയ്യാന്‍ പഠിക്കണം തുടങ്ങിയ വയ്യാവേലികളോര്‍ത്തപ്പോൾ മുളയിലേ ആ സ്വപ്നം കരിഞ്ഞു. കടലാസിലെഴുതി ആരെയെങ്കിലും ഏല്‍പ്പിച്ച് ബ്ലോഗുണ്ടാക്കി പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട്- പണം കൊടുക്കാമെന്നു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടും- ആരും സഹായത്തിനില്ല.  

അപ്പോഴാണ് എന്നെയോര്‍ത്തത്. ഞാന്‍ കൊച്ചുമകനുമാണല്ലോ. അപ്പൂപ്പന്‍ പറഞ്ഞുവന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടി. ആ ബ്രൌണ്‍ കവർ നിറയെ ലേഖനങ്ങളാണ്. പലവിധ വിഷയങ്ങൾ. ഭാഷാ ഉച്ചാരണം നന്നാക്കാനെന്തു ചെയ്യണം, ആരോഗ്യ ഇന്‍ഷുറന്‍സും പഞ്ചായത്തുകളും, ഹൈവേ വികസനം ആര്‍ക്കു വേണ്ടി, വാര്‍ദ്ധക്യം എങ്ങനെ ആസ്വദിക്കാം, ആംഗലേയത്തെ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കാന്‍-

എനിക്കു ശ്വാസം മുട്ടി. ഇതെല്ലാം ടൈപ്പും ചെയ്ത് ബ്ലോഗിൽ പോസ്റ്റുചെയ്യാൻ എത്ര ദിവസമെടുക്കും? വയ്യാത്ത കാര്യം ആദ്യമേ തന്നെ വയ്യെന്നു പറയണം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഗുലുമാലാണ്.         

‘അപ്പൂപ്പാ,‘ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:‘കൃഷ്ണന്റേം യേശൂന്റേം കഥയ്ക്കു ശേഷം ഞാനൊന്നും പോസ്റ്റു ചെയ്തിട്ടില്ല. കയ്യിൽ സാധനങ്ങള്ണ്ട്. പക്ഷേ ടൈം തീരെയില്ല. പിന്നെ എനിക്കും ടൈപ്പിംഗ് സ്പീഡ് തീരെ കൊറവാണേ’.
‘പക്ഷേ, ഏടോ, ഞാനിത് എന്റെ പേരിലെഴുതാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുകയല്ല, തന്റെ ബ്ലോഗില്‍ തന്റെതായി വന്നാൽ മതി. നാലാള്‍ ഈ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ കാണണം. താന്‍ ബംഗ്ലൂരൊക്കെ ആയതുകൊണ്ട് നല്ല കണക്ഷന്‍സൊക്കെ കാണില്ലേ, ധാരാളം പേര്‍ വായിക്കട്ടെ. ഒരു അഭിപ്രായസമന്വയത്തിനു സാധ്യത വളരട്ടെ‘.         
ഞാന്‍ തല ചൊറിഞ്ഞു. ഈ പറഞ്ഞ വിഷയങ്ങളൊക്കെ എന്റെ ബ്ലോഗിലെഴുതി ആരു വായിക്കാനാണ്?  ഞാനെഴുതിയതു തന്നെ ആരും വായിക്കുന്നില്ല. അപ്പഴല്ലേ-           
‘അപ്പൂപ്പന്റെ പേരില്‍ തന്നെ എഴുതുന്നതായിരിക്കും ഭംഗി.’ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.’എണ്‍പതുകാരന്റെ ബ്ലോഗ് എന്നു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആളുകള്‍ കയറി വായിച്ചോളും’.      
‘നാലുപേര് വായിക്കണം, ചിന്തിക്കണം, പ്രതികരിക്കണം എന്നേ എനിക്കുള്ളൂ. എന്റെ പേരു പോലും ആരും ഓര്‍ക്കണമെന്നുമില്ല.’ അപ്പൂപ്പന്‍ വിടാനുള്ള ഭാവമില്ല.      
ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നതുപോലെ മുകളിലേയ്ക്കു നോക്കി ഇരുന്നു.എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്? സമയക്കുറവ് എനിക്കൊരു പ്രശ്നമാണ്.
‘സമൂഹത്തിലാകെ മൂല്യച്ചുതിയാണ്’. എന്നെയൊന്ന് ഉത്സാഹപ്പെടുത്താന്‍ അപ്പൂപ്പൻ പറഞ്ഞു.’എല്ലാവരും പറയുന്നതുപോലെ പണ്ടെല്ലാം നല്ലതായിരുന്നു ഇന്നെല്ലാം ചീത്ത എന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലല്ല കേട്ടോ. പണ്ടു നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞ ചീത്തകള്‍ വര്‍ദ്ധിതവീര്യത്തോടെ മടങ്ങിവന്നു കഴിഞ്ഞു. ജാതി-മതചിഹ്നങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്, അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ വര്‍ദ്ധിക്കുന്നത്, അനാചാരങ്ങൾ പെരുകുന്നത് എന്നുവേണ്ട പണ്ട് മോശമെന്നു മനസ്സിലാക്കി മഹാന്മാർ നശിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഭംഗിയായി മടങ്ങിവന്നിരിക്കുന്നു. ഇതിനെതിരെ ഒരു ബ്ലോഗെഴുത്ത്. അതാണു ഞാനുദ്ദേശിക്കുന്നത്’.        
‘ദൈവവിശ്വാസവും കൂടുന്നുണ്ട് അല്ലേ ?’ ഞാന്‍ ചുമ്മാ ചോദിച്ചു. വിയെസ്സോപി ബാക്കിയിരിപ്പുണ്ട്. അമ്മ ഏതു നിമിഷവും ആറ്റുകാലുനിന്ന് മടങ്ങിവന്നേക്കാം. രണ്ടെണ്ണം കഴിച്ച് ഒന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങിയാൽ രസമായിരുന്നു.         
‘വിശ്വാസമല്ലെടോ,’ അപ്പൂപ്പന് ആവേശമായി. ബ്രൌണ്‍ കവര്‍ തുറന്ന് തിരക്കിട്ടൊന്നു തിരഞ്ഞ് ഒരു ലേഖനമെടുത്തു- ‘ദൈവത്തിലാര്‍ക്കാണു വിശ്വാസം?’ എന്ന തലക്കെട്ടോടു കൂടിയ ആ ലേഖനം എനിക്കു തന്നു.          

‘ഈയിടെ വര്‍ദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദുഷിച്ച ഒരു പ്രവണതയ്ക്കെതിരാണീ ലേഖനം. ഈ വിഷയം ആരെങ്കിലും വേണ്ടവിധത്തിൽ ചര്‍ച്ച ചെയ്തതായി എനിക്കറിയില്ല. ഈയിടെയായി വായനയല്പം കുറവാണെനിക്ക്’, അപ്പൂപ്പന്‍ വിശദമാക്കി.‘ഇന്ന് ക്ഷേത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ത്തകൾ മാധ്യമങ്ങളിൽ വരുന്നതെങ്ങനെയാണെന്നോ- ഇന്ന ക്ഷേത്രത്തില്‍ ഉത്സവം- സിനിമാ നടൻ ജയറാമിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ചെണ്ടമേളം, അല്ലെങ്കിൽ യേശുദാസ് അന്നദാനത്തിന്റെ ഉദ്ഘാടനം നിര്‍വഹിക്കും. കരിമരുന്നുപ്രകടനം സ്പോണ്‍സർ ചെയ്യുന്നത് ഹരിശ്രീ അശോകന്‍. പൊങ്കാല ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുന്നത് പ്രശസ്ത സിനിമാതാരം കല്‍പ്പന. കഴിഞ്ഞ മണ്ഡലകാലത്തു വന്ന ഒരു വാര്‍ത്ത കേള്‍ക്കണോ- കിലോമീറ്ററുകൾ താണ്ടി വിവേക് ഒബ്രോയ് ശബരിമലയിൽ. ഇതു ധന്യതയുടെ നിമിഷം’. അപ്പൂപ്പന്‍ ഒരു നിമിഷം നിറുത്തി.
‘ധന്യത ആര്‍ക്കാണ്? വിവേക് ഒബ്രോയിക്കോ അയ്യപ്പനോ? ദൈവങ്ങളല്ല ഈ വാര്‍ത്തകളിലൊന്നും നിറയുന്നത്. പങ്കെടുത്ത താരങ്ങളും കളിക്കാരും പാട്ടുകാരുമൊക്കെയാണ്. ഈ താരങ്ങളോടെല്ലാം വളരെ ബഹുമാനമുള്ളയാളാണു ഞാന്‍. പക്ഷേ, ദൈവങ്ങളെ ഹൈജാക്കു ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രവര്‍ത്തി ഒട്ടും ശരിയല്ല’.
അപ്പൂപ്പനു തൊണ്ടവരണ്ടു. രസകരമായ വിഷയം. എനിക്കു കേട്ടിരിക്കാന്‍ രസം തോന്നി.ഇതെല്ലാം പക്ഷേ ടൈപ്പുചെയ്തു ബ്ലോഗിലാക്കാന്‍ വേറെ ആളെ നോക്കണം.
‘സംഭവങ്ങൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണിപ്പോൾ നാട്ടിൽ’. നാരങ്ങാവെള്ളം കുടിച്ചു ചുണ്ടു തുടച്ച് അപ്പൂപ്പന്‍ തുടര്‍ന്നു:‘ പക്ഷേ എഴുതിയേ പറ്റൂ എന്ന തീരുമാനത്തിൽ എന്നെ എത്തിച്ച ഒരു ഇമ്മീഡിയറ്റ് പ്രൊവൊകേഷൻ കഴിഞ്ഞയാഴ്ചയുണ്ടായി’. കസേരയിൽ നിന്നിറങ്ങി ഫാനിനു നേരെ കീഴിലേയ്ക്കിരുന്ന് അപ്പൂപ്പൻ തുടര്‍ന്നു: ‘വൈകീട്ട് സൂര്യഗ്രഹണത്തെക്കുറിച്ച് പരിഷത്തുകാരുടെ ഒരു ക്ലാസുണ്ടായിരുന്നു. അതു കഴിഞ്ഞ് കിഴക്കേ പാടം കടന്ന് കുറുക്കുവഴിക്കു നടന്നുവരുമ്പോള്‍ സുനന്ദയുടെ വീട്ടിലൊന്നു കയറി. ഒരേഴുമണിയായിക്കാണും. എന്തോ ഭാഗ്യത്തിനാണു ഞാനവിടെ ആ നേരത്തു ചെന്നത്. അടുക്കളയിലെന്തോ ചെയ്യുകയായിരുന്ന സുനന്ദ പെട്ടന്നു തലചുറ്റി വീണു. എനിക്കറിയാവുന്ന പൊടിക്കൈകൾ ചെയ്തുനോക്കിയിട്ട് ബോധം വരുന്ന ലക്ഷണമൊന്നും കണ്ടില്ല.ടിവിയില്‍ സ്റ്റാര്‍ സിംഗര്‍ ജൂനിയര്‍ ഫൈനല്‍ മത്സരം നടക്കുകയായിരുന്നതിനാൽ പുറത്തെങ്ങും ഒരു മനുഷ്യനുമില്ല. ഓട്ടോ വിളിക്കാനായി അടുത്ത വീട്ടിലെ ഒരു കുട്ടിയെ സൈക്കിളില്‍ കവലയിലേയ്ക്കു പറഞ്ഞുവിട്ടു. പയ്യൻ കള്ളം പറഞ്ഞതായാണ് എനിക്കു തോന്നിയത്; പത്തുമുപ്പത് ഓട്ടോകളുള്ള കവലയില്‍ ഒറ്റ ഓട്ടോയുമില്ലത്രെ. പിന്നെ തമ്പിസ്സാറിന്റെ കാറിലാണ് സുനന്ദയെ ആശുപത്രിയിലേയ്ക്കു കൊണ്ടുപോയത്.
‘സുനന്ദമ്മായിക്കെന്താ പറ്റിയത്?   
എന്റെ ചോദ്യം അവഗണിച്ച് അപ്പൂപ്പന്‍ തുടര്‍ന്നു: ‘കവലയിൽ ഓട്ടോയൊന്നും ഇല്ലാതെ വന്നതിന്റെ കാരണം പിറ്റേന്ന് അറിഞ്ഞതാണ് എന്റെ ഇമ്മീഡിയറ്റ് പ്രൊവൊകേഷന്‍’. അപ്പൂപ്പന്‍ മുണ്ടിന്റെ കോന്താല കൊണ്ട് മുഖമൊന്നു തുടച്ചു. ‘ഓട്ടോകളെല്ലാം ചെറുപ്പക്കാരെയും കൊണ്ട് പാണാവള്ളിക്ക് ഓട്ടം പോയിരുന്നു.’           
‘എല്ലാ ഓട്ടോകളുമോ? എന്തിന്?’ എനിക്കു ജിജ്ഞാസയായി.
‘അവിടെ            - പേരു മറന്നു - ഒരു ദേവീ ക്ഷേത്രത്തില്‍ നാരീ പൂജ. ഉദ്ഘാടനം ഷക്കീല’.     
‘ഷക്കീലയോ?’ എന്റെ ചോദ്യം ഉറക്കെയായിപ്പോയി.’ നൊണ പറയാതെ’       
‘നുണ തന്നെ. പക്ഷെ ഞാനല്ല പറഞ്ഞത്. ഒന്നുകിൽ നാട്ടുകാരെ പറ്റിക്കാൻ ഏതോ വിരുതൻ പറഞ്ഞതാവണം. അല്ലെങ്കിൽ- പലരും സംശയിക്കുന്നതുപോലെ-സ്റ്റാര്‍ സിംഗര്‍ ഫൈനൽ ടിവ്വിയിൽ കാണിക്കുന്നതിനാൽ അമ്പലത്തിൽ ആളു കുറയുമെന്നു കരുതി കമ്മിറ്റിക്കാരു മനപ്പൂര്‍വ്വം പ്രചരിപ്പിച്ച നുണ.’      
‘എന്നിട്ട്?’
നുണ ഏറ്റു. ചേര്‍ത്തല താലൂക്കിലെ സകലമാനം ചെറുപ്പക്കാരും പാണാവള്ളിക്ഷേത്രത്തിൽ. ഉദ്ഘാടനമാവട്ടെ ഷക്കീലയ്ക്കു പകരം മറ്റൊരു സിനിമാനടി. പേരു ഞാന്‍ മറന്നു.’
‘കവിയൂര്‍ പൊന്നമ്മയാണോ?'      
‘ചെറുപ്പക്കാരിയാരോ ആയിരുന്നു. ഇതെങ്കിലിത് എന്നു നാട്ടുകാരും വിചാരിച്ചു.’  
അപ്പോഴേയ്ക്കും ഗേറ്റില്‍ കാറു നില്‍ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അമ്മയും ചേട്ടത്തിയുമാണ്. പൊങ്കാല കഴിഞ്ഞതിന്റെ സകലക്ഷീണവും അവര്‍ക്കുണ്ട്. ടാക്സി പറഞ്ഞുവിട്ട് ബാഗും മറ്റുമെടുത്ത് ഞാനകത്തേയ്ക്കു വന്നപ്പോൾ ഗര്‍ഭിണിയായ ചേട്ടത്തി ക്ഷീണിതയായി സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയാണോ കിടക്കുകയാണോ എന്നു പറയാനാവാത്ത ഒരു പൊസിഷനില്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞു:‘ചിപ്പീടെ തൊട്ടട്ത്തായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ടെ അടുപ്പ്,  അല്ലേ അമ്മേ?’     
അപ്പൂപ്പനോടു വിശേഷങ്ങള്‍ പറയുകയായിരുന്ന അമ്മയ്ക്ക് ആവേശമായി:‘ടീവീല് കാണണേലും തേജസ്സാ ചിപ്പിയ്ക്ക്’.
‘ഞാന്‍ കുറേ സംസാരിച്ചു.’ ചേട്ടത്തി ഇടയ്ക്കു കയറിപ്പറഞ്ഞു.’ ഒരു ഭാവോമില്ല. സിമ്പിള്‍’.         
അപ്പോഴേയ്ക്കും അമ്മ മടങ്ങിവന്ന വിവരമറിഞ്ഞ വടക്കേതിലെ ശുഭച്ചേച്ചിയും വാസന്തിച്ചേച്ചിയും വിശേഷങ്ങളറിയാന്‍ കുതിച്ചെത്തി.           
ആ ഇടവേളയില്‍ അപ്പൂപ്പന്‍ എന്നോടു ശബ്ദം താഴ്ത്തിപ്പറഞ്ഞു: ചിപ്പിയാണ് ആറ്റുകാലെ പ്രതിഷ്ഠയെന്നു തോന്നുന്നു’.
ബാഗില്‍ നിന്ന് പൊങ്കാലയെടുക്കുകയായിരുന്ന ചേട്ടത്തിയെ മറ്റൊരു ചെറിയ ഡബ്ബ തുറന്ന് അമ്മ അമ്പരപ്പിച്ചു.
‘എന്താത് ?’       
‘ചിപ്പീടെ പൊങ്കാല’, അമ്മ അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ചേട്ടത്തി ചിണുങ്ങി. ശുഭച്ചേച്ചിയും വാസന്തിച്ചേച്ചിയും അമ്മയെ ആരാധനയോടെ നോക്കി.           
‘അമ്മ എന്നോടു പറഞ്ഞില്ല.'ചേട്ടത്തി പരിഭവിച്ചു.’ എപ്പഴാ അമ്മയിതു സംഘടിപ്പിച്ചേ?’           
‘അതൊക്കെ സംഘടിപ്പിച്ചു മോളേ,’ അമ്മയുടെ മുഖം പ്രകാശിച്ചതു കാണണം.
‘ശുഭേ,’അച്ഛന്‍ ഓഫീസില്‍ കറികൊണ്ടുപോവുന്ന ചെറിയ ഡബ്ബയില്‍ ചിപ്പിയുണ്ടാക്കിയ പൊങ്കാല നിറയ്ക്കുമ്പോള്‍ അമ്മ പറഞ്ഞു:‘ഇത് ആതിരമോള്‍ക്ക്. ഇനി ഡെലിവറിയ്ക്ക് ഒരു പ്രശ്നോമുണ്ടാവില്ല.’      
ശുഭച്ചേച്ചിയുടെ മകളാണ് ആതിര. ചേട്ടത്തിയുടേതു പോലെ ആദ്യപ്രസവമാണ്.          
ഞാന്‍ അപ്പൂപ്പനെ നോക്കി.          
അപ്പൂപ്പന്‍ സ്ലോമോഷന്‍ എന്നു പറയാവുന്ന വിധം എന്നെയും കയ്യിലുള്ള ബ്ലോഗിനായുള്ള കുറിപ്പുകളിലേയ്ക്കും മാറി മാറി നോക്കി.    
എനിക്കു പിന്നെ സംശയമൊന്നും വന്നില്ല. കുറിപ്പുകളെല്ലാം വാങ്ങി കവറിലിട്ട് ഒരു നിമിഷം ഇരിക്കണേ എന്ന് അപ്പൂപ്പനോടു പറഞ്ഞ് കാമറയെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ മുകളിലെ മുറിയിലേക്കോടി.

പിന്നെ, ബ്ലോഗിലിടാന്‍ പറ്റിയ തരത്തില്‍ അപ്പൂപ്പന്റെ ഒരു ഫോട്ടോയെടുക്കാന്‍ മുറ്റത്തു സ്ഥലമന്വേഷിക്കുമ്പോള്‍‘പുതുവിഗ്രഹങ്ങൾ തച്ചുടയ്ക്കാൻ എണ്‍പതുകാരന്റെ ബ്ലോഗ്‘ എന്ന മട്ടില്‍ നാലഞ്ചു തലക്കെട്ടുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉയര്‍ന്നുവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

***                                ****                               ***                                ***                                ***

(പ്രസാധകൻ മാസിക, ജനുവരി 2017)